ምዕባይ ክርስቶስ፡ ካብ ስጋ ምልባስ ክሳዕ ክብሪ

ምምርማር ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ ክርስቶስ ካብ ሰማይ ናብ ምድሪ ወሪዱ መድሓኒና ንምዃን ዝወሰዶ መገዲ፡ ድሕሪኡ ድማ ናብ ሰማይ ምምላሱ። ንሱ «ስጋ ኮይኑ ኣብ ማእከልና ሐደረ» (ዮሃንስ 1፡14) ከምኡ ድማ «በቲ ኣብ ቅድሚኡ ተነቢሩ ዝነበረ ሓጎስ ኢሉ መስቀል ተዓገሰ።» ድሕሪኡ ድማ እግዚኣብሔር «ኣብ የማን ዝፋን ኣምላኽ» ተቐመጠ (እብራውያን 12፡2)።

ወረደ

ንሱ ፈጣሪ እዩ፡ «ብእኡ ዅሉ ተፈጥረ» (ቈሎሴ 1፡16)። ይኹን እምበር፡ ካብ ድንግል ተወሊዱ ናብ ምድሪ ወረደ (ማቴዎስ 1፡22-23፤ ኢሳይያስ 7፡14)። እዚ ተኣምራዊ ልደት እዚ ክብሪ ኣየምጸኣሉን፡ የግዳስ ወዲ ዮሴፍ (ሉቃስ 3፡23) ከምኡ ድማ ማርያም፡ ብዘይ ጋብቻ ዝተጸንሰ እዩ ዝብል ግምት ጥራይ እዩ ኣምጺኡ። ገሊኦም ንቓሉ ዘይተቐበሉ፡ ብምንዝርና ከም ዝተወልደ ኣመልኪቶም፡ «ብምንዝርና ኣይተወለድናን» (ዮሃንስ 8፡41) በሉ።

ብማሕበራዊ መዳይ፡ ከም ዘይፍለጥ ሰብ እዩ መጺኡ። ኣብ ጽቡቕ ከባቢ ኣይነበረን (ዮሃንስ 1፡46)፡ ብሓጺብ ዝነበረ ኣቦሓጎኡ ድማ ተዓብየ (ማቴዎስ 13፡55)። ከም ድኻ ሰብ እዩ መጺኡ።

ናብ መስቀል ከደ

ከም ትንቢት፡ «ከምቲ ሰባት ገጾም ዝሓብኡሉ ... ዝተናዕቀ፡ ንሕና ድማ ዘየኽበርናዮ» (ኢሳይያስ 53፡3) ነበረ። ሰብኣዊ ስጋኡ ብመንፈስ ቅዱስ ተዋህቦ (ማቴዎስ 1፡18)፡ «ሓጢኣትና ኣብ ስጋኡ ኣብ ዕንጨይቲ» ምእንቲ ኺጸውር (1 ጴጥሮስ 2፡24)። ንሱ መስቀል ተዓገሰ፡ ንሕፍረቱ ድማ ንዓቐ (እብራውያን 12፡2)፡ «እግዚኣብሔር ድማ ... በደልና ዅሉ ኣብኡ ኣንበረ» (ኢሳይያስ 53፡6)። ካብኡ ንታሕቲ ዚወርድ የልቦን!

ተንስአ

ድሕሪ እቲ ናይ መስቀል ዘሕፍር ሞት ብኡብኡ፡ ምዕባዩ ጀመረ። ኣብ ዝተሓተ ደረጃ መገዱ፡ ሬሳ ዝተቐትለ ሰብ ኮይኑ ነበረ – ብኣዒንቲ ሰብ መብዛሕትኡ ግዜ ዋጋ ዘይብሉ ነገር – ግናኸ ብሓብታም ደቀ መዝሙር፡ ዮሴፍ ዘኣርማትያ፡ «ስጋኡ ብንጹህ ከፈን ከፊኑ ኣብ ሓድሽ መቓብሩ ኣንበሮ» (ማቴዎስ 27፡57-60) ተኸብረ።

ሞት ክትሕዞ ዘይከኣለቶ ስለ ዝነበረ (ግብሪ ሃዋርያት 2፡24)፡ ኣምላኽ ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ ካብ ምዉታት ኣተንስኦ (ግብሪ ሃዋርያት 10፡40)። ድሕሪኡ፡ ኣብ ውሽጢ ኣርባዓ መዓልቲ ብብዙሓት ድሕሪ ምምልካት፡ ናብ ሰማይ ተወስደ (ግብሪ ሃዋርያት 1፡3,9) ከምኡ ድማ ዓበየ።

ምዕባዩ

ናብ ሰማይ ድሕሪ ምምላሱ፡ ናብ ዝለዓለ ክብሪ ቦታ ዓበየ። ኣብኡ ድማ «ኣብ የማን ዝፋን ኣምላኽ» ተቐመጠ (እብራውያን 12፡2)። ኣብ ሰማይ ወይ ኣብ ምድሪ ካብኡ ዝለዓለ ክብሪ ቦታ የልቦን! «ኣምላኽ ኣዝዩ ኣዕበዮ»፡ ኣብ መወዳእታ ድማ «ዅሉ ብርኪ ኺምብርከኽ፡ ኣብ ሰማይን ኣብ ምድርን ... ዅሉ ልሳን ድማ የሱስ ክርስቶስ ጐይታ ምዃኑ ኺእመን እዩ» (ፊልጲ 2፡9-11)። ንክብሩ ድማ ክንርኢ ኢና፡ እቲ «ቅድሚ ምምስራት ዓለም» ዝነበሮ ክብሪ (ዮሃንስ 17፡24)።

ስለዚ፡ ምድሓንና ድሕሪ ምፍጻሙ፡ ናብቲ መገዱ ዝጀመረሉ ቦታ ኺምለስ እዩ፡ ግናኸ ብተወሳኺ ክብሪ! «ተሓሪድካ፡ ብደምካ ድማ ካብ ዅሉ ዓሌትን ቋንቋን ህዝብን ሃገርን ንኣምላኽ ኣድሓንካና» (ራእይ 5፡9) እናበልና ኸነምልኾ ኢና። ከምኡ ድማ «ዅሉ ፍጥረት ... «ንእቲ ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ ዘሎን ንበጊዕን በረኸትን ክብርን ሓይልን ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን ይኹን!» ኪብል እዩ» (ራእይ 5፡13)። ንሱ እቲ ዝተሓርደ በጊዕ ዝነበረ ሰብ ኪኸውን እዩ፡ ግናኸ «ሓይልን ሃብትን ጥበብን ሓይልን ክብርን በረኸትን» ንምቕባል ብቑዕ ምዃኑ ኺፍለጥ እዩ (ራእይ 5፡12)። ከመይ ዝበለ መዓልቲ ኸም እትኸውን!

ክብሪ ክርስቶስ ንዘለኣለም ይመልእ፡ ዘለኣለም ዝነበረን ዘሎን፤ ንዘለኣለም ዝኸውን ዅሉ ድማ ብዘይመውት ምስጋናኡ ኺበርህ እዩ፤ ንእቲ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ግናኸ ዝነብር ክብርን ሓይልን ምስጋናን ይኹን፡ ኣሜን። —ጆሴፍ ስዋይን (1761-1796)