ሉቃስ 17:11-21፤ 18: 9-24
ብሓገዝ እግዚኣብሔር፡ ኣገዳሲ ዝኾነ ሓደ መሰረታዊ ዛዕባ፡ “መንግስቲ ኣምላኽ”፡ ከቕርበልኩም እፈቱ። ነዚ ዛዕባ እዚ ብግብሪ ክትርድእዎ እደሊ። እቲ “መንግስቲ ኣምላኽ” ዝብል ቃል ኣብቲ ዘንበብናዮ ጥቕስታት ብዙሕ ሳዕ ይርከብ። ብሓቂ ድማ፡ ኣብዚ ወንጌል እዚ ነዚ ቃል እዚ ብዙሕ ሳዕ ትረኽብዎ። ኣብ ካልእ ክፍሊ ቅዱስ ጽሑፋት፡ ኣብ ጽሑፋት ጳውሎስን ኣብ ግብሪ ሃዋርያትን እውን ይርከብ።
እዚ ሕቶ እዚ ከቕርበልኩም፡ ብዛዕባ መንግስቲ ኣምላኽ ዝዛረብ ጥቕሲ ክተንብቡ ወይ ድማ ሕጂ ኣእምሮኹም ናብቲ ቃል ክትሰዱ እንከለኹም፡ እንታይ እዩ ዝገልጸልኩም? ብዛዕባኡ ገለ ነገር ንገሩኒ፤ ብዛዕባኡ ቲኦሎጂያዊ መግለጺ ወይ ኣብ ብሮሹራት ዘንበብኩምዎ ጥራይ ዘይኮነስ፡ መንፈሳዊ መግለጺ፡ ከምቲ ኣብቲ ቃል ዘሎ ነገር ዝፈተነ ሰብ።
ኣብ ቀዳማይ ምዕራፍ ግብሪ ሃዋርያት፡ እግዚኣብሔር ኣብ ምድሪ ኣብ ዝነበረሉ ኣርባዓ መዓልቲ ብዛዕባ እዚ ነገር እዚ ተዛሪቡ፤ ብዛዕባ መንግስቲ ኣምላኽ ተዛሪቡ። ኣብ መወዳእታ ግብሪ ሃዋርያት ድማ፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ ሮሜ እሱር ኮይኑ፡ ንኣቶም ብዛዕባ መንግስቲ ኣምላኽ ሰበኸ።
ኣቱም ፍቑራት ኣዕሩኽ፡ ካብ ታሪኽ እቲ ኣብ ሉቃስ 17 ዘሎ ለምጻም፡ መንግስቲ ኣምላኽ ከመይ ከም እትረኸብ ከርእየኩም እፈቱ። ኣብዚ ፍሉጥ ፍጻሜ እዚ፡ መንፈስ ቅዱስ፡ መንግስቲ ኣምላኽ ከመይ ከም እትረኸብን እቲ ምርካብ ዘምጽኦ ውጽኢትን ብምሳሌ ከቕርበልኩም እዩ ዝደሊ ዘሎ ይመስለኒ።
ነዚ ዛዕባ እዚ ናብ ሰለስተ ክፍሊ እመቕሎ፦
- ምርካብ መንግስቲ ኣምላኽን ውጽኢታቱን።
- ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ንምእታው ዘጋጥሙና ዕንቅፋታት።
- ነቲ መንግስቲ ዝፈጥርዎ ነገራት።
- ምርካብ መንግስቲ ኣምላኽን ውጽኢታቱን።
