ኣብ ራእይ 4 ንኣምላኽ ከም ፈጣሪ ዝኾነ ክብሩ ርኢና፣ እዚ ድማ ኣምላኽ ብብሩኽ ወዱ ከም ዝተገልጸ የረጋግጽ። ሕጂ ድማ ራእይ 5 ንርአ፣ ኣብኡ ድማ ምድሓን ናይ ኣምልኾ ቴማ ምዃኑ ንርኢ።
ንመጽሓፍ ፍርዲ ኪኸፍት ብቑዕ ዝተረኽበ የልቦን
ኣብ የማናይ ኢድ ናይ ልዑል ገዛኢ ብሸውዓተ ማሕተም እተዓጽወ መጽሓፍ ተራእዩ፣ «ኣብ ውሽጡን ኣብ ድሕሪኡን እተጻሕፈ» (ራእይ 5:1 NKJV)። እዚ መጽሓፍ ፍርድታት ኣምላኽ እዩ፣ እዚ ድማ ዝበዝሑ ፍርድታት እዩ፣ ምኽንያቱ ሓጢኣት ንስልጣን ኣምላኽ ዓብዪ ብድሆ ኮይኑ ስለ ዝነበረ። ንሓጢኣት ዝገበሮ ነዊሕ ትዕግስቱ፣ ምስ መጸ ዝያዳ ከቢድ ፍርዲ ይሓትት። ሓያል መልኣኽ (ቁ.2) ንኹሉ ኪሰምዖ፣ ንመጽሓፍ ኪኸፍት እሞ ማሕተማቱ ኪሰብር ብቑዕ ዝኾነ መን እዩ ዝብል ዓብዪ ሕቶ የውጅ። እኹል ግዜ እኳ እንተ ተዋህበ (ቁ.3)፣ ኣብ ሰማይ – እዚ ምስ ዝኸውን እቶም ዝተደምሰሱ ኣብኡ ዝእከቡሉ – ይኹን ኣብ ምድሪ ወይ ኣብ ትሕቲ ምድሪ፣ ንመጽሓፍ ኪርእዮ እኳ ብቑዕ ዝተረኽበ የልቦን። ኩሉ ፍጥረት ይሕተት፣ ግናኸ ሓደ እኳ ብቑዕ ኣይኮነን።
ንመጽሓፍ ኪኸፍት ብቑዕ ዝተረኽበ ከም ዘየለ ዝገልጽ ሓቂ፣ እቶም ኣብ ሰማይ ዘለዉ ቅዱሳን ቅድሚ መንበር ፍርዲ ክርስቶስ (2 ቈረንቶስ 5:10) ከም ዝተገልጹ የመልክት፣ ካብዞም እዚኦም ድማ ሓደ እኳ ኣብ ዘይእምነታዊ ዓለም ንማዕጾታት ፍርዲ ኪኸፍት ቃል ኪህብ ብቑዕ ኣይተረኽበን። እዚ ድማ ንዓሚቕ ንብዓት ሃዋርያ ዮሃንስ የውጽእ (ቁ.4)። ኣብዚ ንሕና ኣብ ህይወትናን ኣብ ህይወት ኩሎም ቅዱሳንን ዘሎ ኩሉ ዘይጠቅም ነገር፣ ንኽብሪ ኣምላኽ ዘይነበረ ነገር፣ ክንደይ ዓሚቕ ሓዘን ክስመዓና ከም ዘለዎ ዝሕብር ነገር የልቦን ድዩ?
