ምልክታት ናይ ሓቀኛን ጥዑይን መንፈሳዊነት፡ መዓልታዊ ንባብ መጽሓፍ ቅዱስ፡ ምጽላይ ብዘይ ምቁራጽ፡ ምስ ጐይታ ዘሎና ጥቡቕ ርክብ፡ ንጐይታ ኣብ ምግልጋል ዘሎና ኣገዳስነት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንገንዘብና ብግቡእ ምጥቃም ከም ምሃብ፡ ምግዛእ፡ ምውፋርን ምዕቃብን እውን የጠቓልል። እዚ ዓቢ ክፋል ናይ ኩሉ ሰብ ህይወት ኣብ መጻሕፍቲ ወይ ስብከታት ብዙሕ ግዜ ኣይዝረበሉን። ምሃብ ንብረትና ንሓቀኛ መንፈሳዊ ህይወት ዘርእን ሓላፍነትን ዝኸውንሉ ግብራዊ ምኽንያታት ክንምርምር ኢና።
ምሃብ – መንፈሳዊ ውህበት
ኣብ ሮሜ 12፡ ምሃብ ኣብ ዝርዝር መንፈሳዊ ውህበታት ተጠቒሱ ኣሎ፦ «> ዝህብ ድማ ብቕንዕና ይሃብ» (ሮሜ 12:8 KJV)። መንፈሳዊ ውህበት ንኣምላኽን ንኻልኦትን ንምግልጋል ብኣምላኽ ዝወሃብ ክእለት እዩ። ኣምላኽ እዩ መንፈሳዊ ውህበታት ዝህበናን ንምጥቃሞም ሓይሊ ዝህበናን እኳ እንተኾነ፡ እቲ ክርስትያን ግን ንውህበታቱ ምፍላጥ፡ ምምዕባልን ምጥቃምን ሓላፍነት ኣለዎ።
ውህበት ምሃብ ንኹሎም ምእመናን ይርከብ፡ ሃብታማት ይኹኑ ድኻታት። ብቕንዕና ምሃብ ማለት ብሓጐስን ብዘይ ምጽባይ ረብሓ ወይ ምምላስን ምሃብ ማለት እዩ። ከምኡ እውን «ብዘይ ምጕርምራም ወይ ብግዴታ ኣይኮነን፡ ከመይ ኣምላኽ ንሓጐስ ዝህብ ይፈቱ» (2 ቈረንቶስ 9:7)።
ምሃብ – ምስ ፍረ ዝመሳሰል
ኣብ ሮሜ 15:25-28 ጳውሎስ ካብ ማቄዶንያ ቤተ ክርስቲያን ንድኻታት ቅዱሳን ኣብ የሩሳሌም ረድኤት የቕርብ። ነቲ ውህበት ከም ፍረ ይገልጾ፡ «እምበኣር እዚ ምስ ገበርኩን ነዚ ፍረ እዚ ምስ ኣተምኩሎምን፡ ብኣኻትኩም ገይረ ናብ እስጳኛ ክመጽእ እየ» (ሮሜ 15:28)።
እታ «ፍረ» እትብል ቃል፡ ንምጥዓም ጥዑም፡ ንምብላዕ ዝጥዕም፡ ንስጋ ድማ ዝምግብ ነገር ተመልክት። ጳውሎስ ነታ ቃል ክልተ ግዜ ንኻልኦት ክልተ ነገራት ኣብ ሮሜ ንምግላጽ ይጥቀመላ፦ ንኻልኦት ነፍሳት ናብ ክርስቶስ ምዕዋት (ሮሜ 1:13)፡ ቅድስና ምድላይ (ሮሜ 6:22)። እዞም ሰለስተ ዓይነት ፍረታት—ምሃብ፡ ምስክርነት ምሃብን ቅድስና ምድላይን—መዓልታዊ ካብ ኦም ህይወትኩም ተንጠልጢሎም ኣለዉ ድዮም፧
