ርህራሄ ክርስቶስ ብሓዘን
ካብ ፍቕዲ 16 ጀሚሩ እቲ ዘስዓበና ኣሎና። ደቀ መዛሙርቲ ዮሃንስ ብሓዘኖም ዓብዪ ርህራሄ—ዓሚቕ ምትሕስሳብ ልቢ ክርስቶስ ተማሂሮም። ናብ ማርቆስ 6 እንተ ተመሊስና፡ እቲ ሓደ ፍጻመ ተመዝጊቡ ዘሎ፡ ኣብ ፍቕዲ 29 እዞም ደቀ መዛሙርቲ ጐይታኦም ምስ ሞተ፡ ስጋኡ ኣልዒሎም ኣብ መቓብር ከም ዘንበሩዎ ክትረክብ ኢኻ። ናብ የሱስ መጺኦም ከም ዝነገሩዎም ኣብኡ ዝተጠቕሰ የለን፡ ግናኸ ሃዋርያት ተኣኪቦም ዝገበሩዎ ኩሉን ዝመሃሩዎ ኩሉን ከም ዝነገሩዎ ንብብ። ማለት፡ ኣብታ ሓንቲ ጊዜ፡ ብኽልተ ዝተፈላለየ መገዲ፡ ግናኸ ናብታ ሓንቲ ቅድስቲ ሰብኣይ እናመጹ፡ ክልተ ዝተፈላለዩ ጉጅለታት ነበሩ። ብሓደ መገዲ፡ ሓደ ጉጅለ ዝተሰናበቱ፡ ዝተስፋ ዝቖረጹ ደቀ መዛሙርቲ መጹ፡ ልቦም ዝተሰብረ ነበረ ምኽንያቱ ኩሉ ተስፋኦም ተሰባቢሩ ነበረ፤ ዝተኸተሉዎን ዝተመርኮሱዎን ሓደ ሰብኣይ ኣጥፊኦም ነበሩ። ናብ የሱስ መጺኦም ዝነገሩዎም ስምዒቶም ክትርድኦ ትኽእል ኢኻ።
ብሓዘን፡ ብጸገም፡ ብሽግር እንተ ኣሊኻ፡ ንኣቶም ምሰል። ከይዶም ንየሱስ ነገሩዎ። ጸቕጢ፡ ሓዘን፡ ሽግር ኣብ ኩሉ ኣሎ፡ ክትሃድሞ ኣይትኽእልን ኢኻ—ከምዚ ኣብ ዝበለ ዓለም ክትህሉን ክትሃድሞን ኣይትኽእልን ኢኻ። ክሳዕ ሕጂ ሃዲምካዮ እንተ ኣሊኻ፡ ክመጽእ እዩ። እንታይ ክትገብር ኢኻ? ምስ መጸ፡ ልብኻ ምስ ተሰብረ፡ ኪድ እሞ ንየሱስ ንገሮ፡ ንእሽቶ ነገር ከምኡ’ውን ዓብዪ ነገር ንገሮ።
ኣብታ ሓንቲ ጊዜ ዓሰርተ ክልተ ሰባት ብሓይሊን ህይወትን ብብርታዐን መጺኦም፡ ተመሊሶም ድማ ንጐይታ፡ “ኦህ፡ ግሩም ጊዜ ነይሩና፤ ኣጋንንቲ እኳ ተገዚኦሙና” በሉ። ንሳቶም ብዓወት ዝተሓበኑ ደቀ መዛሙርቲ እዮም።
እዞም ፍጹም ዝተፈላለዩ ጉጅለታት ብሓደ ስኣሎም፡ ሓደ ሓዘንተኛን ተስፋ ዝቖረጸን፡ እቲ ሓደ ድማ ዕዉትን ተሓጒሱን። እቲ ጐይታ ዝበሎም ስምዕ፡
“ንበይንኹም ናብ በረኻ ስፍራ ንዑ እሞ ንእሽቶ ዕረፉ።”
ንኣይ ዝመስለኒ፡ እቲ ጉጅለ ሓዘንተኛታትን እቲ ጉጅለ ተሓጒስትን ብሓንሳእ ብእቲ ቅዱስ ጐይታ ተወሲዶም እዮም፤ ንሱ ድማ፡ “ምሳይ ናብ በረኻ ስፍራ ንዑ” ይብሎም። ኣሕዋተይ፡ ምሳኡ በይንኻ ምዃን ዓብዪ ነገር እዩ፡ በዚ እዩ ድማ ዝሕልወና።