ኣብቲ ተጠቒሱ ዘሎ ጥቕሲ፡ ዓሰርተ ለምጻማት ሰባት ኣለዉ። ለምጺ ንሰብ ዘጥቅዖ እኩይ ስነ-ምግባራዊ ሕማም፡ “ሕማም ሓጢኣት”፡ ዝውክል እዩ። እዞም ለምጻማት እዚኦም ንኹነታቶም ይፈልጥዎ እሞ ምሕረት ይሓቱ። የሱስ ኣብኡ ኣሎ፡ ንእኡ ድማ፡ “የሱስ፡ ምሓረና” ኢሎም ይጩሑ። ንጩኸት ክሰምዕ ኩሉ ሳዕ ድሉው እዩ። እዚ ኣዝዩ የጸናንዕ። ንጩኸት ክምልስ ኩሉ ሳዕ ድሉው እዩ፡ ኩሉ ሳዕ ድማ ይምልስ። ሕጂ ነቲ ጥቕሲ ኣስተብህሉ፡ “ኪዱ ንካህናት ርኣዩ።” ኪዱ ንርእስኹም ኣርእዩ ዝብል ትእዛዝ ነበረ፡ ከዱ ድማ፡ ክኸዱ ከለዉ ድማ ሓወዩ። ኣብኡ ምስ በጽሑ ኣይኮነን።
ሓደ ሰብ ዓቢ ምርካብ ክገብር ተቓሪቡ ነበረ። ሓደ ካብ ዓሰርተ ሰባት ደው ይብል—ይቕየድ—መንግስቲ ኣምላኽ ክረክብ ተቓሪቡ ኣሎ። ናብቲ ብካህናት ዝውከል ስርዓት፡ ብጥ요ቕ ዝምልከት ስርዓት፡ ግን ኣምላኽ ዘይገለጸ ስርዓት ይኸዱ ነበሩ። ሕጂ፡ እዚ ሓደ ሰብ ደው ምስ በለ፡ ከም ዝበለ፡ “ናብ ካህናት ምኻድ እንታይ ረብሓ ኣለዎ?” ንሱ ናብቲ ብጣዕሚ ጥዑምን ክቡርን ቃል፡ “ጸጋ”፡ ዝምልከት ስርዓት ምእታው ይመርጽ። ናብቲ ኣድሓኒ—ናብቲ ፈዋሲ ይምለስ፡ ኣብ እግሩ ድማ ይወድቕ። ፍቑራት ክርስትያናት፡ እግዚኣብሔር “ንሱ እንታይ ምዃኑ ምእንቲ ክንፈልጥ፡ ዝገብሮ ይገብር፡ ዝህቦ ድማ ይህብ።” እቲ ኣብዚ ሰብ እዚ ዝተፈጥረ ጽልዋ፡ ውጽኢት ምእታው መንግስቲ ኣምላኽ ብኣዝዩ ጽቡቕ መገዲ የርኢ። ንኣምላኽ የኽብሮ፡ ኣብ እግሪ እግዚኣብሔር ይወድቕ፡ የመስግን ድማ።
ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ፡ ኣምላኽ ይኸብር፡ ሰብ ይጠፍእ፡ ልብኻ ድማ የመስግን። እቲ ለምጻም ንመንግስቲ ኣምላኽ ረኺብዋ። ብኡብኡ መንፈስ ኣምላኽ ይነግረና (ኩሉ ብስነ-ምግባራዊ ስርዓት እዩ ተሰሪዑ ዘሎ) እቶም ፈሪሳውያን፡ “መንግስቲ ኣምላኽ መዓስ እያ እትመጽእ?” ኢሎም ይሓቱ። እግዚኣብሔር ድማ፡ “መንግስቲ ኣምላኽ ብግልጺ ኣይትመጽእን እያ” ኢሉ ይምልስ። ከምኡ እውን፡ “መንግስቲ ኣምላኽ ኣብ ማእከልኩም እያ” ይብል። ኣበይ ነበረት? ኣብ ክቡር ስብእናኡ። ኣምላኽ ብክርስቶስ ብኸምዚ ዝገርም መገዲ ወጺኡ እኳ እንተ ነበረ፡ ንሳቶም ግን ኣይፈልጥዎን ነበሩ።
እግዚኣብሔር እቲ ለምጻም ዝረኸቦ የርኢ ኣሎ። እቲ ለምጻም ንመንግስቲ ኣምላኽ ንምርካብ ጸሪዩ ነበረ። ኦ! እቶም ጻድቃን ሰባት ናይቲ ግዜ! ኣጥፊኦምዎ። ንምርካቡ ዝኣክል ኣይወረዱን። ንጸጋን ምሕረትን ተገዛእቲ ክንከውን ከለና ኢና ናብ መንግስቲ ኣምላኽ እንመጽእ።
