ግብሪ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ርእሰ-ምቁጽጻርን ህይወት እግዚአብሔርን

ቀዳማይ ቈረንቶስ 13:13 እምነትን ተስፋን ፍቕርን ሕጂ ይነብሩ ይብል፣ እቲ ዝዓበየ ግን ፍቕሪ እዩ። ፍቕሪ ከምቲ ናይ ጎይታ የሱስ ዝኾነ ርእሰ-መስዋእታዊ ምፍቃር እዩ። «ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ ኣቢሉ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ» (ሮሜ 5:5)። ጎይታ «ሓድሽ ትእዛዝ እህበኩም ኣሎኹ፣ ንሓድሕድኩም ተፋቐሩ፣ ከምቲ ኣነ ዝፈቐርኩኹም፣ ንስኻትኩም እውን ንሓድሕድኩም ተፋቐሩ። ብእዚ ኸኣ ኩሉ ሰብ ደቀ-መዛሙርተይ ምዃንኩም ክፈልጥ እዩ፣ ፍቕሪ ንሓድሕድኩም እንተ ኣልያትኩም» (ዮሃንስ 13:34-35) በለ።

መንፈስ ቅዱስ

መንፈስ ኣምላኽ ናብ ጎይታ የሱስ ንኽቐርበናን ብባህርይና ከምኡ ንኽንከውንን ይዓዪ። ንሱ ናብ ኩሉ ሓቂ ይመርሓና፣ ዝመጽእ ዘሎ የርእየናን ንጎይታ የሱስ የኽብሮን። መንፈስ «ናተይ» ይቕበል (ዮሃንስ 16:14)፣ የሱስ በለ፣ ንሱ ኸኣ የርእየና። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ «መንፈስ ኩሉ ይምርምር እዩ፣ እወ፣ ዕሙቕ ዝበሉ ነገራት ኣምላኽ ... እዚ ነገራት እዚ ኸኣ ንሕና ንዛረብ፣ ብቓላት ሰብኣዊ ጥበብ ዝምህር ዘይኮነስ፣ ብመንፈስ ቅዱስ ዝምህር» (1 ቈረንቶስ 2:10,13)። ብተወሳኺ፣ የሱስ ከምዚ በለ፦ «ኣነ ንኣብ ክልምን እየ፣ ንሱ ኸኣ ካልእ መጸናንዒ ክህበኩም እዩ፣ ንሱ ምሳኹም ንዘለኣለም ክነብር እዩ፣ ንሱ መንፈስ ሓቂ እዩ፣ ዓለም ክትቕበሎ ኣይትኽእልን እያ፣ ከመይሲ ኣይትርእዮን እያ፣ ኣይትፈልጦን እያ፣ ንስኻትኩም ግን ትፈልጥዎ ኢኹም፣ ከመይሲ ምሳኹም ይነብር እዩ፣ ኣብ ውሽጥኹም እውን ክኸውን እዩ» (ዮሃንስ 14:16-17)።

መንፈስ ቅዱስ ኣምላኽ ንዓና ዝገብሮ ብዙሕ ጽቡቕን ግሩምን ነገራት ኣሎ፣ ንዓለም ካብ ዝተሓብአ ብዙሕ ንፈልጥን ንመሃርን። ሙሴ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦

ሕቡእ ነገራት ናይ እግዚአብሔር ኣምላኽና እዩ፣ እቲ ዝተገልጸ ግን ናትናን ናይ ደቅናን ንዘለኣለም እዩ (ዘዳግም 29:29)።

ከምዚ ዝኣመሰሉ ነገራት ንዓለም ሕቡእ ኮይኑ ይተርፍ፣ ከመይሲ መንፈስ ኣምላኽ ስለ ዘይብሎም፣ ንሱ ንዓና ዝገልጾ ክርድኡ ኣይክእሉን እዮም። ንሕና ዕድለኛታት ኢና፣

ግን እቲ ስጋዊ ሰብ ነገራት መንፈስ ኣምላኽ ኣይቕበልን እዩ፣ ከመይሲ ንዕኡ ዕሽነት እዩ፣ ኣይክፈልጦን እዩ፣ ከመይሲ ብመንፈስ እዩ ዝምርመር (1 ቈረንቶስ 2:14)።

