ሕቶ፦ ስለምንታይ ኣምላኽ ነታ ኦም ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ኣዳምን ሄዋንን ከም ዝረኽብዋን ካብኣ ከም ዝበልዑን እናፈለጡ ኣብኣ ተኸላ?
መልሲ፦
ኣምላኽ ንዝገበሮ ኩሉ ካብ ሰብ ክሓብእ ፈጺሙ ኣይፈተነን። ንሰብ ከኣ ኣብ ምድሪ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ፍጥረቱ ስልጣን ሃቦ። ሰብ ነታ ኣታኽልቲ ክሕልዋን ክከናኸናን ነበሮ። ኣምላኽ ነታ ኦም ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ኣብ ሓደ ስዉርን ሕቡእን ኩርናዕ ገነት ኤደን ብፍላጥ ኣይተኸላን። ኣብ ክንድኡስ፡ “ኦም ህይወት ከኣ ኣብ ማእከል እታ ገነት ነበረት፡ ኦም ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ከኣ” (ዘፍጥረት 2፡9) ንብል። እዚ ፍቕዲ እዚ፡ ንሳ ሓንቲ ካብተን ንርእየት ባህ ዘብላን ንምግብነት ጽብቕቲ ዝነበራን ኣእዋም ከም ዝነበረት ይነግረና። ኣምላኽ ንእዛ ኦም እዚኣ ዕላማ ነበሮ!
ኣምላኽ ኩሉ ጠቢብን ልዑላዊ ምዃኑ ፈጺምና ክንርስዕ የብልናን። ንሱ ዝደለዮ ይገብር፡ ዝገብሮ ኩሉ ከኣ ብፍጹም ዝበለጸ እዩ። ንሱ መለኮታዊ ሸክላ ሰራሒ እዩ። ንሕና ኸኣ መሬት ኢና። ኣብ ብሉይ ኪዳን ዝርከቡ ፍቕድታት ከም ኤርምያስ 18 ዝኣመሰሉ መሰረት ብምግባር፡ ሮሜ 9፡20 ንሕና ንእኡ ሓላፍነት ክንሓትት ከም ዘይብልና የርኢ። ኣብ ክንድኡስ፡ ሓደ መዓልቲ ንእኡ ሓላፍነት ክንህብ ኢና።
ልዑላዊ ስለ ዝኾነ፡ ንሰብ ኣብ ልዕሊ ምድሪ ስልጣን ምስ ሃቦ፡ ንሱ ከም ኩሉ ፍጥረት ታእዛዝ ዝኸውን እንተኾይኑ ንምፍታን ሓንቲ ገደብ ገበረሉ። ኣምላኽ ብጸጋኡ ንሰብ፡ “ካብ ኩሉ ኦም እታ ገነት ብነጻ ክትበልዕ ትኽእል ኢኻ፡ ግናኸ ካብ ኦም ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ኣይትብላዕ፡ ከመይሲ በታ ዝበላዕካላ መዓልቲ ብርግጽ ክትመውት ኢኻ” በሎ። እቲ ቦታ እታ ኦም፡ ሰብ ንፈጣሪኡ ዘለዎ ታእዛዝን ታማንነትን ዘኪሩ ክነብር ዝገብር ናይ ቀጻሊ መዘኻኸሪ ክኸውን እዩ። እዚ ብመለኮት ዝተነድፈ ፈተና እዩ ነይሩ፡ (ከምቲ ኣብዛ ሕቶ እዚኣ ዝተጠቕሰ) ኣምላኽ ዝገበሮ ዘይተደለየ ጌጋ ኣይነበረን።
ከምቲ ንፈልጦ፡ ሰብ ነቲ ፈተና ኣይሓለፈን። ብሰይጣን ብመልክዕ ተንኮለኛን ጽቡቕን ተመን ምስ ተፈተነት፡ እታ ሰበይቲ ካብ ፍረ ወሲዳ በልዐት፡ ንሰብኣያ እውን ሃበቶ። ንኣምላኽ ምእዛዝ ኣብ ክንድኡስ፡ ንሰበይቱ ምስማዕ መረጸ። ሰይጣን – ከም ሉሲፈር፡ እቲ ዝለዓለ ፍጡር ኣምላኽ – ንኣምላኽ ንምብዳህ መሪጹ ነበረ። (ኢሳይያስ 14፡12-17ን ህዝቅኤል 28፡12-19ን እዚ ብምሳሌያዊ ቛንቋ የቕርብዎ።) እታ ሰበይቲ ብእኡ ተታለለት። ኣዳም ኣይተታለለን (1 ጢሞቴዎስ 2፡14)፡ ስለዚ ሮሜ 5፡12-19 ንሓጢኣት ናብ ዓለም ንምእታው፡ ፍርድን ሞትን ከም ዝመጽእ ብእኡ ሓላፍነት ይገብር።
ሰብ ነቲ ኣምላኽ ዝሃቦ ቀዳማይ ፈተና ኣይሓለፈን፡ ነፍሲ ወከፍ ዝመጽእ ፈተና እውን ክሓልፍ ኣይከኣለን። ግናኸ ኣምላኽ ብግሩም ጥበቡን ጸጋኡን ንሰብ ካብ ንጽህቲ ህይወት ኣብ ጽብቕቲ ገነት ዝበለጸ ነገር መዲቡ ነበረ። ዕላማኡ ንምፍጻም፡ ንፍቑር፡ ሓደ ወዱ ናብዛ ብሓጢኣት ዝተረግመት ዓለም ለኣኾ፡ ምእንታና ኣብ መስቀል ክመውት፡ ንሕና ኸኣ ብዘይ ምትእስሳር ዝጠፋእናን ረዳኢ ዘይብልናን ነበርና። ጐይታ የሱስ ኣብ ህይወቱን ሞቱን ንፍቓድ ኣምላኽ ብፍጹም ዝተገዝአ ጥራይ ዘይኮነ፡ ኣብዚ ንሕና ኣምላኽ ዘይተኣዘዝናሉን ዘየኽበርናሉን ቦታ ንኣምላኽ ኣኽቢሩ።
በዚ ምኽንያት፡ ኣምላኽ ሕጂ ንነፍሲ ወከፍ ንእኡ ከም መድሓኒትን ጐይታን ዝቕበሎ ዘለኣለማዊ ህይወት ይህብ። ስለዚ ኣብ ክንዲ ንመገድታት ኣምላኽ እንሓትት፡ ምስ ጳውሎስ ተሓቢርና፡ “ኦ፡ ዕምቆት ሃብቲ ጥበብን ፍልጠትን ኣምላኽ! ፍርድታቱ ክንደይ ዘይመርመርን መገድታቱ ኸኣ ዘይርከብን እዩ!” (ሮሜ 11፡33) ንበል።
ሕቶ፦ ስለምንታይ ኣምላኽ ሕማምን ሕማምን ይፈቅድ?