ሓጐስ ዘለዎ ክርስትያን ክትከውን እንተኾይንካ፡ ንመንግስቲ ኣምላኽ ክትፈልጣ ኣለካ። ኣዝዮም ውሑዳት ዝኾኑ ሕጉሳት ክርስትያናት ኣለዉ። ክርስትያናት ሕጉሳት ክኾኑ መሰል ኣለዎም፡ ግን ሓደ ክትረክብ ብርቅን እዩ። ንርእስኻ ብምዝማር ሕጉስ ክትከውን ኣይትኽእልን። ቅዱስ ጽሑፍ ሕጉሳት ክንከውን ከለና ክንዝምር ይነግረና። እቲ “ወንጌላዊ ስምዒት” ዝብሎ ነገር ክትገድፍዎ እደሊ። ምዝማር እፈቱ፡ ግን ቅዱስ ጽሑፍ፡ “ሓደ እኳ ሕጉስ እንተኾነ፡ ይዘምር” ይብል። “ሕጉስ ንምዃን ይዘምር” ኣይኮነን። ኣምላኽ ንዓኻን ንዓይን ሕጉሳት ክንከውን ዝገበረሉ መገዲ ኣብ መንግስቱ ይርከብ።
ሕጂ ንመንግስቲ ኣምላኽ ፍሉይ ትርጉም ክህበኩም፡ “ብመንፈስ ቅዱስ እትረኽብዎ ስነ-ምግባራዊ ምስትውዓል እዩ፡ እዚ ድማ ብጸጋ ዝፍለጥ ንኣምላኽ ዝግባእ ነገር እዩ፡ እዚ ድማ ይገዝኣኩም”፤ ብንኣምላኽ ዝግባእ ነገር ክትግዝኡ ከለኹም፡ ሕጉስ ክርስትያን ኢኹም።
እንታይ እዩ ንህይወትና ዘበላሽዋ ትፈልጡ ዲኹም? ንርእስና ምፍላጥ እዩ። እንታይ እዩ ንህይወትኩም ዘብርሃ ትፈልጡ ዲኹም? ንኣምላኽ ምፍላጥ እዩ። እንታይ እዩ ካብቲ ሰባት ብዛዕባና ዝሓስብዎ ጽልዋ—ካብ ስምዒታዊነት—ዘድሕነና ትፈልጡ ዲኹም? ኣምላኽ ብዛዕባና ዝሓስቦ እዩ። “ስጋዊ ኣእምሮ ሞት እዩ፡ መንፈሳዊ ኣእምሮ ግን ህይወትን ሰላምን እዩ።” እዚ መንግስቲ ኣምላኽ እዩ። እቲ ብምሉኡ ዛዕባ ኣብ መልእኽቲ ሮሜ ብዝርዝር ተገሊጹ ኣሎ።
ንሮሜ ብሰለስተ ዓረፍተ-ነገራት ክገልጸልኩም ክፍትን፦
“ኣነ ጻድቕ ሰብ እየ፡ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ንኣምላኽ ብምፍላጥ ክመላለስ ተሰሪዐ ኣለኹ።” “መንግስቲ ኣምላኽ መብልዕን መስተን ኣይኮነትን፡ ግን ጽድቂ፡ ሰላም፡ ሓጐስ ብመንፈስ ቅዱስ እያ።”
ነፍሲ ወከፍ መንእሰይ ክርስትያን ንኣምላኽ ብምፍላጥ ክመላለስ ኣዝየ እደሊ። እዚ ካብ ምሉእ ሃይማኖታዊ ምዃን ከድሕነኩም እዩ። ወንጌል ክትሰምዑ ትፈትዉ፡ ምኽንያቱ ኩሉ ቕኑዕ ምዃኑ የረጋግጸልኩም። ብዛዕባ የሱስ ኣብ ሰንበት ክትዝምሩ ትፈትዉ፡ ግን ብዛዕባ እቲ ዝተረፈ ናይ ሰሙን እንታይ እዩ? ምስ ኣምላኽ ዝኾነ ርክብ የለን? ኣብ ስራሕኩም ምስኡ ዝኾነ ርክብ የለን? ኣብ ጎደና ክትመላለሱ ከለኹም፡ ኣብ ምውጻእኩምን ምእታውኩምን ምስኡ ዝኾነ ርክብ የለን? ሕጂ ብዛዕባ ውልቃዊ ነገር፡ ብዛዕባ እቲ መሰረታዊ ክፋል ናይ ክርስትና እየ ዝዛረብ ዘለኹ። ውጽኢት ንኣምላኽ ምፍላጥ እንታይ እዩ? ትጠፍእ፡ ዓቢ ምዃንካ ትገድፍ። ብግብሪ ትጠፍእ።