ልብኻ ተሰቢሩ ድዩ? ንሱ ከጸናንዓካ እዩ። ኣብ ኣገልግሎቱ ብዓወት ተሓቢንካ ድዩ? ህድእ በል። ንሱ የህድኣና እሞ፡ ናይ ባዕሉ ምሕዝነት ካብቲ ዝበለጸ ኣገልግሎት ወይ ዓወት ዝህበና ዝበለጸ ምዃኑ የምህረና። እቶም ልቦም ዝተሰብረ ሓዘንተኛታት፡ ንሱ ምስ ወሰዶም፡ ጸጋን ርህራሄ ክርስቶስን ከመይ ከም ዝተማህሩ፡ ምስ የሱስ ዝነበረት በረኻ ድማ ናይ ዓሚቕ በረኸት ስፍራ ከም ዝኾነት ረኸቡ።
ርህራሄ ጐይታ ኣብዚ ጥራይ ኣይኮነን ዝወጽእ፡ የግዳስ ብሓዘን ክድግፍ ዝኽእለሉ መገዲ እውን እዩ። እብራውያን 9፡ “ክድግፍ ይኽእል እዩ” ይብል፤ እብራውያን 4፡ “ክድንግጽ ይኽእል እዩ”፤ እብራውያን 7፡ “ከድሕን ይኽእል እዩ”።
ክድግፍ ይኽእል ድዩ? እወ! ክድንግጽ ይኽእል ድዩ? እወ! ከድሕን ይኽእል ድዩ? እወ! ክሳዕ መወዳእታ።
መንፈስ ኣምላኽ ብዛዕባ ክህነቱ ብኸምዚ ዝገርም ቋንቋ ዝገልጾ፡ ኣብ ኩሉ እቲ ኣብዚ ዝነበሮ ቅዱስ ህይወቱ ንርእዮ። ኣብ ምድሪ ኣብ ዝነበረሉ ጊዜ ዝወሰዶም ኩሎም ሓዘናት ብመንፈሱ ከም ዝጸረዮም ኣይጠራጠርን እየ፡ በዚ ድማ ንዓኻን ንዓይን ብጸጋ ዓብዪን ቅዱስን ሊቀ ኻህናት ምዃኑ ንፈልጦ።
ርህራሄ ንብዙሓት
ብዛዕባ እቲ ግሩም ርህራሄኡ ሕሰብ። ንብዙሓት ይርእዮም እሞ ክባርኾም ይደሊ። ኦህ፡ እንታይ ዝበለ ልቢ ነበሮ፤ እንታይ ዝበለ ለዋህ ልቢ! ኣምላኽ ነዚ ፍጻመ እዚ ንኸተባብዓናን ንኸተሓሳስበናን ከምኡ’ውን ንኸገንሕናን ከም ዝነገረና ኣይጠራጠርን እየ። ንሱ ነዚ ዓብዪ ጉጅለ ይድንግጸሎም፤ ንሕሙማቶም ኣሕወየ፡ ምሸት ምስ ኮነ ድማ ደቀ መዛሙርቲ መጹ፡ እቲ ንጐይታ ዝገበሩዎ ሓሳብ ድማ ኣዝዩ ዘስካሕክሕ እዩ።
“ስደዶም” “ንብዙሓት ስደዶም፡ ናብ ዓድታት ከይዶም ምግቢ ክዕድጉ።”
ኣዝዩ ዘይሰብኣዊ ሓሳብ ነበረ። ሕሰቦ። ሓሙሽተ ሽሕ ሰባት፡ ሰለስተ ዕጽፊ ዝኾና ደቂ ኣንስትዮን ቈልዑን ድማ ከም ዝነበሩ እገምት፡ ደቀ መዛሙርቲ ድማ፡ “ኪዶም ንርእሶም ምግቢ ይምርሑ” ይብሉ፡ ኣብ ምድላይ ምግቢ ከለዉ ክሞቱ ከም ዝኽእሉ ይርስዑ።
“ኣህ” ይብል ክርስቶስ፡ “ንስኻትኩም ሃብዎም ክበልዑ።”
ጥሜትን መከራን ኣብ ከባቢ ኣሎ ድዩ ኣሕዋተይ? ቃል ጐይታ እዩ፡
“ንስኻትኩም ሃብዎም ክበልዑ።”
“ኦህ፡ ግናኸ ምንም የብለይን።”
ልክዕ እዩ። ልክዕ እዚ እዮም ኣብዚ ዝበሉዎ።
“ኣብዚ ሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን ጥራይ ኣሎና።”
