ቃል ኣምላኽ ክስበኽን ክምሃርን ከሎ ኣምላኽ እንታይ እዩ ዝፍጽም? ዳዊት ቃል ኣምላኽ «መብራህቲ እግረይን ብርሃን መገደይን» ከም ዝዀነን «ምእታው ቃልካ ብርሃን ይህብ፤ ንዕሽሽ ድማ ምስትውዓል ይህብ» (መዝ. 119:105, 130) ኢሉ ምመለሰ። ብምሳሌ ዘራኢ መሰረት፣ ቃል ኣምላኽ ምብሳርን ምምሃርን ከም ዘርኢ ሓቂኡ ኣብ ልቢ ሰባት ምዝራእ እዩ (ሉቃ. 8:11–15)። እዚ ኸኣ ከምቲ ጐይታ ቓሉ ዝሰደደሉን ዝፈወሰሉን (መዝ. 107:20) ንመንፈሳዊ ሕሙማት መድሃኒት ምሃብ እዩ። ንሱ ብምሕጻብ ማይ ብቓል ክንቕደስን ክንጽረን ይደሊ (ኤፌ. 5:26)። ብግቡእ ምስ ዝትሓዝ፣ ቃል ኣምላኽ ኣብ መንፈሳዊ ውግኣትና ንጸላኢ እንጥቀመሉ ሰይፊ መንፈስ እዩ (ኤፌ. 6:17)። ኤርምያስ ድማ «ቓላትካ ረኸብኩ፣ በላዕክዎም ድማ፣ ቃልካ ድማ ንዓይ ሓጐስን ባህታን ልበይ ኰነ» ኢሉ ተዛረበ።
ቃል ኣምላኽ መንፈሳዊ ሃብቲ እዩ፣ ንዋጋኡ ድማ ከይንርስዕ ኣሎና! ከም ብሩርን ወርቅን እዩ። ኣብ መዝሙር 119 ምምልላስ እቲ ደራሲ መዝሙር ንቃል ኣምላኽ ዝሃቦ ዋጋ የርእየና። «ብመገዲ ምስክርነትካ ሓጐስኩ፣ ከም ብዅሉ ሃብቲ» (ቊ. 14)። መንፈስ ኣምላኽ ንኽብሪ ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍና ንምጥንኻር ንቃል ኣምላኽ ክጥቀመሉ ይደሊ። ግናኸ እዚ ንምፍጻም፣ ንሕና ንርእስና ኽንመሃሮ ኣሎና፤ ንሱ ድማ ክንመሃር ከሎና፣ «ንሓበኣ ሃብቲ ስውር ቦታታት ክህበካ እየ፣ እቲ ብስምካ ዝጸውዓካ ኣነ እግዚኣብሔር፣ ኣምላኽ እስራኤል ምዃነይ ምእንቲ ኽትፈልጥ» (ኢሳ. 45:3) ኢሉ ይምሕለና።