ኦ! መለኮታዊ ፍቕሪ፡ ኣብ ጥቓኻ ኣጽንሓና፡ ምንም ምዃንና ምእንቲ ክንፈልጥ፡ ንኽብርኻ ድማ ኩሉ ሳዕ ክንከውን፡ ኣብዚ ታሕቲ ብእምነት ክንመላለስ።
እዚ ንመንግስቲ ኣምላኽ የርኢ።
ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ንምእታው ዘጋጥሙና ዕንቅፋታት።
ሕጂ ናብ ዕንቅፋታት ንመጽእ። ካብ ፍቕዲ 22 ናይ ምዕራፍ 17 ክሳብ ፍቕዲ 9 ናይ ምዕራፍ 18፡ ናይ ግዜያዊ ምቁራጽ እዩ። እግዚኣብሔር ኣብ ፍቕዲ 9 ናይ ምዕራፍ 18 ናብቲ ዛዕባ ይምለስ። እቲ ፈሪሳዊ፡ “ኣምላኽ፡ የመስግነካ።” እዚ ኸምቲ እቲ ለምጻም ንኣምላኽ ምስ ኣመስገነ ዝመስል እዩ። ሕጂ ቀጽል፡ “ኣምላኽ፡ የመስግነካ ምኽንያቱ *ኣነ።” እዚ ንርእስኻ ምፍላጥ እዩ። እቲ “ኣነ*” ኸም ሬንጅ ይለግብ።
እቶም ጻድቃን ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ቦታ የብሎምን። ሕጂ ነቲ ታሪኽ ርኣዩ። ቈልዑ ናብ የሱስ ይቕረቡ። እቶም ደቀ መዛሙርቲ ንቈልዑ ኣዝዮም ዓበይቲ እዮም። እግዚኣብሔር፡ “ናባይ ኣምጽእዎም እሞ ክምህረኩም፡ ከም ንእሽቶ ቈልዓ እንተዘይኮይንኩም፡ ብዝኾነ መገዲ ናብ መንግስቲ ኣይትኣትዉን ኢኹም” ይብል።
ኣብ ተፈጥሮኣዊ ነገራት ንምእማን ክትርድእ ኣለካ፤ ኣብ መለኮታዊ ነገራት ንምርዳእ ክትኣምን ኣለካ። እቲ ኣእምሮኣዊ *ኣነ* ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ቦታ የብሉን። ከም ንእሽቶ ቈልዓ ክትከውን ኣለካ። ሓደ ንጹህ ቈልዓ! ካብኡ ዝያዳ ዝስሕብ የለን! ብኣእምሮና ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ቦታ የብልናን።
እቲ ጻድቕ *ኣነ*፡ እቲ ኣእምሮኣዊ *ኣነ*፡ ይእለዩ። ሕጂ ናብቲ ዝቕጽል ፍጻሜ ንመጽእ።
