ጉባኤ ኣድግ
ሓደ መዓልቲ ኣድጊ ዓቢ ጉባኤ ገበሩ። መራሒኦም ኣብ ዝለዓለ ኦም ኮፍ ኢሉ ነበረ።
ብሳሓቕ እናበለ ድማ፥ “ኣቱም ኣዕሩኽተይ ኣድጊ፥ ክትስሕቁ እንተደሊኹም፥ ነዚ ዘረባ ስምዑ።”
ገሊኦም መምህራን ሰብ ኣብ ‘ቤት ትምህርቲ’ ዝበሃል ቦታ ንነፍሲ ወከፍ መንእሰይ ዓሻ ንኽኸውን የሰልጥንዎ ኣለዉ።
እቶም ቈልዑ ብዘይስርዓት ይጐዩ እሞ መትረፍ ኣይረኽቡን። ህጻናትና ከምኡ እንተዝገብሩ ነይሮም፥ ጅራትና ምተሳሕበ ነይሩ።
ዝኾነ ስሩዕ ኣድጊ ንዓበይቱ ኣይእዝዝን፥ ንፖሊስ ኣይወቕዕን ወይ ንመምህር ኣይውግእን።
ንህጻን ኣይመርዝን፥ ብጠመንጃ ኣይቐትልን፥ ድሕሪኡ ድማ ኣይስሕቕን፥ “ንሕና ጥራይ ኢና ንሰሓቕ ዘለና!” እናበለ።
ኣቱም ኣዕሩኽተይ ኣድጊ፥ ንሓድሕድና ንኽብር። ንኣቦናን ኣዴናን ኣይንቃወምን።
እቲ ዝገለጽኩልኩም ስእሊ ሓዘን ከም ዝመልኦ ትሰማምዑኒ ኢኹም። ግናኸ፥ ኣቱም ኣሕዋተይ፥ ኣዝየ ተቖጢዐ ኣለኹ።
እዚኦም እዮም ዝምሃሩ ዘለዉ—እቲ ዘሕዝን ፍጡር፥ እቲ ሰብ ዝበሃል ፍጡር፥ ሓደ እዋን ኣድጊ ነበረ!
ከምዚ ከማና ዝኾነ ኣድጊ፥ ካብኡ ንላዕሊ ድማ፥ ሓደ እዋን ኣብ ኣእዋም ይስቀል ከም ዝነበረ ይዛረብ።
ኣቱም ኣዕሩኽተይ ኣድጊ፥ እዚ ኣዝዩ ዝሓልፍ ይመስለኒ። ንቤቶም፥ ንሃብቶም፥ ወይ ንመኪናኦም ኣይንቀንእን።
ግናኸ ከምዚ ዝበለ ዘሰምብድ ወረ ክዝርግሑ ከለዉ፥ ኩሎም ኣድጊ ንስሓቖም ክስእኑሉ ግዜኡ እዩ።
ስለዚ፥ ንሰብ ካብ ዘርአይ ከም ዘይኮነ ዝገልጽ ዓቢ ምልክት ንኽንሰርሕ ክትሕግዙኒ ኣለኹም።
ፍጥረት ብዝምልከት ሓቂ እንተኾይኑ፥ ሽዑ፥ ኣቱም ኣወዳት፥ ጠፊእና ኢና፤ ከመይሲ ንኣድጊ ወይ ንሽኮፍ ኣቦ ክኸውን ይመርጽ።
ናይ ሰብ ሓቀኛ ምንጪ
ኣይፋል፥ ኣዕሩኽተይ፥ ሰብ ብመጀመርታ ጽቡቕ ኮይኑ ተፈጢሩ—ብምስሊ ኣምላኽ፡ ግናኸ ብሰሪ ሓጢኣት፥ ታሪኹ ምዕባለ ዘይኮነስ ምውራድ እዩ ነይሩ።
ኣምላኽ ከኣ ሰብ ብምስሉ ፈጠሮ… (ዘፍጥረት 1:27)
ዓሻ ኣብ ልቡ ኣምላኽ የልቦን ይብል (መዝሙር 14:1)
ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እመን እሞ ክትድሕን ኢኻ (ግብሪ ሃዋርያት 16:31)
ሓደ እኳ ብክርስቶስ እንተሎ፡ ንሱ ሓድሽ ፍጥረት እዩ፡ (2 ቈረንቶስ 5:17)