ሓደ ብቑዕ ዝተረኽበ
ይኹን እምበር፣ እቲ ሓዘን ኪቕጽል የብሉን፣ ምኽንያቱ ዮሃንስ ብሓደ ካብቶም ሽማግለታት ከይበኪ ተነጊርዎ (ቁ.5)። ኣዒንቱ ናብቲ ብቑዕ ዝኾነ በይኑ፣ ኣንበሳ ኻብ ነገድ ይሁዳ፣ ሱር ዳዊት ተመሪሐን። ከም ኣንበሳ ንሱ ሓያል ንጉስ ኣምላኽ እዩ፤ ከም ሱር ዳዊት ድማ ንሱ ህያው ኣምላኽ እዩ፣ ዳዊት ህላዌ ዝረኸበሉ ንሱ እዩ። ብምኽንያት መንነቱን ነፍሲ ወከፍ ምእመን ኬድሕን እሞ ነቶም ዝነጽግዎ ኪፈርድ መሰል ዝህቦ ዓብዪ መስዋእቲ ምድሓኑን ሰዓሪ ኮይኑ።
ዮሃንስ ኣንበሳ ኪርኢ ኣብ ክንዲ ዝርኢ፣ ኣብ ማእከል ዝፋንን ህያዋን ፍጥረታትን ሽማግለታትን ከም ዝተሓርደ ገንሸል ይርኢ (ቁ.6)። እቲ ድንቂ ሞቱ ንዘለኣለም ሓድሽ፣ ህያው ሓቂ ኮይኑ ኪቕጽል እዩ፣ ከም ዝተፈጸመ ኸም ዝኾነ። ብርግጽ፣ ኣብ ማእከል ዝፋን ዘሎ ኣምላኽ በይኑ እዩ፤ እቲ ገንሸል ኣምላኽ እዩ። እቲ ኣብ ቀራንዮ ዝገበሮ መስዋእቲ – ክሳብ ሞት ዝነበረ ትሕትናኡ – ብንጹር ይምልከት፣ ኣብ ክንዲ ከም ኣንበሳ ዝረአ ዘይተቓወም ሓይሉ። ኣብዚ ፍቑር ዝኾነ ሓደ ብሓቂ ድንቂ ምትእስሳር! እቲ ሸውዓተ ቐርኑ ንፍጹምነት ሓይሊ ይዛረብ፣ ምስቲ ዓሰርተ ቐርኒ ናይቲ ክፉእ፣ መጻኢ ኣራዊት ናይ ራእይ 13:1 – ሓደ ዓብዪ ናይ ትዕቢት ምትእስሳር። እቲ ሸውዓተ ኣዒንቲ፣ እንደገና ዝተጠቕሰ፣ ብሓይሊ መንፈስ ኣምላኽ ብፍጹም፣ ኩሉ ዝርኢ ምስትውዓሉ እንደገና የደንቐና።
ምስ ኣምላኽ ኣቦ ዝነበሮ ሓድነት ኣብ ማእከል ዝፋን ብምህላዉ ተራእዩ። ሕጂ ድማ፣ ካብ የማናይ ኢድ ኣምላኽ፣ ኢድ ናይ ኣወንታዊ ሓይሊ፣ ንመጽሓፍ ብምውሳዱ ፍልልዩ ይምልከት (5:7)። እዚ ድማ ንህያዋን ፍጥረታትን ሽማግለታትን ኣብ ቅድሚ ዝፋን ኪወድቁ የገድዶም (ቁ.8) ብመሰንቆታት (ጥዑም ድምጺ ምስጋና)ን ብወርቂ ዝተመልኡ ዕጣናት (ጥዑም ሽታ ናይ ቅዱሳን ዝምድና ጸሎታት)። እዚ ብምሉእ ልቢ ዝኾነ፣ ዘይተሓባበአ ኣምልኾ ናብቲ ገንሸል ይምራሕ፣ እዚ ድማ ንሱ ኣምላኽ ምዃኑ ካልእ መረጋገጺ እዩ።
ኣብዚ ምዕራፍ እዚ ግና፣ እቶም ህያዋን ፍጥረታትን ሽማግለታትን ከምቲ ኣብ ራእይ 4:10-11 ንፍጥረት ኪበዓሉ ከለዉ ዝዛረቡ ጥራይ ዘይኮኑ፣ ይዝምሩ ንገንሸል ብምኽንያት ዓብዪ ምድሓኑ የንብሩ (ቁ.9)። ንሰማይ ዝምልከት ሓድሽ መዝሙር እዩ፣ እኳ ደኣ ቅዱሳን ኣብ ምድሪ ዘሚሮምዎ ይኾኑ። እዚ መዝሙር መላእኽቲ ኾይኑ ኣይፈልጥን። ቃላቱ ንገንሸል ንመጽሓፍ ኪወስድ እሞ ማሕተማት ፍርዱ ኪሰብር ብቑዕ ምዃኑ የዕብዩ፣ ብምኽንያት ኣብ ፍጥረት ዝተራእየ ሓይሉ ዘይኮነስ፣ ብምኽንያት ብሩኽ መስዋእቱ ብእኡ ድማ ካብ ኩሉ ከባቢ ዓለም ኣሽሓት ኣድሒኑ። እዚ ዓብዪ ዕዮ እዚ ነቶም ንምድሓን ሓይሉ ዝነጸጉ ኪፈርድ ፍጹም