እቲ “ወዲ ሰብ” ዚብል ስም ኣብ ማቴዎስ 26 ሓሙሽተ ግዜ ይርከብ። ንሳቶም ብሓደ ምትእስሳር ዘገርም እዩ። ሰለስተ ግዜ ንእኡ ከም ዝተዋህበ ወይ ከም ዝተታለለ ይዛረብ። እዚ ኸኣ፡ ከም እንፈልጦ፡ ብይሁዳ፡ ካብቶም ዓሰርተው ክልተ ሃዋርያት ንሰለስተ ዓመትን ፈረቓን ዝሰዓብዎ፡ እዩ። ኣብ ቁጽሪ 2፡ እግዚኣብሔር ኣብ ግዜ ፋስጋ ኺሰቐል ከም ዚውሃብ ተዛረበ። ንሱ ንመገዲ ሞቱ ኸምኡ ኸኣ ንግዜኡ ይፈልጥ ነበረ።
ራብዓይ ግዜ ኸኣ ወዲ ሰብ ከምቲ ብዛዕባኡ ዝተጻሕፈ ኸም ዚኸይድ ይብል (ማቴ. 26:24)። ንሱ ብይሁዳ ናብ ክፉኣት ኣእዳው ሰባት፡ ንእኡ ኺሰቕሉን ኪቐትሉን ዝደለዩ (ግብ. 2:23)፡ እኳ እንተ ተታለለ፡ ግናኸ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ኪስቀይ ከም ዘለዎ ተነጊሩ ነበረ። ካብቲ ኣብ ገነት ዝተዋህበ ቀዳማይ ተስፋ፡ ብዛዕባ ዘርኢ ሰበይቲ፡ ክሳዕ ትንቢት ኢሳይያስ 53፡ ብዙሓት ቅዱሳት ጽሑፋት ምእንቲ ሓጢኣት ህዝቡ ኺስቀይ ከም ዘለዎ ኣወጁ።
እቲ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ ብዛዕባ ወዲ ሰብ ዝተጠቕሰ ዳሕረዋይ ነገር ኣብ ቁጽሪ 64 እዩ፡ “ካብ ሕጂ ንደሓር ወዲ ሰብ ኣብ የማን ሓይሊ ተቐሚጡ፡ ብደበና ሰማይ ኪመጽእ ከሎ ኽትርእይዎ ኢኹም”። እቲ ሊቀ-ካህናት ንእግዚኣብሔር ክርስቶስ፡ ወዲ ኣምላኽ፡ እንተኾይኑ ኺነግሮም ሓቲትዎ ነበረ። እግዚኣብሔር ብኣወንታ መለሰ—ከምቲ ዝበሎ ነበረ። ንርእሱ ከም ዝኸበረ ወዲ ሰብ ይዛረብ። ኪስቀይ እዩ ነይሩ፡ ከምቲ ብዛዕባኡ ዝተጻሕፈ፡ ግናኸ ሽዑ ኺኸብር እዩ። ቀዳማይ፡ ብቕሩብ ግዜ ኣብ የማን ሓይሊ ኺቕመጥ እዩ። እዚ ኸኣ ሎሚ ንእኡ እንፈልጦ ቦታ እዩ። ምእንታና ኣብኡ ኣሎ። ሽዑ፡ በታ ቕሩብ እትመጽእ መዓልቲ ሓይሉ፡ ኺገዝእ ብደበና ሰማይ ኪመጽእ እዩ። ኣብዚ ዘደንቕ ምዕራፍ እዚ ኸኣ፡ ወዲ ሰብ ከም ዝተታለለ ንርኢ፡ ግናኸ ከምቲ ዝተጻሕፈ ኸም ዝኸደ፤ ከምኡ ኸኣ ዝመጽእ ክብሩ፡ መልሲ ንኹሉ ስቓዩ። ሎሚ ዘሎና መሰል ኣብ የማን ሓይሊ ንእኡ ምፍላጥ እዩ። ንእኡ ነምልኾ!