እዚ እንታይ ማለት እዩ? ንጐይታ ኣውጺኦምዎ። “ኦህ”፡ ግናኸ ትብል፡ “ንሕና ከምኡ ኣይንገብርን ኢና።” ኣይፋል፡ ብቓላት ከምኡ ከም ዘይትገብር ኣይመስለንን፡ ግናኸ ሓድሓደ ጊዜ ብግብሪ ንዕኡ ነውጽኦ ኢና፤ ኣብኡ ዘሎና ሃብቲ ኣይንጥቀመሉን ኢና።
ንሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን ናብኡ የምጽኡ፡ እኳ ደኣ እኳ እንተ ዘይተገደሱ፡ እቲ ጸጋ ዝመልኦ መገዲ ጐይታ ምሳኦም ምርኣይ ክንደይ ዝባረኸ እዩ። ኣብዚ ናይ ምምላእ ጽምኢ እዚ ብዙሕ ህዝቢ ዝነበሮም ሓጎስ ዝመልኦ ስራሕ ብሓባር ኣሳተፎም። እዚ ድማ ከም ጓሳ እስራኤል ኣብ ለምለም መሮር እናመርሖም ይገብሮ። ኣብ ሳዕሪ ብሓምሳን ብሚእትን ብመዓርግ ከም ዝቕመጡ ይገብሮም። እዚ ስለምንታይ እዩ? ማንም ከይተሓለፈ ምእንቲ። ኩሉ ሰብ ተሓልዩ። እቶም ዓሰርተ ክልተ ንጽምኦም የገልግሉ፡ እቶም ሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን እናተዘዋወሩ ይዓብዩ፡ እቲ ብዙሕ ህዝቢ ድማ ኩሉ ተመጊቡ፡ ጽምኦም ተማሊኡ፡ ነፍሲ ወከፎም ተባሪኾም።
ኣብዚ ፍቕሪ፡ ርህራሄ፡ ምትሕስሳብ፡ ሓይሊ ድማ ተገሊጹ ኣሎ፡ ንሱ ነተን ሓሙሽተ ንኣሽቱ እንጌራ ነቲ ጥሙይ ብዙሕ ህዝቢ ከም ዝምግብ ይገብር። ደቀ መዛሙርቲ ድማ ንሱ ብዘይተወዳዳሪ መገዲ እናሰናበቶም፡ ንሳቶም ነቲ ባሕሪ ክሰግሩ ተነጊሮምዎም። እዚ ንኸገንሖም ከም ዝገበሮ ኣይጠራጠርን እየ። ንሳቶም፡ እቲ ብዙሕ ህዝቢ ኪዱ ብዝከኣሎም መጠን ክገብሩ ኣለዎም እናበሉ ነበሩ። ሕጂ ጐይታ፡ “ኪዱ፡ ናብ መርከብ እተዉ፡ ንርእስኹም ድማ ተኸናኸኑ” ይብል። እዚ እዮም ዝግብኦም፡ ክብል ኣየድልየንን እዩ። ንሱ እንተ ዘይሓገዘና፡ ብዙሕ ጊዜ ዝግብኣና እዩ። ግናኸ ኣብቲ ብማዕበል ዝተናወጸ ባሕሪ በይኖም እኳ እንተ ነበሩ፡ ኣብ ሓሳባቱ ነበሩ። ናብ ላዕሊ ኪዱ ክጽሊ፡ ለይቲ ብምልጃ ኣሕለፈ።
ምልጃን ኣብ ማይ ምኻድን
ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቲ ናብ መርከብ ኣትዮም ናብ ካልእ ወገን ክኸዱ ኣገደዶም፡ ንሱ ድማ ንብዙሓት ሰባት ሰደዶም። ኣብኡ ክህሉን ንሱ ከም ዝሰደዶም ክርእን ምደለኹ።
ኣህ፡ እቶም ደቀ መዛሙርቲ—ከምዚ ንሕና—መገዶም እንተ ዝረኽቡ፡ ኣብታ ለይቲ ሓሙሽተ ሽሕ መሰኻኽር ንክርስቶስ ኣብ ምድሪ ተበቲኖም ምነበሩ። ኩሎም ድማ፡ “ጥሙያት ነበርና፡ ንሱ ድማ ክሕግዘና ኣይከኣለን ወይ ኣይደለን” ምበሉ።
