ጸሎትን ቃል ኣምላኽን ንመንፈሳዊ ህይወት ዘለዎም ኣገዳሲ ግደ

“ምእንቲ ኸይትፍተኑስ፡ ንቕሑ እሞ ጸልዩ።” 1 ተሰሎንቄ 5:17

መሰረት መንፈሳዊ ህይወት

ንሓድሽ ከምኡ’ውን ጥዑይ መንፈሳዊ ኩነታት ነፍሲ ንምምዕባልን ንምሕላውን ክልተ ነገራት ኣገደስቲ እዮም፡ ንባብ ቃል ኣምላኽን ጸሎትን። ልብናን ህይወትናን ነቲ ዝረኸብናዮ ጸጋ ኺምልሱ እንተደኣ ኮይኖም፡ ነዞም ክልተ ኣገደስቲ ነገራት ምግምማዕ ኣይግባእን። ንባብ ቃል ኣምላኽ እንተ ተገምጢሉ፡ ጸሎትና ናይ ስጋዊ ድሌታት መግለጺ ጥራይ ኪኸውን እዩ እሞ ኣብ ሓደጋ ኽንወድቕ ኢና። “ከም ፍቓድ ኣምላኽ ምልማን”። በቲ ሓደ ሸነኽ ድማ፡ ጸሎት እንተ ተገምጢሉ፡ ሓይሊ ወይ ሓጎስ ኣይኪህሉን እዩ እሞ፡ ነፍሲ ብዝሑልን ዘይፈሪን ኩነታት ክትህሉ እያ።

ኣእምሮ ብመለኮታዊ ሓቅታት ተዋፊሩ ኸሎ፡ ልብን ሕልናን ግን ንሓይሉ እንተ ዘይፈልጥዎ፡ ካብዚ ንመንፈሳዊ ህይወት ዝጐድእ የለን። ካብ ዘይምህላው ጸሎት ንላዕሊ ዝተረጋገጸን ዝተኣማመነን ምልክት ናይ ዝተሓተን ዘይጥዑይን መንፈሳዊ ኩነታት የለን።

ኣብነትን ሓይልን ጸሎት

ንዕኡ ከም ብሩኽ ኣብነትናን ኣርኣያናን ኴንና እንተ ረኤናዮ፡ ኣገልግሎቱ ብጸሎት ከም ዝጀመረ ንረክብ (ሉቃስ 3:21)። ከምኡ’ውን ኣብ መወዳእታ ናይቲ ግሩም ህይወቱ ኣብ ማእከል ስቓያት መስቀል ጸለየ (ሉቃስ 23:34)። ብሓባር ወይ ብውልቂ ብጸሎት ኣብ ኣምላኽ ምውካል ዝመጸ ብሩኽ ፍረታት ሕሰብ።

ደቀ መዛሙርቲ ብመንፈስ ቅዱስ ተመልኡ እሞ ቃል ኣምላኽ ንምዝራብ ደፈሩ “ድሕሪ ምጽላዮም” (ግብሪ ሃዋርያት 4)። መልኣኽ እግዚኣብሔር ንጴጥሮስ ካብ ቤት ማእሰርቲ ኣውጺእዎ፡ እዚ ድማ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ብዘይ ምቁራጽ ንዕኡ ብዝገበረቶ ጸሎት እዩ” (ግብሪ ሃዋርያት 12)።

ታሪኽ ቤተ ክርስቲያን ካብ ክብርን ክርአ ኸሎ፡ ነፍሲ ወከፍ ማዕበል በረኸት ንቕዱሳንን ምድሓን ሓጥኣንን ብብዙሓት ብሓይሊ ዝጸለዩን ብቕንዕና ዝጸለዩን ሰባት ከም ዝቐደሞ ኽርአ እዩ፡ እዚ ድማ ዕዮኦም ኣብ ሰማይ ካብ ምድሪ ንላዕሊ ዝፍለጥ እዩ። ነቲ ሓሳብ ኣብ ልብና ንውሰድ “ብዘይ ምቁራጽ ጸልዩ”።