መሰል ይህቦ። እቶም ዝተደምሰሱ መንግስቲ፣ ካህናት ንኣምላኽና ኮይኖም (ቁ.10)። ንጉሳዊ ባህሪ ምስ ምምስካር ሓቂ ኣምላኽ ኣብ ቅድሚ ዓለም ይተሓሓዝ (ዮሃንስ 18:37)፣ ከም ካህናት ድማ፣ ምእመናን ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ኪኣትዉ መሰል ኣለዎም፣ ብኣምልኾ ይኹን ብምልጃ። ንሳቶም ምስ ክርስቶስ ምስ ነገሰ «ኣብ ልዕሊ» ምድሪ ኪነግሱ እዮም (JND)።
መላእኽቲ ንገንሸል ኣብ ምምላኽ ይሓብሩ
መላእኽቲ እዚ መዝሙር ከም ዝዝምሩ እኳ እንተ ዘይተነግረና፣ ግናኸ ብዙሓት ካብኦም ንዝፋን ከም ዝኸበቡ ተጠቒሱ ኣሎ (ቁ.11)፣ ብዓብዪ ድምጺ ብተመሳሳሊ ይዛረቡ (ቁ.12)። ንሳቶም እውን ንዝተሓርደ ገንሸል ሃብቲ፣ ጥበብ፣ ሓይሊ፣ ክብርን በረኸትን ኪቕበል ብቑዕ ምዃኑ የምልኹ። ቁጽሪ 13 ነቲ ዝመጽእ መዓልቲ ናይ ሽሕ ዓመት ክብሪ የንብብ፣ ኣብ ክንዲ ቅድሚ ዓብዪ መከራ ንኹሉ ፍጥረት ዝኾነ ንጹር ኣምልኾ ዝገልጽ። ይኹን እምበር፣ ኩሉ ፍጥረት ኣብ መወዳእታ ንዘለኣለም በረኸት፣ ክብርን ሓይልን ኪህብ ኪሓብር ኣለዎ፣ ነቲ ኣብ ዝፋን ዝቕመጥ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንገንሸል እውን። እቶም ኣርባዕተ ህያዋን ፍጥረታት እዚ የረጋግጹ (ቁ.14)፣ እቶም 24 ሽማግለታት ድማ ይወድቁ እሞ ብኣምልኾ ይሰግዱ።
እዚ ስርያ እዚ ካብ «Exploring The Revelation» ተሰሪሑ እዩ፣ እዚ ድማ ንምሉእ መጽሓፍ ራእይ ዝገልጽ ሓጺር ትርጉም እዩ። ምሉእ መጽሓፍ ብኦንላይን ኣብ Bible Centre ኪርከብ ይኽእል ወይ ካብ Believers Bookshelf USA ወይ Believers Bookshelf Canada ኪዕደግ ይኽእል።
ኣንታ፣ ኣንታ ብቑዕ ኢኻ፣ ጐይታ፣ ናይ ዝበዝሐ ዘይደክም ምስጋና፤ እቲ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል ኪምለኽ እዩ ብዘለኣለማዊ መዓልታት።
ጣሪያ ሰማይ ብምስጋና ኪድምድም እዩ ዝያዳን ዝያዳን ዓው ኢሉ፤ ሚልዮናት ቅዱሳን ንብቑዕነትካ ኪዝምሩ እዮም ነፍሲ ወከፍ ልቢ ብኣምልኾ ተደፊኡ።
ብቑዕ! እንደገና፣ እንደገና — መላእኽቲ ምስ ቅዱሳን ይሓብሩ ንሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል የንብሩ ጥበብን መለኮታዊ ሓይልን።
እቲ ማዕበል ኪቕጽል እዩ፣ እቲ ማዕበል ናይ ዘይውዳእ ምስጋና፣ ክሳብ ኩሉ ፍጥረት ናብ ዝፋንካ ድምጹ ብበረኸት የልዕል።
ኣንታ ጐይታ፣ እቲ ሓድሽ ባህታ ዝመልኦ መዝሙር ኣብዚ እውን ንሕና ክንዝምሮ እዩ፤ ብእሙን ልብን ባህታ ዝመልኦ ልሳንን ሕጂ ንሕና ንኣምልኾና ነቕርብ።