ኣብዚ እቲ ሃብታም *ኣነ* ኣሎና—እቲ *ኣነ* ናይ ምጥራይ፡ እዚ ድማ ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ቦታ የብሉን። “እቶም ሃብቲ ዘለዎም ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ክኣትዉ ክንደይ ከም ዝኸብዶም!” ሰብ ሃብቲ ይፈቱ ምኽንያቱ ቦታ ይህቦ፡ ግን ሃብቲ ናብ መንግስቲ ንምእታው ዓቢ ዕንቅፋት እዩ። ይኹን እምበር፡ ሓደ ሰብ ብዙሕ ገንዘብ ክህልዎ እሞ ካብ ጽልዋኡ ምሉእ ብምሉእ ነጻ ክኸውን ይኽእል እዩ—ብመንፈስ ክመላለስ፡ ካልኦት ድማ ንእሽቶ መጠን ጥራይ ክህልዎም እሞ ብዛዕባኡ ብዙሕ ክሓስቡ ይኽእሉ እዮም። እቲ *ኣነ* ናይ ምጥራይ፡ እቲ ስርዓት፡ እቲ ሕማም—እቲ ናይ ምጥራይ ድሌት፡ እዩ እቲ ዕንቅፋት። “ከም ንጥበበኛታት እየ ዝዛረብ ዘለኹ።” የንክየኩም ድዩ?
እቲ ኣእምሮኣዊ *ኣነ*፣ እቲ ሃብታም *ኣነ*፣ እቲ ጻድቕ *ኣነ* ሰለስተ ዓበይቲ ዕንቅፋታት እዮም።
እቶም ዝርከብዎ ነገራት።
ሕጂ ናብቶም ንመንግስቲ ኣምላኽ ዝፈጥሩ ነገራት ንመጽእ።
ሓሙሽተ ዓበይቲ ነገራት ኣለዉ። እቲ ቐዳማይ ድማ *ምድሓን*፣ ድሕሪኡ *ምግላጽ፣ ትንሳኤ፣ ምፍላጥ*፣ ኣብ መወዳእታ ድማ *ርክብ*።
ምድሓን
ምድሓን፡ ቅድም ምድሓን ክህሉ ኣለዎ። ምድሓንን ምግላጽን ኣብ ሞት ክርስቶስ ይርአዩ። እቲ ዘድሕነኒ፣ ንኣምላኽ ይገልጽ። “ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ኣድሒኑካ ድዩ? እቲ ምድሓን እንታይ ዓይነት እዩ? ሓጢኣተይን በደለይን ድሕሪ ሕጂ ኣይዝከርን እዩ” ኢለ እሓትት። ክርስቶስ እንተዘይሞይቱ ምድሓን ክህሉ ኣይከኣለን። ግናኸ እቲ ምድሓን ሓጢኣተይ ምጥፋኡ ጥራይ ኣይኮነን። ንሱ *ርእሰይ* እዩ። ምጽዳቕ እንታይ ምዃኑ ይፈልጥ እየ፣ ግናኸ እቲ ድሕሪኡ ዝመጽእ ሕቶ ኣዝዩ ዘፍርህ እዩ፣ እቲ “ኣነ” ምፍላጥ። ጽቡቕ ገይርኩም ኣስተብህሉ! ነቲ ካልኣይ ነጥቢ ኣብ ምድሓን ንምጥቃም ተመክሮኣዊ ጉዕዞ ክህሉ ኣለዎ። እቲ “ኣነ” ጠፊኡ። ናብ መዝሙር 139 ክጠቅስ ፍቐዱለይ፡ “ጐይታይ፣ ፈቲሽካኒ፣ ፈሊጥካኒ ኢኻ።” ነዚ ጥቕሲ እዚ እፈትዎ።
