“ግን ዝኾነ ይኹን ዝጠራጠር እንተበልዔ ይዅነን፣ ምኽንያቱ እቲ ምብላዑ ካብ ምእማን ስለ ዘይኮነ እዩ፣ እቲ ኻብ ምእማን ዘይኮነ ዅሉ ድማ ሓጢኣት እዩ።” (ሮሜ 14:23)እቲ ጸሓፊ እብራውያን ብዘይ እምነት ንኣምላኽ ምሕጓስ ከም ዘይከኣል የዘኻኽረና (እብራውያን 11:6)። ኣምላኽ ዝኾነ ነገር ክገልጽ ከሎ፡ ንዕኡ ኽንኣምኖን ህይወትና ብእኡ መሰረት ከነዐራርይን ይጽበየና። እዚ እንታይ ማለት እዩ፧
እዚ ማለት ንኹሉ ድሌታትና ብምሉእ እምነት ንዕኡ ንውከሎ ማለት እዩ፣ ምኽንያቱ ኸም ዝህብ ይብል (ፊልጲ 4:19)። እዚ ማለት ንሓደጋታት ብኣምላኽ ጽቡቕ ከም ዝመጽእ ብዝብል ምትእምማን ንቐርቦም ማለት እዩ (ሮሜ 8:28)። እዚ ማለት ኣብ ግዜ ጸገም ንጭንቀት ንሰግሮ ማለት እዩ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ንሕቶታትና ናብኡ ኸነቕርብ ይእዝዘና (ፊልጲ 4:6)። እዚ ማለት በይንና ምዃንና ፈጺምና ኣይንጭነቕን ማለት እዩ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ፈጺሙ ከም ዘይሓድገና ወይ ከም ዘይጥልመና ተዛሪቡ እዩ (ዘዳግም 31:6)። እዚ ማለት ኣብ ህይወትና ዝኾነ ይኹን እንተጋጠመና፡ ንፍቕሪ ኣምላኽ ፈጺምና ኣይንጠራጠርን ማለት እዩ፣ ምኽንያቱ ንዓና ብዘይውዳእ ፍቕሪ ኸም ዝፈትወና ነጊሩና እዩ (ኤርምያስ 31:3)።
ሓድሓደ ግዜ ንዘይምእማንና ኸነመኻንየሉ ንፍትን! ኣምላኽ እንታይ ከም ዝተመባጽዐ ይንፈል ኢና፣ ግን ኣብ ህይወትና ግብራዊ ለውጢ ኸም ዘይገብር ንጠራጠር። ብጭንቀት ንምላእ እሞ፡ “ኣነ ጭንቀት ዝበዝሖ ሰብ እየ!” ብምባል ንርእስና ነመኻንይ። ኣብ ግዜ ሓደጋ ንምረር እሞ፡ ኣምላኽ ካብዚ ስቓይ እዚ ጽቡቕ ነገር ከም ዘየውጽእ ንመኽንይ። ሓገዝ ምስ እንደሊ ኻብ ኵሎም ኣብ ዙርያና ዘለዉ ሰባት ንሓትት፣ ድሕሪኡ ድማ፡ “ኣምላኽ ንድሌታተይ ከም ዝህብ ይፈልጥ እየ፣ ግን ንኹሉ ዝከኣለኒ ኽገብር ኣሎኒ ዝብል እምነት ኣሎኒ” ንብል። ኣምላኽ ነዚ ዘይምእማን ይብሎ። ዘይምእማን ሓጢኣት እዩ።
“ግን ብዘይ እምነት ንዕኡ ምሕጓስ ኣይከኣልን እዩ” (እብራውያን 11:6)።
