ኣብ ካልእ ሸነኽ ጸሊም ደበና ዘሎ ወርቃዊ መጐልበቢ

ኣብዚ ሕጂ ዘሎ ኩሉ ዘሰቅቕ ኩነታት ነገራት፡ ክርስትያን እንታይ እዩ ግደኡ ኢልና ንሓትት ንኸውን። ሓደ ነገር ግን ቅኑዕ እዩ፤ ንሳቶም ካብቲ ንሰብ ዜጋጥሞ ፈተናታትን ሽግራትትን ኬምልጡ ኣይክእሉን እዮም። ንኣብነት፡ ከቢድ ግብሪ ኣብ ልዕሊ ሃገር ኪኸውን እንተ ዀይኑ፡ እቲ ክርስትያን ግዲኡ ኺወስድ ግድነት እዩ። ዋጋታት ዓብዪ ድዩ? ንክርስትያናትን ንዘይክርስትያናትን ብማዕረ ይጸሉ እዩ። ምምልማል ወተሃደራት ናይ እዋኑ ስርዓት ድዩ? ንኣመንትን ንዘይኣመንትን ብማዕረ ኺጸሉ እዩ።

ግን እቲ ወርቃዊ ኣብ ካልእ ሸነኽ ጸሊም ደበና ዘሎ መጐልበቢ እንታይ እዩ?

ንሱ ካብ መለኮታዊ ሓቅታት ዝቘመ እዩ፣ ምሕሳቡ ድማ ንልብና የጸናንዖ።

ኣምላኽን ምድላይ ንናቱ

እቲ ብሓጺሩ ኽንሓስቦ እንኽእል ቀዳማይ ሓቂ ንልቢ እቲ ኣማኒ ዓብዪ ምጽንናዕን ምጽንናዕን ዜምጽእ እዩ። ንኣምላኽን ንምድላይ ንናቱን ንፈልጥ ኢና። እቲ ናይ ቅዱሳት ጽሑፋት ቋንቋ ብሓቂ ምውሳድ ክንደይ ጥዑም እዩ።

“ንሱ ኣዳናጋሪ [ብሓቂ ብዛዕባ ግዜያዊ ነገራት ሓላዊ] ዅሉ ሰብ፡ ብፍላይ ድማ ናይቶም ዜኣምኑእዩ እሞ፡ ብህያው ኣምላኽ ንውከል” (1 ጢሞቴዎስ 4:10)።

ኣምላኽ “እቲ ህያው ኣምላኽ” ምዃኑ ምርግጋጽ ክንደይ ባህ ዜብል እዩ። ንሱ፡ ንዓይኒ ዝገበረ፡ ኺርኢ ይኽእል እዩ፤ ንእዝኒ ዝገበረ፡ ኺሰምዕ ይኽእል እዩ፤ ንልቢ ዝገበረ፡ ኪፈቱ ይኽእል እዩ፤ ንሱ ኣቦና እዩ እሞ፡ ንደቁ ይሓልየሎም።

ዋጋታት ብኸመይ ከም ዚኽፈል፡ ወይ እቲ ዝወሰኸ ግብሪ ብኸመይ ከም ዚግጠም ንሓስብ ኣሎና ድዩ? ንኣምላኽ ንእመን። ጳውሎስ፡ ብፍልጠትን ተመክሮን ዝመጸ እምነት ነይርዎ እሞ፡ ብዓወት ኪጭድር ከሎ፡

“ኣምላኸይ ከኣ፡ ብክርስቶስ የሱስ ገይሩ፡ ብኽብሪ ብዘሎ ሃብቱ ዅሉ ዜድልየኩም ኬማልኣልኩም እዩ” (ፊልጲ 4:19)።

ኣብቲ ናይ ውልቀ ስም “ኣምላኸይ” ምጥቃም ክንደይ ዓወት ኣሎዎ። ክንደይ ግሩም መለክዒ ምምላእ እዩ! ከምዚ ዝኣመሰለ ኽቡር ተስፋታት ተዋሂቡስ፡ መን እዩ ኻብ ምጽንናዕ ዚፍሽል!

ኤልያስ ቀደም ብቘራናዕ፡ እቶም ዝበለጹ ስሱዓት ኣዕዋፍ ይምገብ ነበረ። እቲ ርባ ኬሪት ምስ ደረቐ ድማ፡ ምድላይ ኣምላኽ ከም ቀደሙ ሓያል ነበረ። ንሱ ንሓንቲ ድኻ፡ ዘይብላ መበለት ኣልዓለ እሞ፡ ንገብሩ ኽትድልየሉ ገበራ፡ ንምፍጻሙ ድማ መዓልታዊ ተኣምራት ገበረ።

በቲ ግዜ እቲ ኤልያስ ጥራይ ኣይነበረን ዚድለ፡ ከመይሲ ዓብድያ ሚእቲ ነብያት ብሓምሳ ሓምሳ ኣብ ዋሻ ብእንጌራን ማይን ከም ዝመገበኦም ንሓንብብ።

ሰድራቅን ሜሳቅን ኣቤድ-ኔጎን ኣብቲ ሓዊ ዚነድድ እቶን፡ ዳንኤል ድማ ኣብቲ ጕድጓድ ኣናብስ፡ ንምድላይን ሓይልን ኣምላኽ ዜርእዩ ግሩም ኣብነታት እዮም።

ኣብ ሓድሽ ኪዳን ጴጥሮስ ካብ ቤት ማእሰርቲ ከም እተፈትሐ፡ ጳውሎስ ድማ ኣብ መርከብ ደው ኢሉ ኸሎ፡ “ንእሽቶ ማዕበል” ኣብቶም ተጓዓዝቲ ኸሎ፡ ኪብል ከም ዝኸኣለ ንሓንብብ።

“ኣብዛ ለይቲ እዚኣ መልኣኽ እቲ ኣነ ዝዀንኩሉን ዘገልግለሉን ኣምላኽ ኣብ ጥቓይ ደው ኢሉ ነበረ” (ግብሪ ሃዋርያት 27:23)።

ቅዱስ ጽሑፍ ክንደይ ምትብባዕ ዝመልኦ እዩ!