ምሃብ – ብጸጋ ዝተደፋፍአ
ኣብ 2 ቈረንቶስ 8፡ ኣገዳሲ ምንባብ ብዛዕባ ምሃብ፡ ጳውሎስ ነታ «ጸጋ» እትብል ቃል ደጋጊሙ ተጠቒሙላ፡ ነቲ ካብ ማቄዶንያ ቤተ ክርስቲያን ዝመጸ ውህበት ኣብ ዝጠቕሰሉ እዋን (2 ቈረንቶስ 8:1,6,7,19)። ብተወሳኺ፡ «ጸጋ ኣምላኽ ኣብ ቤተ ክርስቲያን ማቄዶንያ ተዋሂቡ ነይሩ» ኢሉ ጸሓፈ (2 ቈረንቶስ 8:1)፡ ንሳቶም ድማ ንሓገዞም ክሰዱ ደፋፍኦም። ብዘይካዚ፡ ጳውሎስ «ጸጋ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ» ኢሉ ጠቐሰ (2 ቈረንቶስ 8:9)፡ ንሱ ድማ ንርእስና ዘይኮነስ ንእኡን ንኻልኦትን ክንነብር ምእንቲ ሞተ። ከምኡ እውን ምእመናን ማቄዶንያ «ቅድም ንርእሶም ንጐይታን ንኣናን ሃቡ» ኢልና ነንብብ (2 ቈረንቶስ 8:5)።
እቲ ናይ ማቄዶንያ ምእካብ ብዛዕባ ጸጋ ሰለስተ ትምህርቲ ይህበና። ቀዳማይ፡ ምኽንያት ናይቲ ኣበርክቶኦም ብጸጋ ኣምላኽ እዩ ነይሩ። ካልኣይ፡ ከምቲ የሱስ ዝሃበ፡ ንሳቶም እውን ሃቡ፡ ንሱ ንምእመን ኣብ ኩሉ መዳይ ኩሉ ግዜ እቲ ዝበለጸ ኣብነት እዩ። ንሕና ንህብ፡ ንሱ ስለ ዝሃበ እምበር፡ ክንህብ ስለ ዝኣዘዘና ኣይኮነን። ሳልሳይ፡ ንርእስና ቅድም ንኣምላኽ ክንህብ ከለና፡ ንንብረትና ንኣምላኽን ንኻልኦትን ኣብ ምሃብ ሽግር ኣይህልወናን። ጸጋ ንልብና ጥራይ ዘይኮነስ ንገንዘብና እውን ይኸፍተልና።
ንጸጋ-ምሃብ ዝትክእ የለን፡ ንዘይምሃብ ድማ ምኽንያት የለን። «ክፍሊ ሰንበት እምህር እየ፡ ስለዚ ክህብ ኣይብለይን» ድኻ ምኽንያት እዩ። «ድኻ እየ፡ ምሃብ ንሃብታማት እዩ» ካልእ ዘይተቐባሊ ምኽንያት እዩ። ምእመናን ማቄዶንያ «ኣብ ዓቢ መከራ ...ንዓሚቕ ድኽነት» ነይሮም (2 ቈረንቶስ 8:2)፡ ይኹን እምበር፡ ንጽንኩር ኩነታቶም ንዘይምሃብ ምኽንያት ኣይገበርዎን። ብኣንጻሩ፡ ድኽነቶም «ናብ ሃብቲ ልግሶም በዝሐ» ኢልና ነንብብ። ሓደ ምእመን ንዘይምሃብ ምኽንያታት ክሓስብ ምስ ጀመረ፡ ብኣውቶማቲክ ካብቲ ሉፍ ጸጋ-ምሃብ ይወጽእ።
ምሃብ – በረኸት የምጽእ
