ነቲ ጐይታ ዝረኣዮ ጽልኢ ክንሓስብ ከሎና፣ ርእስና ብኣምልኾ ንድንን።
ንሱ ኵሉ ዝገበረ እዩ ነይሩ፣ ብሓይሉ ድማ ንሳቶም ጥራይ ዘይኰነስ፣ ይነብሩ እውን። እዚ ብምፍላጥ፣ ንሱ ከም ዝተፈረደ፣ ከም ዝተበደለ፣ንከምኡ ዝኣመሰለ ዘይተደልየ መገዲ ከም ዝተሓዝ ምርኣይ ክንደይ ዘደንቕ እዩ: ፈጣሪ ብፍጥራቱ!
ንሱ ኵሉ ነገር ጽቡቕ ዝገበረ እዩ ነይሩ (ማር. 7:37)፣ ንምሕዋይ ድማ ይኸይድ ነይሩ (ግብ. 10:38)፤ ገና ድማ ሓደ ሰራቕን ቅትለትን ካብኡ ተመሪጹ። ወዲ ድያብሎስ (ዮሃ. 8:44)፣ ባራባስ—ስሙ ብሓቂ «ወዲ ኣቦ» ማለት እዩ—ካብ ወዲ ኣምላኽ ንሓራ ኺኸይድ ተመሪጹ። ንኻልኦት ኣድሓነ፣ ንርእሱ ግና ኬድሕን ኣይከኣለን።
ንሱ ፍጹም ዝነበረ እዩ ነይሩ፣ ኣብኡ ሓጢኣት ኣይነበረን፣ ኣብ ኣፉ ድማ ተንኮል ኣይነበረን፤ ገና ድማ ተጸሪፉን ብዘይግቡእ ተፈሪዱን እዩ፣ እኳ ደኣ ኣብቲ ናብ መስቀል ዝኸደሉ ናይ ህይወቱ ናይ መወዳእታ ዓሰርተው ክልተ ሰዓታት ብሰባት ሓሙሽተ ግዜ ንጹህ ምዃኑ እንተ ተኣዊጁ። ብተወሳኺ፣ ንጹህ ክነሱ፣ ኣምላኽ ንሓጢኣትና ዅሉ ኣብኡ ኣንበረ (ኢሳ. 53:6፤ 2 ቈረ. 5:21)። እቲ ዅሉ ዝኽእል ኣምላኽ ምስማር ኣብ ኣእዳዉ ኺሰሓቕ ፈቐደ።
ብዝለዓለ ሰብኣዊ ስልጣናት ኣብ መቓብር ተዓጽዩ ነይሩ፣ ንሳቶም ድማ፣ ኣብ ኣዒንቶም፣ «እቲ ናይ መወዳእታ ምትላል ካብቲ ቀዳማይ ዝኸፍአ ኪኸውን እዩ» (ማቴ. 27:64) ኢሎም ፈሪሖም ነይሮም። ኣምላኽ ግና ንጐይታ ኻብ ምዉታት ብምትንሳእ መለሰ። እቶም ማሕተማት ዘይጠቕሙ ነይሮም፣ ሕጂ ድማ ጸላእቱ ንህዝቢ ኺጥልሉ ነይርዎም፣ ንምጽዳቕ ኣምላኽ ንወዱ ንምሕባእ። ኣምላኽ ድማ ካብ ኵሉ ስም ልዕሊ ዝዀነ ስም ሂብዎ፣ ኣብ የማን ግርማ ኣብ ላዕሊ ድማ ኣንቢርዎ። ንዕኡ ንምኽባር ባህ ይበለና፣ ንሱ ብቑዕ ምዃኑ እናኣወጅና!
