«ምሉእነት ኣምላኽ ኵሉ ኺሐድሮ ፍቓዱ ነበረ።» (ቈሎሴ 1:19)
ዮሃንስ መጥምቕ፡ ቀዳማይ ሰባኺ መሲሕ፡ ካብ ከርሲ ኣዲኡ ጀሚሩ ብመንፈስ ቅዱስ ዝመልአ ነበረ (ሉቃስ 1:15 ተመልከት)። ጐይታ የሱስ ግና ብመንፈስ ቅዱስ እዩ ተወሊዱ። ብመንፈስ ቅዱስ ኪምላእ ኣየድለዮን፡ ከመይሲ ንሱ ዅሉ ሳዕ ብመንፈስ ቅዱስ ምሉእ ነበረ (ሉቃስ 4:1 ተመልከት)!
ኣብ መብልዕ ማል ቤት-ልሄም ምስ ደቀሰ፡ ስጋኡ ድሮ ቤተ-መቕደስ ነበረ፡ ኣብኡ ምሉእነት ኣምላኽ—ኣብን ወልድን መንፈስ ቅዱስን—ብስጋ ይቕመጥ ነበረ (ቈሎሴ 1:19 ተመልከት)።
ከምቲ መስዋእቲ እኽሊ ምስ ዘይቲ ዝተሓዋወሰ፡ ከምኡ ድማ ህይወት የሱስ ብስራሕ መንፈስ ቅዱስ ፍጹም ተመዝጊቡ ነበረ። ካብ ንእስነቱ ጀሚሩ፡ ብቐጻሊ መሪሕነት መንፈስ ኣምላኽ ይነብር ነበረ—ብጥምቀቱ መንፈስ ኣብኡ ብግልጺ ካብ ዝወርድሉ ጊዜ ጥራይ ኣይኮነን። ንሱ ወዲ ዓሰርተ ክልተ ዓመት ከሎ ዝገበሮም ውሳነታት፡ ከምኡ ድማ ሽዑ ዝተዛረቦ ቓላት፡ ካብቲ ኣብኡ ዝነበረ ስራሕ መንፈስ ቅዱስ እዩ ዝመጸ።
ሎሚ መን እዩ መንፈስ ኣምላኽ ዝቕበል? መልእኽቲ ወንጌል ምድሓን ብምእማን ንቓል ኣምላኽ ዝቕበል ዝኾነ ሰብ (ኤፌሶን 1:13 ተመልከት)። እዚ እንተ ገበርካ፡ ሽዑ ስጋኻ ሕጂ ቤተ-መቕደስ እዩ፡ ኣብኡ መለኮታዊ ሰብኣይ ለይትን መዓልትን ይቕመጥ (1 ቈረንቶስ 6:19 ተመልከት)። ነዚ ሰብኣይ እዚ ኣኽብሮት፡ ፍቕርን እምነትን ክንህቦ ይግባእ። መንፈስ ቅዱስ ዅሉ ሳዕ ፍሉይ ፍቓድ ኣለዎ፡ ኣብ ኵሉ ኩነታት ህይወትካ ኺመርሓካ ይደሊ። እዚ ኣብ መዓልታዊ ህይወትና ብቐሊሉ እንርስዖ ዓብዪ ሓቂ እዩ።
ስጋኻ ድሕሪ ሕጂ ናትካ ኣይኮነን፡ ግናኸ ቤተ-መቕደስ መንፈስ ቅዱስ እዩ፡ በዚ ድማ ናይቲ ብደሙ ዝዓደጎ እዩ (1 ቈረንቶስ 6:19-20 ተመልከት)። ኣምላኽ ንዓኻ ንርእሱ ፈሊዩካ፡ ለይሉካ እዩ።
በዚ ምኽንያት እዚ፡ ቅዱስ ህይወት ክትነብርን ስጋኻ ቅዱስ ክትገብሮን ይጽውዓካ። ህይወትካ ብዘይ ገደብ ክትህቦ ይሓትተካ። እቲ ኣብ ውሽጥኻ ዝቕመጥ መንፈስ ቅዱስ፡ ኣብ ውሽጥኻን ብኣኻን ብናጻ ኺሰርሕ ምእንቲ ኪኽእል፡ ቅዱስ መሕደሪ የድልዮ!
ሓደ ብዓለም ዝፍለጥ ሰብ ሎሚ ኺበጽሓካ ምዃኑ እንተ ኣፍሊጡ፡ ኣብ ‘ገዛኻ’ እንታይ ለውጥታት ምገበርካ? ኣብ ውሽጥኻ ‘ምጽራይ’ ምእንቲ ኪኸውን እንታይ ክትገብር ትኽእል? መንፈስ ቅዱስ ንዓኻ ዅሉ መዓልቲ ፍቓድ ከም ዘለዎ፡ ኣብ ኵሉ እትሓስቦ፡ እትዛረቦን እትገብሮን ኪመርሓካ ከም ዝደሊ ኣስተውዕል። መንፈስ ቅዱስ ድማ ካብ ‘እንግዳ’ ንላዕሊ እዩ። ንሱ ብቐጻሊ ኣብ ውሽጥኻ ይቕመጥ።