እቲ እተፈተሽኩሉ ቦታ፤ እቲ እተፈተንኩሉ ቦታ *ተቓሊዐ* ፣ እቲ እተወገድኩሉ ቦታ *ተወጊደ* እዩ። ሞት ክርስቶስ ን“ኣነ” ናይ ኣምላኽ ፍጹም መልሲ እዩ። ንሱ ፈሪድዎ። ካብቲ ሱሩ ጀሚሩ ኣጥፊእዎ። ጴጥሮስ “ጐይታይ፣ ነቲ ዝረገምካዮ በለስ ርአ” በለ። ግናኸ ጐይታ ትማሊ ኣብኡ ርእዩ ነይሩ፤ ድሕሪ ሕጂ ከምኡ ኣይርእን እዩ። ኣምላኽ ከምኡ ኣይርእን እዩ። ኣብ ትማሊ ሞት ክርስቶስ ከምኡ ርእዩ ነይሩ።
እቲ “ኣነ” ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ካብቲ ሱሩ ጀሚሩ ደሪቑ እዩ። ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን! እዚ ኻብ ኩሉ ንምርሓቕን ካብኡ ጽቡቕ ንኸይትጽበን መሰልካ እዩ።
ምግላጽ
ምግላጽ፡ ነቲ ሕማቕ ባህርይካ እትመሃረሉ ሰለስተ መገድታት ኣለዉ፡
- ብግብሪ ሓጢኣት።
- ጽቡቕ ንምዃን ብምጽዓር።
- ኣብ ቅድሚ ጽቡቕነት። ኣብኡ ብዘይ ገለ ጭንቀት ይርከብ።
እቲ ቐዳማይ መገዲ እቲ ዝበዝሐ ላዕለዋይ መገዲ እዩ። ሰባት ርኹስ ህይወት ዝመሓደረ ሰብ ካብ ካልኦት ዝበለጸ ስምዒት ሓጢኣት ኣለዎ ዝብል ሓሳብ ኣለዎም። ኣነ ኣይኣምንን እየ። ካብ ጐዳጕዲ ዝተላዕለ ሰብ ካብቲ ኣብ ኣምላኻዊ ስድራቤት ዝዓበየ ቈልዓ ዝበለጸ ስምዒት ሓጢኣት ኣለዎ ኢለ ኣይሓስብን እየ፣ ምኽንያቱ እቲ ቈልዓ ጽቡቕ ንምዃን ብምጽዓርን ክኸውን ዘለዎ ክኸውን ዘይምኽኣሉ ብምፍላጥን ዝበለጸ ስምዒት ሓጢኣት ክህልዎ እዩ። እቲ ሳልሳይ ነጥቢ ሓጢኣት ኣብ ቅድሚ የሱስ ብዘይ ገለ ጭንቀት ክትመሃሮ ትኽእል ኢኻ። ልብና ክብሩ፣ ውበቱ፣ ስነ-ምግባራዊ ልዕልናኡ እናተቐበለ ብምኻድ፣ ንኣምላኽ ካልእ ሰብ ከም ዘይሰርሕ ክንመሃር ንጅምር። ሕጂ ነቲ ዘድሓነና ሞት ክርስቶስ ብዝበለጸ መገዲ ከነረጋግጽ ንጅምር። ኣብ ብርሃን ስነ-ምግባራዊ ክብሩን ውበቱን ክንቕመጥን ክንሕጐስን ንኽእል ኢና፣ እዚ ድማ ነቲ ሕማቕነትና እንመሃረሉ ዝበለጸ መገዲ እዩ። ኣብ ቅድሚ ፍጹም ጽቡቕነት እዩ።
ሞት ክርስቶስ ንኣምላኽ ኣብቲ “ኣነ” ዝጠፋእኩሉ ቦታ ገሊጽዎ። ንኣምላኽ ረኺበዮ። ክርስቶስ ነቲ ጸልማትን ርሑቕን ቦታ ብብሩህነት ክብሪ ኣምላኽ ኣብርሂዎ፣ ናብ ላዕሊ ድማ ደይቡ። ኣብኡ ኣሎ፣ ኣብኡ ድማ ኣብቲ ብሩኽ ገጹ ክብሪ ኣምላኽ ይበርህ። ኣብኡ እናጠመትና ድማ “ኣብኡ ኣሎኻ” ክንብል ንኽእል ኢና—ኣምላኽ ኣሎ። ኣብቲ ብሩኽ ገጹ እቲ ኣብ ሞት ከም መራሒ ሓድሽ ኪዳን ዝረኸቦ ነገር ምግላጽ ኣሎ። እቲ ኣብ ሞት ዝረኸቦ ብህይወት ይቕርቦ። ንርእሱ ገሊጹ እዩ፣ ኣነ ድማ ብሞት ክርስቶስ ካብ ርእሰይን ሓጢኣተይን ድሒነ እየ። እዚ ንርእሱ ምግላጹ ንምሕጓሰይ ዝዕንቅፍ ኩሉ ነገር ፍጹም መልሱ እዩ።