ሓደ ምስ ካልእ ዝተፈላለየ

ብመንፈስ ምኽንያት፣ ነገራት ናይ ኣምላኽ እንተኾነ ወይ ዘይኮነ ክንፈልጥ ንኽእል ኢና። «ፍረ መንፈስ ፍቕሪ፣ ሓጎስ፣ ሰላም፣ ትዕግስቲ፣ ለውሃት፣ ሕያውነት፣ እምነት፣ ህድኣት» ከምኡ እውን ርእሰ-ምቁጽጻር እዩ (ገላትያ 5:22-23)። እዚኦም ምስ ስምዒታትና ዝተኣሳሰሩ እዮም፣ ከምኡ እውን ግብሪ ስጋ። ርእሰ-ምቁጽጽር ኣብ ልዕሊ ባህርይናን ኩሉ ስምዒታትናን ዝሰፍሐ ምብጻሕ ኣለዎ።

መጽሓፍ ምሳሌታት ብዛዕባ ስምዒታዊ ህይወትና ኣዝዩ ሓያል ምኽሪ ይህበና። ንኣብነት፣ ኣብ ልዕሊ ንቑጣዕ ዘሎና ዝንባለ ምቁጽጻር ክንገብር ከም እንኽእል ብንጹር የርኢ።

ንቑጣዕ ዝደንጉይ ካብ ሓያል ይሓይሽ፣ መንፈሱ ዝገዝእ ከኣ ካብ ከተማ ዝሕዝ ይሓይሽ (ምሳሌ 16:32)።

ኣይንቑጣዕ ማለት ኣይኮነን፣ ግን ክንገዝኦ ኣሎና ማለት እዩ። ኣብ ዓለም ዘሎ ግፍዕታት፣ ጭካነን ግብዝናን ንክርስትያናዊ ቑጣዕ ምኽንያታት እዮም፣ ግን ንርእሰ-ምቁጽጻር ምጥፋእ ኣይኮነን። ምሳሌ 15 ኣብ ቑጣዕ ዝሓዘ ሁኔታ ከመይ ክንገብር ከም ዘሎና የርኢ፦

ሕያው መልሲ ቑጣዕ የርሕቕ፣ ግን ከቢድ ቃላት ቑጣዕ የለዓዕል (ምሳሌ 15:1)።

ምስ ሓደ ሰብ ብሓያል እንተ ዘይተሰማሚዕና፣ ክንጭድር ኣየድልየናን እዩ። ምክንያታዊን ለዋህን ምኽንያት ኣምላኽ ክንገብር ዝደልየና እዩ (ኢሳይያስ 1:18)።

ምሳሌታት ከምኡ እውን ካብ ስኽራን የጠንቅቕ፣ ብንጹር ከም ዝምህር፣ ብብዝሒ ምስታይ ወይ ዘይምስታይ ምርጫና እዩ፣ ብርግጽ ኣብ መጀመርታ።

ወይኒ መላገጺ እዩ፣ ሓያል መስተ ቑጣዕ እዩ፣ ብእኡ ዝተታለለ ኩሉ ጥበበኛ ኣይኮነን (ምሳሌ 20:1)።

ምቁጽጻር ምሓዝ

ምቁጽጻር ስምዒታትናን ኣተሓሳስባናን ናትና እዩ፣ ከምቲ «ብጸጋን ብፍልጠት ጎይታናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስ» እንዓቢ፣ ንኽንገብር ዘሎና ዓቕሚ ንውስኽ (2 ጴጥሮስ 3:18)። ጳውሎስ እዚ ከመይ ኣብ ግብሪ ክውዕል ከም ዝኽእል ገለጸ፦

ኣብ መወዳእታ፣ ኣሕዋተይ፣ ሓቂ ዝኾነ ኩሉ፣ ቅኑዕ ዝኾነ ኩሉ፣ ቅዱስ ዝኾነ ኩሉ፣ ንጹህ ዝኾነ ኩሉ፣ ፍቑር ዝኾነ ኩሉ፣ ጽቡቕ ዝኾነ ኩሉ፣ ገለ በረኸት እንተ ኣልዩ፣ ገለ ምስጋና እንተ ኣልዩ፣ ኣብዚ ነገራት እዚ ሕሰቡ (ፊልጲ 4:8)።