«ብቑዕ!» እንደገና ንጭድር፣ «ንዘለኣለም ብቑዕ!» ኣብ እግርኻ ድማ፣ ኣንታ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል፣ ንሕና ነምልኽ፣ ንሰግድ። —Catherine Helene von Poseck (1859–1953)
ኣንታ፣ ኣንታ ብቑዕ ኢኻ፣ ጐይታ፣ ናይ ዝበዝሐ ዘይደክም ምስጋና፤ እቲ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል ኪምለኽ እዩ ብዘለኣለማዊ መዓልታት።
ጣሪያ ሰማይ ብምስጋና ኪድምድም እዩ ዝያዳን ዝያዳን ዓው ኢሉ፤ ሚልዮናት ቅዱሳን ንብቑዕነትካ ኪዝምሩ እዮም ነፍሲ ወከፍ ልቢ ብኣምልኾ ተደፊኡ።
ብቑዕ! እንደገና፣ እንደገና — መላእኽቲ ምስ ቅዱሳን ይሓብሩ ንሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል የንብሩ ጥበብን መለኮታዊ ሓይልን።
እቲ ማዕበል ኪቕጽል እዩ፣ እቲ ማዕበል ናይ ዘይውዳእ ምስጋና፣ ክሳብ ኩሉ ፍጥረት ናብ ዝፋንካ ድምጹ ብበረኸት የልዕል።
ኣንታ ጐይታ፣ እቲ ሓድሽ ባህታ ዝመልኦ መዝሙር ኣብዚ እውን ንሕና ክንዝምሮ እዩ፤ ብእሙን ልብን ባህታ ዝመልኦ ልሳንን ሕጂ ንሕና ንኣምልኾና ነቕርብ።
«ብቑዕ!» እንደገና ንጭድር፣ «ንዘለኣለም ብቑዕ!» ኣብ እግርኻ ድማ፣ ኣንታ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል፣ ንሕና ነምልኽ፣ ንሰግድ። —Catherine Helene von Poseck (1859–1953)
ኣንታ፣ ኣንታ ብቑዕ ኢኻ፣ ጐይታ፣ ናይ ዝበዝሐ ዘይደክም ምስጋና፤ እቲ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል ኪምለኽ እዩ ብዘለኣለማዊ መዓልታት።
ጣሪያ ሰማይ ብምስጋና ኪድምድም እዩ ዝያዳን ዝያዳን ዓው ኢሉ፤ ሚልዮናት ቅዱሳን ንብቑዕነትካ ኪዝምሩ እዮም ነፍሲ ወከፍ ልቢ ብኣምልኾ ተደፊኡ።
ብቑዕ! እንደገና፣ እንደገና — መላእኽቲ ምስ ቅዱሳን ይሓብሩ ንሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል የንብሩ ጥበብን መለኮታዊ ሓይልን።
እቲ ማዕበል ኪቕጽል እዩ፣ እቲ ማዕበል ናይ ዘይውዳእ ምስጋና፣ ክሳብ ኩሉ ፍጥረት ናብ ዝፋንካ ድምጹ ብበረኸት የልዕል።
ኣንታ ጐይታ፣ እቲ ሓድሽ ባህታ ዝመልኦ መዝሙር ኣብዚ እውን ንሕና ክንዝምሮ እዩ፤ ብእሙን ልብን ባህታ ዝመልኦ ልሳንን ሕጂ ንሕና ንኣምልኾና ነቕርብ።
«ብቑዕ!» እንደገና ንጭድር፣ «ንዘለኣለም ብቑዕ!» ኣብ እግርኻ ድማ፣ ኣንታ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል፣ ንሕና ነምልኽ፣ ንሰግድ። —Catherine Helene von Poseck (1859–1953)