ሃዋርያ ንቐዳሞት ምእመናን ኣብ ተሰሎንቄ ክጽሕፍ ከሎ፣ ንውጽኢት ስብከቱ “ካብ ጣኦታት ናብ ኣምላኽ ተመልሱ” ኢሉ ይጠቃልሎ። ሓጢኣቶም ከም ዝተሓድገሎም ኣይበለን፣ እዚ ድማ ብርግጽ ተሓዲግዎም እዩ፣ ምስ ኣምላኽ ሰላም ከም ዝገበሩ ኣይበለን፣ እዚ ዝርዝር እዩ። “ጸዲቕኩም ኢኹም” ኣይበለን። ኣይፋሉን! እንታይ ደኣ ይብል? “ካብ ጣኦታት ናብ ኣምላኽ ተመልስኩም”። ኣብ ወንጌል ሃዋርያ ንኣምላኽ ብምልኣት ጸጋኡን ፍቕሩን ገይሩ ስለ ዝቐረበሎም፣ ካብ ጣኦታት ናብኡ ተመልሱ። እንታይ ንምግባር? “ንህያው እውነተኛ ኣምላኽ ንምግልጋል”። እዚ መንግስቲ ኣምላኽ እዩ። ኣብ መንግስቲ ኣምላኽን ብሓይሉን ስለ ዝነበሩ፣ ንህዝባዊ ምግላጹ ይጽበዩ ነበሩ። ንሳቶም ስምዒታዊ ነገር ኣይነበሩን። ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ይነብሩ ነበሩ፤ ንህያው እውነተኛ ኣምላኽ የገልግሉ ነበሩ፣ ንወዱ ድማ ካብ ሰማይ ይጽበዩ ነበሩ።
ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ እንተዘይኮይኑ፣ ሓደ እኳ ተስፋ ምምጻእ ጐይታ ክህልዎ ኣይኽእልን እዩ። ናይ ርእስኻ ፍቓድ ህይወት ትነብር እንተኾይንካ ንጐይታ ከመይ ጌርካ ክትጽበዮ ትኽእል? ስነ-ምግባራዊ ብቑዕ ኣይኮንካን።
ትንሳኤ
ሓደ ሰብ ሓደ ግዜ “ጽቡቕ ድዩ? ” ኢሉ ሓቲቱኒ። ንርእሰይ “ምስ ክርስቶስ ጽቡቕ ድዩ? ” ኢለ ሓተትኩ። ምስኡ ጽቡቕ እንተኾይኑ፣ ምስኣይ ድማ ጽቡቕ እዩ፣ ምኽንያቱ ንሱ ርእሰይ እዩ። ምስ ርእሲ ጽቡቕ እንተኾይኑ፣ ምስኣይ ድማ ጽቡቕ እዩ። እዚ ድማ *ትንሳኤ* እዩ።