መልሲ፦
ኩላትና ኣብ ገለ እዋን ህይወት ሕማምን ሕማምን ንረክብ። ሕማም ብነርቭ ስርዓትና ንዘይተለመደ ኩነታት ዝግበር ምላሽ እዩ፤ ከም ደወል እዩ። እቲ ደወል እንተዘይሰርሕ፡ ሽዑ ብዘይ ምፍላጥና ንርእስና ክንጎድእ ንኽእል ኢና። ሕማም ድማ ብዙሕ ግዜ ምስ ዝደኸመ ስርዓተ ምክልኻል ዝተሓሓዝ ጥዕና ዘይምህላው እዩ። ስለዚ ሕማምን ሕማምን ብኣካላትና ንዘጋጥመና ኩነታት ዝግበር ምላሽ እዩ።
ሕማምን ሕማምን ኣዳምን ሄዋንን ሓጢኣት ምስ ገበሩ እዩ ዝጀመረ፡ ኣብዛ ሓጢኣተኛ ዓለም ዘይተርፍ ጸገም እዩ (ዘፍጥረት 3፡16-19፤ ዮሃንስ 16፡33)። ብሓቂ፡ “ኩሉ ፍጥረት ክሳዕ ሕጂ ከም ሕማም ምውላድ ይቃርሕ ኣሎ” (ሮሜ 8፡22)።
እዮብ፡ ኣብ ግዜኡ ኣብ ምድሪ ዝነበረ እቲ ዝበለጸ ጻድቕ ሰብኣይ፡ ኣምላኽ ሕማምን ሕማምን ክጸውር ምስ ፈቐደሉ ንሰበይቱን ንሰይጣንን ጽቡቕ ኣብነት ነበረ (እዮብ 2፡6-10)። የሱስ ኣብ ልዕሊ ሕማምን ሕማምን ስልጣን ዝነበሮ ሓደ ጥራይ እዩ። ንሱ ነቶም “ብዝተፈላለዩ ሕማማት ዝሓመሙ፡ ብርቱዕ ሕማም ዝነበሮም፡ ብኣጋንንቲ ዝተታሕዙ፡ ብሕማም ዝተታሕዙ፡ ከምኡ’ውን ሽባ ዝኾኑ” ሰባት ፈወሰ (ማቴዎስ 4፡24)።
ኣምላኽ ሕማምን ሕማምን ይፈቅድ፡ ምእንቲ ምእመናን ከምኡ ክኾኑ (እብራውያን 12፡5-11)። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ግዜያት ከየጉረምርሙ ወይ ከይተስፋ ይቖርጹ (1 ቈረንቶስ 10፡10)፡ ግናኸ ክሕጎሱ ይግባእ፡ ከመይሲ ክርስትያናዊ ባህሪ ይምዕብል (ያእቆብ 1፡2-4,12)። ኣምላኽ ብሕማምን ሕማምን ኣቢሉ የሰልጥኖም ኣሎ፡ ምእንቲ ብእኡ ክምርኮሱን ንዝሳቐዩ ክጸናንዑን (2 ቈረንቶስ 1፡3-9)።
እቲ ናይ መወዳእታ ፍታሕ ንሕማምን ሕማምን ምስ ኣምላኽ ዘሎና ርክብ እዩ፡ ከመይሲ እቶም ብእኡ ዝኣምኑ ናብ ሰማይ ይኸዱ፡ ኣብኡ ሕማም ወይ ሕማም የለን (ሉቃስ 16፡19-31፤ ራእይ 21፡4)። እቲ ዘለኣለማዊ ክብሪ ሰማይ ኣብ ምድሪ ካብ ዘሎ ግዝያዊ ሕማምን ሕማምን ናይ ምእመን እምብዛ ይበልጽ (ሮሜ 8፡18፤ 2 ቈረንቶስ 4፡17)። ይኹን እምበር፡ እቶም ንናይ ኣምላኽ ናይ ምድሓን ዕድል ዘይቕበሉ ንዘለኣለም ክሳቐዩ እዮም።
