ፍቕሪ ኣምላኽ፡ ዘይተወሰነ፣ ኩሉ ዝሓቘፈ፣ ከምኡ’ውን ዘይጠፍእ

ፍቕሪ ኣምላኽ

ንኣና ንዝኣምን

ፍቕሪ ኣምላኽ ዘይተወሰነ ውበትን ዓብይነትን ብዙሕ (ብዙሕን ዝተፈላለየን) ፍጽምናታት ኣምላኽ እዩ። ንኹሉ እቲ ኣምላኽ ዝኾኖ – ባህርያቱን ባህርዩን – ዝሓቘፈ እዩ። ንኹሉ ምንቅስቓሳቱ፣ ዕላማታቱ፣ ቃላቱን ተግባራቱን ምንጪ እዩ።

ብሉይ ኪዳን ፍቕሪ ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ኣይጠቅስን፣ ሓዲስ ኪዳን ግን ብዛዕባኡ ብብዙሕ መወከሲታት ዝመልአ እዩ – ፍቕሪ ኣቦ፣ ፍቕሪ ወልድ፣ ከምኡ’ውን ፍቕሪ መንፈስ ቅዱስ ዝርከብዎም። ይኹን እምበር፣ ክልቲኡ ኪዳናት ንዓብይ ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ምግላጽ ምሉኣት እዮም።

ኣምላኽ ንሰብ ከይፈጠሮ ቅድሚኡ ፈትይዎ እዩ። ብሓቂ፣ ንሰብ ኣብ መጀመርታ ዝፈጠሮ ምኽንያት እዚ እዩ። ካብ ኩሉ ፍጥረት ኣምላኽ፣ ከም ሰብ ንፍቕርን ሕብረትን ዝኽእል ካልእ የልቦን። ኣምላኽ ብምስሉን ብኣምሳሉን ፈጢርዎ፣ ፍቕሩ ንምጥዓም፣ ንምምቕቓል፣ ከምኡ’ውን ንምግላጽ።

ሓደ መግለጺ ፍቕርን ክንክንን ኣምላኽ፣ ኣምላኽ ንምድሪ ብኹሉ እቲ ሰብ ንምግቢ፣ ንጥዕሚ፣ ንመድሃኒት (ሰብ ከይበደለ እውን) ከምኡ’ውን ንብዙሕ ካልእ ዝደልዮ ዝፈጠረሉ ኣገባብ ይርአ። ኣምላኽ ንሰብ ከም ርእሲን ገዛእን ኣብዛ ፕላኔት ኣንቢርዎ፣ እዚ ድማ ንዓብይ ፍቕሩ ንሰብ ዝገልጽ እዩ።

ሰብ ምስ በደለ እውን፣ ኣምላኽ ካብ ገነት ጥራዩ ኣይሰጎጎን ወይ ድማ ናብ ናይ ሓጢኣት፣ ሞትን ዘለኣለማዊ ጥፍኣትን ህይወት ኣይሓደጎን። ይኹን እምበር፣ ኣምላኽ ንኣዳምን ንሰበይቱ ሄዋንን ካባታት ቈርበት ሰሪሑ ኣልቢስዎም። ብተወሳኺ፣ ፍቕሪ ኣምላኽ ብዝያዳ ተገሊጹ፣ ኣምላኽ ንሰብ፣ እቲ ክልኩል ፍረ ምስ በልዐ፣ ኣብቲ ሓጢኣተኛ ዝኾነ ናይ ሕማም፣ ስቓይን መከራን ኩነታት ንዘለኣለም ክነብር ኣብ ክንዲ ዝፈቕደሉ፣ ክመውት ምስ ፈቐደሉ። በዚ ድማ፣ ኣምላኽ ንሰብ ድሕሪ ምብዳሉ ካብ ኦም ህይወት ምኽልካሉ በረኸት ነበረ። እዚ ጥራይ ዘይኮነ፣ ኣምላኽ ብኡ ንብኡ ንመድሓኒን ፈዳይን ኣበሰረ፣ «ኣብ መንጎኻን ኣብ መንጎ እታ ሰበይትን፣ ኣብ መንጎ ዘርእኻን ኣብ መንጎ ዘርኣን ጽልኢ ክገብር እየ። ንሱ ርእስኻ ኪጭፍልቕ እዩ፣ ንስኻ ድማ ሸዀናኡ ኽትጭፍልቕ ኢኻ» (ዘፍጥረት 3:15 JND)። እዚ ትንቢት እዚ ኣብ ጎልጎታ ተፈጺሙ፣ ኣብኡ የሱስ ክርስቶስ፣ ጐይታና፣ መድሓኒናን ፈዳይናን፣ ብፍቕሪ ተሰቒሉ፣ ደም ኣፍሲሱ፣ ከምኡ’ውን ኣብ ክንዳና ሞይቱ።

ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፣ ንሓደ ወዱ በጃ ሃበ፣ ብእኡ ዝኣምን ዘበለ ኹሉ ከይጠፍእ፣ የግዳስ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክረክብ (ዮሃንስ 3:16 KJV)።

ስለዚ ፍቕሪ ኣምላኽ ዓለምለኻዊ ፍቕሪ ምዃኑ ንርድእ። ኣምላኽ ንኹሉ ሰብኣይ፣ ሰበይትን ቈልዓን ብዓብይ ፍቕሪ ይፈቱ። መን እዩ ነቲ ልዑል ቁመት ክበጽሕ፣ ነቲ ዘይበጽሕ ዕምቀት ክለኪ፣ ወይ ድማ ነቲ ዘለኣለማዊ ስፍሓት ፍቕሩ ክሓቘፍ ዝኽእል? ብኸመይ ቃላት እዩ ክግለጽ? ብኸመይ ሚዛን እዩ ክምዘን? ዘይተወሰነ ስለ ዝኾነ ክቑጸር ኣይከኣልን።

መን እዩ ንኣምላኽ ክሳዕ ክንድዚ ዘበሳጭዎ፣ ፍቕሩ ሓይሉ ንኽስእን? ነበልባሉ ከጥፍእ ዝኽእል ማይ ኣበይ እዩ? ኩሉ ማይ ባሕርታትን ኣፍላጋትን ፍቕሪ ኣምላኽ ከጥፍእ ኣይከኣልን።

ከም ማሕተም ኣብ ልብኻ፣ ከም ማሕተም ኣብ ክንድኻ ኣንብረኒ፡ ፍቕሪ ኸም ሞት ሓያል እያ እሞ፡ ቅንኣት ከም ሲኦል ጨካን እያ፡ ፍሕሶኣ ፍሕሶ ሓዊ፡ ብርቱዕ ሃልሃልታ ዘለዎ እዩ። ብዙሕ ማያት ፍቕሪ ኸጥፍእ ኣይከኣልን፡ ኣፍላጋት እውን ከጥሕላ ኣይከኣልን፡ ሰብ ንፍቕሪ ኹሉ ገንዘብ ቤቱ እንተ ሃበ፡ ብፍጹም ይንጸግ (መሓልየ መሓልይ 8:6-7)።

ፍቕሪ ኣምላኽ ከምዚ እያ፣ ፍቕሩ ድማ ንኣና ንዝኣምን ከምዚ እያ።