እዚ ዘክር፡ “ኣብ ሞት ቦታኻ ወሲዱ፣ ንስኻ ድማ ኣብ ህይወት ቦታኡ ክትረክብ”። ንስኻ ምስ ክርስቶስ ማዕረ ኢኻ፣ ካብ ህይወቱ ክትነብር ድማ መንፈስ ትቕበል። ውጽኢት ምቕባል መንፈስ ድማ ንኣምላኽ ከተፍቅር ምምሃር እዩ። ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ልብና ይፈስስ። ኣብ መድረኽ ትንሳኤ ኢኻ። ነቲ ምግላጽ ንምሕጓስ ሓይሊ መንፈስ ኣለካ። ካብ ክርስቶስ፣ ርእስኻ፣ ነቲ መንፈስ ብምቕባል ካብ ህይወቱ ክትነብር፣ ኣብ ብርሃን እቲ ንሱ ዝገበሮ ምግላጽ ኣምላኽ ክትሕጐስ፣ እዚ ድማ ህይወት ይኾነልካ። ንኣምላኽ እፈልጦን እፈቕሮን።
ምግላጽ
ምግላጽ: ሕጂ ናብ *ምግላጽ* ንመጽእ። ፍቕሪ ኣብ መንፈስ እያ። ንመንፈስ ካብ ክርስቶስ ተቐቢልኩምዎ፣ ንኣምላኽ ድማ ትፈትዉ። ኣብኡ እዩ ሓጎስኩም። ሕጂ ወርቂ ኣይደልን እየ። ሕጂ ሓጎሰይ እፈልጥ፣ ልበይ ንፍቕሩ ይምልስ ኣሎ። ኣቱም ክርስቲያን፣ ንሱ ናብ ምፍቃሩ ይፍቀረኩም።
ርክብ
ርክብ: ናብ *ርክብ*እሓልፍ። እዚ እዩ: ንሕና ምስ ኣቦ ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ደቅና ኢና። ናብ መንግስቲ ወዲ ፍቕሩ ተሰጋጊርና ኢና። እዚ እዩ ፍጻሜ፣ ኣብኡ ኢኹም፣ ብኣቦ ፍቑራት። ከምቲ ክርስቶስ ዝፍቀር ትፍቀሩ። ንስድራቤት ኣዝዩ ይትንክፍ፣ ግናኸ ኣብ መንግስቲ ደቅና ኢና። ኣብዚ ዓለም እዚ ልብኹም ንፍቕሪ ኣምላኽ እናመለሰ ብእግሪ ክትከዱ ከለኹም፣ ባህሪ ክርስቶስ ትጸውሩ።
ከም ክርስቶስ ምዃን ንኣምላኽ ምፍቃር እዩ። ብዙሕ ግዜ እብል፣ ብትምህርቲ ጥራይ ካብ እንምሰጥሲ ብክርስቶሳዊ ዝኾነ እንተዝምሰጥ ምሓሸ።
ብቐሊሉ *መምህር* ምዃን ዘይኮነስ፣ *ህያው*ምዃን እዩ። ልብኹም ብፍቕሪ ኣምላኽ ተጽዕኖ እንተኾይኑ፣ ንጽልዋታት ክፉእ፣ ንስምዒታት እውን ከይተረፈ፣ ከርሕቕ እዩ፣ እዚ ድማ ቅድስና እዩ። ኣምላኽ ነዚ ርእሲ እዚ ይባርኸልኩም፣ ነፍሲ ወከፍና ድማ ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ዝዓበየ ምእታው ንምነ! ሰባት ዘይሓጎሱሉ ምኽንያት ብሰንኪ ተግባር ፍቓዶም እዩ፣ ግናኸ ንፍቓድና ክስዕሮ ዝኽእል እንኮ ነገር ፍቕሪ ኣምላኽ እዩ። ሓደ ሰብ ዝብሎ ብዙሕ ኣይግድሰንን እዩ፤ መንፈስ እቲ ሰብ እዩ ንሱ እንታይ ምዃኑን ኣበይ ከም ዘሎን ዘርኢ።
እዚ መንግስቲ ኣምላኽ እዩ፣ ናይ ሓደ ሰብ ኣብዛ መንግስቲ እዚኣ ምህላዉ ዝሕብር ቀዳማይ ዓቢ ምልክት ድማ ብመንፈስ ዝተሰብረ ምዃኑ እዩ።