ጎይታ የሱስ ብፍትወት ምጥማት ከም ምንዝርና፣ ብዘይ ምኽንያት ምቑጣዕ ከም ቅትለት ምዃኑ መሃረ (ማቴዎስ 5:21-22,27-28)። እዚ ኩላትና መጽሓፍ ቅዱስ ብቐጻሊ ከም ዘድልየና የጕልሕ፣ ኣብቲ ክፍሊታት ብምርኩስን ብዕምቆት ብምሕሳብን። መዝሙራዊ እውን መርሆ ትምህርቲ ጳውሎስ ገለጸ፦

ብምኽሪ ረሲኣን ዘይመላለስ፣ ኣብ መገዲ ሓጥኣን ዘይቁም፣ ኣብ ወንበር መላገጽቲ ዘይቕመጥ ሰብ ብጹእ እዩ። ግን ባህጉ ኣብ ሕጊ እግዚአብሔር እዩ፣ ኣብ ሕጉ ኸኣ ለይትን መዓልትን ይሓስብ (መዝሙር 1:1-2)።

ጽልዋን ውጽኢታትን

ምሳሌታት ብዛዕባ ሰብ ከምዚ ይብል፦

ከምቲ ኣብ ልቡ ዝሓስብ፣ ከምኡ እዩ (ምሳሌ 23:7)።

ንኣተሓሳስባና ብቁምነገር ክንወስዶ ኣሎና፣ መንፈሳዊውን ሓዊሱ፣ ከመይሲ ጽልዋ ኣለዎ።

ሓደ ሰብ ኣልኮል ዘይሰተየ ወይ ዕጸፋርስ ዘይወሰደ፣ ከም ዝወሰደ ክገብር ይኽእል እዩ – ምጥዋይ፣ ብዘይ ምቁጽጻር ምሕቕሓቕ ወይ ምብካይ፣ ወይ ኣብ ድንዛዘ ምዃን። ሕክምናዊ ጸገም እንተ ዘይብሉ፣ ገሊኦም ከምዚ ዝኣመሰሉ ሰባት ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ተጽዕኖ ከም ዘለዎም ይዛረቡ። ገሊኦም እዚ ሁኔታ እዚ «ብመንፈስ ስኽራን» ወይ «ብመንፈስ ምውዳቕ» ይብልዎ። እዞም ሰብኡት ወይ ኣንስቲ ብሓቂ ብቁጽጽር ወይ ተጽዕኖ መንፈስ ቅዱስ ክኾኑ ይኽእሉ ድዮም?

ኣምላኽ ንሰባት ንመንፈሱ ዝቆጻጸሮም ኣሻንጉሊት ኣይገብሮምን። ፍረ መንፈስ ርእሰ-ምቁጽጻር እዩ – ንምእመን ብትእዛዙ ኣብ ትሕቲ ቁጽጽሩ ክኸውን። ናይ ሓቂ ርእሰ-ምቁጽጽር እንተ ዘይብሉ፣ ሽዑ እቲ ኣብ ልዕሊ እዞም ሰባት ዘሎ ሓይሊ ናይ ኣምላኽ ኣይኮነን።

ብዛዕባ ልቢ ኣብ ምሳሌታት ብዙሕ ተባሂሉ ኣሎ። ምስ ፍቓድ ዝተኣሳሰረ እዩ፣ ንስምዒታት ክቆጻጸር እዩ። ብሓዘን፣ ልቢ እውን ንኽፉእ ክወሃብ ይኽእል እዩ። ኣምላኽ፣ ኣቦና ሰማያዊ፣ ከምዚ ይምክር፦

ልብኻ ቃላተይ ይሓዝ (ምሳሌ 4:4)።

ወደይ፣ ንቃላተይ ኣቕልብ፣ እዝንኻ ናብ ቃላተይ ኣድንን። ካብ ኣዒንትኻ ኣይርሓቑ፣ ኣብ ማእከል ልብኻ ሓዞም። ከመይሲ ንዝረኽብዎ ህይወት እዮም፣ ንኹሉ ስጋኦም ከኣ ጥዕና እዮም። ልብኻ ብኹሉ ትግሃት ሓዞ፣ ከመይሲ ካብኡ ምንጪ ህይወት እዩ (ምሳሌ 4:20-23)።

የሱስ ዝበሎ ዘክር፦