ጸሓይ ትዓርብ ነበረት እሞ እቲ ቅዱስ ጐይታ ብሩሃትን ሕጉሳትን፡ ምሉኣትን ዕጉባትን ገይሩ ናብ ገዝኦም ሰደዶም፡ ብዙሓት መሰኻኽር ናይ ርህራሄኡን ሓይሉን።
ንሕና ኸም ደቀ መዛሙርቲ፡ ነቲ ናይ ሽግርን ጸገምን፡ ድሌትን ሓዘንን ዝኾነ ማዕበል ክንሰግር ኣሎና። ንሱ ከም ዝሓስበና ምፍላጥ ክንደይ ዝባረኸ እዩ፤ ንሱ ንምልጃ ንዘለኣለም ይነብር። ንሕና ንዕኡ ክንርስዖ ንኽእል ኢና፡ ግናኸ ስሙ ይባረኽ፡ ንሱ ንዓና ፈጺሙ ኣይርስዓናን፡ ናይ ክህነት ሓልዮቱ ድማ ኩሉ ጊዜ ኣብ ልዕሌና እዩ።
ኣብቲ በሪኽ ቦታ ምስ ለመነ፡ ይወርድ እሞ ንምርኻቦም ኣብ ማይ ይኸይድ። ምስ ረኣይዎ፡ ኣይፈልጥዎን፡ ፍርሂ ሓዞም፤ ግናኸ ድሕሪ ገለ ጊዜ፡ ቅድሚ ሕጂ ብዘይረኣዩዎ መገዲ፡ ክብሪ ሰብነቱ ኣብ ነፍሶም ተገሊጹሎም። ኣብታ ለይቲ ኣብ ማይ ኣብ ዝኸደሉ ጊዜ ኣምላኽነቱ ከም ዝረኣዩሉ እግምት፡ ምስ ቀረበ ድማ፡ ብፍርህን ድንጋጽን ምስ መልኡ፡ ዝበሎ ስምዕ፡
“ተባዕኩም፤ ኣነ እየ፤ ኣይትፍርሑ።”
እዚ ድማ ናይ ድምጹ ሙዚቃ ክንብሎ ንኽእል ኢና።
ብሽግር ዲኻ? ብጸገም ዲኻ? ብጭንቀት ዲኻ? ብጸቕጢ ዲኻ? “እወ”፡ ትብል፡ “እዚ እንታይ ማለት ምዃኑ ይፈልጥ እየ።” ኣብ ማእከል ዓሚቕ ሽግራትካ ድምጹ ክትሰምዕ እንታይ ማለት ምዃኑ ትፈልጥ ዲኻ ይገርመኒ፡
“ተባዕኩም፤ ኣነ እየ፤ ኣይትፍርሑ።”
ከምቲ ናይ ድምጹ ሙዚቃ ዝበለጸ ሙዚቃ የለን፡ ኣብ ከምዚ ዝበለ ጊዜ ናባና ምስ ቀረበ። ሕጂ እዚ እዩ እቲ ንስኻን ኣነን ክንፈልጦ ዘሎና የሱስ—ብሓይሊ ዝመልአ፡ ብሓጎስ ዝመልአ፡ ንፍርሃትና ከርሕቕ ዝሕጎስ።
እምነትን ውድቀት ጴጥሮስን
ጴጥሮስ ሕጂ ይዛረብ፡
“ጐይታይ፡ ንስኻ እንተ ዄንካ፡ ኣብ ማይ ናባኻ ክመጽእ ምረሓኒ።”
“ንስኻ እንተ ዄንካ” ጥርጣረ ከም ዘመልክት ኣይመስለንን፡ ግናኸ ኣብ ነፍሲ እቲ ደቀ መዛሙርቲ ዝንቀሳቐስ ዝነበረ፡ ውበት ምሕዝነት ክርስቶስ እዩ። ኣብቲ ሽግራት ዝጸቕጠሉ ጊዜ ናይ ድምጹ ሙዚቃ ጥራይ ኣይንረክብን፡ የግዳስ ናብኡ ንምብጻሕ፡ ኣብ ምሕዝነቱ ንምርካብ ዕድል ንረክብ።
“ንዓ።”
