ታሪኽ ውድቀት ኣብ ዘፍጥረት 3 ንፈልጦ ኢና። ሰብ «ቕኑዕ» ኮይኑ ተፈጢሩ (መክ. 7:29) ፡ ግናኸ ንፈተና እባብ ወዲቑ። ኣዳምን ሰበይቱን ንርእሶም ክሽፍኑ ቆጽሊ በለስ ሰፍዩ። ይኹን እምበር፡ ድምጺ ኣምላኽ ከም ዝሰምዑ፡ ኣብ መንጎ ኣእዋም ገነት ተሓብኡ። ገበነኛታት ነበሩ፡ ይፈልጥዎ ድማ ነበሩ። ቃል ኣምላኽ ክንደይ ዘደንቕ እዩ! ካብ መጀመርታ ንሓጥኣን ዝኸውን ሓቂ ንርኢ—ክሳዕ ሎሚ እውን።
ምድሓን ንሰብ ክመጽእ እንተኾይኑ፡ ኣምላኽ ባዕሉ ተበግሶ ክወስድ ኣለዎ፤ ጽውዓኡ ናብ ልብን ሕልናን ናይቲ ሓጥእ ክመጽእ ኣለዎ። ኣምላኽና ንዝወደቑ ሓጥኣን ምሳኡ ከዐርቕ ምድላዩ ዘደንቕ ጸጋ እዩ!
ኣዳም «ፈሪሄ»ን «ዕሩቕ እየ»ን ኢሉ ይመልስ። ኣብዚ ንውጽኢት ዘይምእዛዝ ንኣምላኽ፡ ሽዑ ወይ ሕጂ፡ ንርኢ፡ ፍርሃት፡ ውርደት፡ ከምኡውን ገበን። ናይ ኣምላኽ ባዕሉ ዝሃቦ ሽፋን ጥራይ ንኣምላኽ ንምቕራብ ብቑዓት ክገብሮምን ንሕልናኦም ዕረፍቲ ክህቦምን ይኽእል ነበረ።
እግዚኣብሔር ኣዳምን ሰበይቱን ኣበይ ከም ዝነበሩ ኣይፈልጥንዶ ነበረ? ብርግጽ ይፈልጥ ነበረ። ግናኸ ንሕልናኦምን ልቦምን ብዛዕባ ዝገበርዎ፡ ከምኡውን ካብኡ ስለምንታይ ከም ዝረሓቑ ክሰርሕ ደለየ። ኣምላኽና ካብኡ ርሑቓት ኮይኖም ከም ዘይሓድጎም፡ ንሕና እውን ካብኡ ርሑቓት ክንከውን ከም ዘይደለየ ክንደይ ዘደንቕ እዩ። ንኣዳምን ሰበይቱን፡ እግዚኣብሔር ሽፋን ሃቦም፡ ቈርበት ካብ ዝተቐትለ እንስሳ። ንዓና ድማ ዝበለጸ ክዳን ሃበና፡ ብስራሕ ጐይታ የሱስ ዝተረኽበ መለኮታዊ ጽድቂ። ንሱ «ምእንቲ በደልና ተዋሂቡ፡ ምእንቲ ጽድቅና ድማ ተንስአ» (ሮሜ 4:25)። ተጸዊዕናን ቀሪብናን!