ምጽንናዕ ኣምላኽ ንህዝቡ

ዘሰቅቕ ፍርድታት ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኺፈስስ እዩ—ክሳዕ ክንደይ ዘሰቅቕ ክሳዕ ልቢ ኺርዕድ፡ እንተላይ ብምምባቡ። ምስ ጐይታ ንዘለኣለም ንምዃን ቀልጢፍካ ምምራጽ ክንደይ ባህ ዜብል ተስፋ እዩ። ቤተ ክርስቲያን ብዓብዪ መከራ ኣይክትሓልፍን እያ። ሓንቲ ጥቕሲ ጽሑፍ እዚ ብዝበለጸ ዜእምን ቋንቋ ተረጋግጾ። ጐይታ ንናቱ ይብሎም፡-

“ቃል ትዕግስተይ ስለ ዝሓሎኻ፡ ኣነውን ካብታ ኣብ ኵላ ዓለም እትመጽእ፡ ንነበርቲ ምድሪ ኽትፍትን ዘላ ሰዓት ፈተና ኽሕልወካ እየ” (ራእይ 3:10)።

ጐይታ ቃል ትዕግስቱ ሂቡና እዩ፡ ማለት ብዛዕባ ምምጽኡ ንህዝቡ ዘሎ ሓቅን ንምምጽኡ ብትዕግስቲ ብኸመይ ከም እንጽበዮ መምርሒታትን። እዚ ምስ ተወሰኸ ድማ ንህዝቡ ካብታ (ብሓቂ፡ ካብ) እትቐርብ ዘላ ዓለምለኻዊት መከራ፡ ንዅሎም ነበርቲ ምድሪ እትፍትን፡ ከም ዚሕለዉሎም ይምሕል እዩ።

ንቕኑዕነት እቲ ቋንቋ ኣስተብህል። ቅዱሳን ካብ ፈተና ጥራይ ዘይኰነስ፡ ካብ “እታ ሰዓት” ፈተና እውን ኪሕለዉ እዮም። እቲ መከራ ዓለምለኻዊ ኪኸውን ስለ ዝዀነ፡ ካብ ህዝቢ ዓለም ድማ ሓደ እኳ ኸም ዘይድሕን ስለ ዝዀነ፡ እዚ ጽሑፍ እዚ ብሓደ መገዲ ጥራይ እዩ ብጥዕሚ ኺፍጸም ዚኽእል፡ ንሱ ድማ ህዝቢ ጐይታ ብጽውዓት ጐይታ ምውሳድ እዩ (1 ተሰሎንቄ 4:16-17 ተመልከት)። ካብ እታ ሰዓትምውጻእ ዝከኣል ኣይኰነን፡ እንተ ዘይኰይኑ ካብ ግዜ ምውሳድ እሞ ኣብ ዘለኣለማዊ ህይወትምቕማጥ እዩ። ካብቲ ዓለምለኻዊ መከራ ምምላጥ ዝከኣል ኣይኰነን፡ እንተ ዘይኰይኑ ኻብቲ ቦታኡ፡ ማለት ካብ ኵላ ዓለም ምውሳድ እዩ።

ስለዚ ኣብታ እትቕጽል ጥቕሲ ሓንቲ ተስፋን ሓንቲ ምዕዶን ንረክብ፡ እዚ ድማ ኣብዚ ሕጂ ዘሎናሉ ግዜ ብግሩም ይሰማማዓና፡

“እንሆ፡ ቀልጢፈ እመጽእ ኣሎኹ። ሓደ እኳ ኣኽሊልካ ኸይወስደካ፡ ዘሎካ ጽኑዕ ጌርካ ሓዝ” (ራእይ 3:11)።

ራእይ 3:10-11፡ እቲ ኣማኒ ብዓብዪ መከራ ኸም ዘይሓልፍ፡ ግን ድማ ንጐይታ ኣብ ዝዀነ ይኹን እዋን ኪጽበ ኸም ዚኽእል ብዝበለጸ የረጋግጽ። ክንደይ ባህ ዜብል እዩ! ንጸሊም ደበናና ክንደይ ወርቃዊ መጐልበቢ ኣሎና!

ከምኡ ኸሎ!

እወ፡ ከምኡ ኸሎ፡ ክንደይ ሓጺር ግዜ እዩ ዚኸውን፡ ከመይሲ ምምጻእ ጐይታ ኣዝዩ ቐሪቡ እዩ፡ ምድላይ ኣምላኽን ክህነት ክርስቶስን ኪሕግዙና ኣለዉና። ብዛዕባኡ ዝተዛረብናዮ ግሩም ምድላይ ኣምላኽ ኣሎና፤ ኵሉ ምትሕስሳብን ምሕጋዝን ናይቲ ዓብዪ ሊቀ ኻህናትና፡ የሱስ፡ ወዲ ኣምላኽ ኣሎና፤ ኣብ ግዜ ጸበባ ንምሕጋዝ እንመጽኣሉ ዝፋን ጸጋ ኣሎና። ሊቀ ኻህናትና