ኣህ፡ ስልጣን እቲ ቃል ኣብ ነፍሲ ጴጥሮስ! ጴጥሮስ ካብ መርከብ ምስ ወረደ፡ ናብ የሱስ ንምኻድ ኣብ ማይ ከም ዝኸደ ንረክብ—ኣዝዩ ዝትንክፍ ትርኢት። ነቲ ድኹም ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ማይ እናኸደ ንርእዮ። ምናልባት ሓደ ሰብ፡ “ኦህ፡ ግናኸ ከም ዝሰጠመ ትፈልጥ ኢኻ” ይብል። ልክዕ እዩ፡ ግናኸ ስለምንታይ ናብኡ ትሕብር? ስለምንታይ ናብቲ ዝኸደሉ ግሩም ሓቂ ኣይተተኩርን? ዓይኑ ኣብ ክርስቶስ ክሳዕ ዝነበረ፡ ልክዕ ከም ጐይታኡ ኣብ ማይ ከደ። እቲ ኣብኡ ዝደገፎ መለኮታዊ ሓይሊ እዩ ነይሩ። እቲ ማይ ማዕበላዊ ይኹን ወይ ህዱእ ይኹን፡ ንሕናን ጴጥሮስን ብመለኮታዊ ሓይሊ እንተ ዘይተደጊፍና፡ ነቲ ማዕበል ክንሰግሮ ኣይንኽእልን ኢና። ኣብ ዓሚቕ ባሕሪ ከምኡ’ውን ኣብ ጫፍ ማዕበል ዘይከኣል እዩ።
ኣብ ክልቲኡ ከመይ ክንከይድ ንኽእል? እቲ ማይ ከም ወፍሪ እንተ ዝኸውን፡ ከመይ ኣብኡ ክንከይድ ንኽእል? ኣይንኽእልን። ቅዱስ ብቅዱስ ጸጋ ክርስቶስ እንተ ዘይተደጊፉ፡ ብልክዕ ክኸይድ ዝኽእለሉ ዝኾነ ኩነታት የለን። እዚ እዩ እቲ ቀንዲ ነጥቢ። “ጐይታይ፡ ንስኻ እንተ ዄንካ፡ ኣብ ማይ ናባኻ ክመጽእ ምረሓኒ።” እወ፡ ወጸ፡ ንስኻ ድማ ከም ዝሰጠመ ትነግረኒ። እወ፡ ሰጠመ፤ ግናኸ እንታይ ከም ዝኾነ ክነግረካ እየ፡ ንሱ ናብ የሱስ ኣዝዩ ቀሪቡ ሰጠመ እሞ፡ ጐይታ ኢዱ ጥራይ ክዝርግሕ ነበሮ።
ፍቑራት ኣመንቲ ክርስቶስ፡ ልብኹም ናብኡ ኣዝዩ ንምቕራብ ኣንብሩ፡ ምእንቲ እንተ ሰጢምኩም፡ ኣብ ኢዱ ክትሰጥሙ። ጐይታ ኣልዓሎ፡ ንሱ ድማ ንዓኻ ክልዕለካ እዩ።
እቲ ናይ መጀመርታ ሓባራዊ ኣምልኾ
እቲ ዝቕጽል ነገር ናብ ምድሪ ምምላሶም እዩ። ወንጌል ዮሃንስ፡ ናብ ጀልባ ምስ ኣተዉ ናብ ምድሪ ከም ዝተመልሱ ይነግረና። እዚ ወንጌል እዚ፡ ናብ ጀልባ ምስ ተመልሱ፡ ወዲቖም ከም ዘምለኹዎ ይነግረና።
እንታይ እዩ ነዚ ክገብሩ ዝደረኾም?
ርህራሄኡ፡ ምትሕስሳቡ፡ ለውሃት ልቡ፡ ክብሪ ሰብነቱ፡ ውበት ምሕዝነቱ፡ ስልጣን ቃሉ ድማ፡ ነቲ ናብኡ ዝጠመተ ሰብ ብዝደገፈሉን ብዘጽንዖሉን መገዲ ረኺቦም። እቲ ኣብቲ ጉጅለ ዝነበሮም ውጽኢት ድማ ኣምለኹዎ እሞ፡ “ንስኻ ወዲ ኣምላኽ ኢኻ” በሉ።
ኣብ ምዕራፍ ዓሰርተ ሽዱሽተ ጴጥሮስ ንዕኡ ከም ወዲ ኣምላኽ ገሊጹዎ። ኣቦ ክብሪ ወዲ ኣምላኽ ንዕኡ ገሊጹሉ፡ ግናኸ ኣብ ምዕራፍ ዓሰርተ ኣርባዕተ፡ ዓሰርተ ክልተ ካልኦት ንዕኡ ወዲ ኣምላኽ ገሊጾምዎ፡ ኣብ ቅድሚኡ ድማ ሰጊዶም፡ ንዋጋኡን ውበቱን ለውሃቱን ጸጋኡን ብምርካብ፡ ኣምለኹዎ።
እዚ ናይ ክብሪ ሰብነቱ ምግላጽ ካብ ኣፍን ልብን እዞም ደቀ መዛሙርቲ ዝፈሰሰ፡ እቲ ናይ መጀመርታ ሓባራዊ ኣምልኾ ንወዲ ኣምላኽ እዩ። ነዚ ንምቕጻል ንጽዓር።