የሱስ ከምዚ በለ፡ «> ምቕባል ካብ ምሃብ ይባርኽ» (ግብሪ ሃዋርያት 20:35)። ብዙሓት ክርስትያናት ነዚ «ዝተረስዐ» በረኸት ጐይታና ኣይዝክሩዎን። የሱስ ከምኡ እውን ከምዚ በለ፡ «> ሃቡ፡ ክውሃበኩም እዩ፡ ጽቡቕ መዐቀኒ፡ ተጸቒጡ፡ ተናዊጹ፡ ዝፈስስ፡ ሰባት ናብ ሕቕፍኹም ክህቡኹም እዮም» (ሉቃስ 6:38)። እቲ ኣምላኽ ዝምልሰልና «ጽቡቕ መዐቀኒ» ኩሉ ግዜ ገንዘብ ወይ ንብረት ኣይኮነን፡ ግን ኩሉ ግዜ ካብቲ እንህቦ ኣዝዩ ዝበለጸ እዩ።
«> ንጐይታ ብንብረትካን ብቐዳማይ ፍረ ኩሉ እቲ ዝበዝሓካን ኣኽብሮ፡ ከምኡ እንተኾነ፡ መኽዘናትካ ብብዝሒ ክመልኡ፡ መጽመቒታትካ ድማ ሓድሽ ወይኒ ክፈስስ እዩ» (ምሳሌ 3:9-10)። ንኽንህብ ዘተባብዓና ክንደይ ግልጺ ምንባብ እዩ! ንጐይታ ብምሃብ ንዕዮኡ ነኽብሮ፡ ንሱ ድማ ብምምላስ ብበረኸቱ የንብበና። እዞም ፍቕድታት እዚኦም ኣብ ግዜ ብሉይ ኪዳን ኣምላኽ ንህዝቡ ትእዛዛቱ እንተ ዝእዘዙ ነይሮም፡ ብግዝያዊ በረኸታት ከም ዝባርኾም ይነግሩና። ኣብዚ ዘመን ጸጋ፡ ብንብረት፡ ብመንፈሳዊ ነገራት ወይ ብኽልቲኡ ይባርኸና።
«> ‘ኩሉ ዕሽር ናብ መኽዘን ኣምጽኡ፡ ኣብ ቤተይ ድማ መግቢ ይኹን፡ ሕጂ ድማ ብእዚ ፈትኑኒ’ ይብል ጐይታ ሰራዊት፡ ‘ኣብ ሰማይ መስኮታት ከይከፍትልኩምን በረኸት ከይኣፍስሰልኩምን፡ ክሳዕ ዘይብቑዕ ዝኸውን’» (ሚልክያስ 3:10)።
«> ዝዘርእ እኳ እንተኾነ፡ ዝበዝሕ ኣሎ፡ ካብቲ ዝግባእ ንላዕሊ ዝሕብእ ድማ ኣሎ፡ ግን ናብ ድኽነት ይመርሕ» (ምሳሌ 11:24)። እዚ ፍቕዲ እዚ ንዘይድሓነ ሰብ ትርጉም የብሉን፡ ከመይ ብዛዕባ ንጐይታ ምሃብ እዩ ዝዛረብ። «ምዝራእ» ማለት ምሃብ ማለት እዩ፡ «ምብዛሕ» ማለት ድማ በረኸት ምቕባል ማለት እዩ። «ምሕባእ» ማለት ዘይምሃብ፡ ግን ኩሉ ገንዘብካ ንርእስኻ ምሓዝ ማለት እዩ፡ ን100% ናይቲ እንነብሮን ዘሎናን ንኣምላኽ ከም ዘሎናዮ ምረስዕ።
ምሃብ – ንኣምላኽ የኽብር
ካልኣይ ቈረንቶስ 8ን 9ን ብዛዕባ ጸጋ-ምሃብ ኣገደስቲ ምዕራፋት እዮም። ኣብ ክልቲኡ፡ ጳውሎስ ጸጋ-ምሃብና ንኣምላኽ ከም ዘኽብር የረጋግጽ። ኣብ ምዕራፍ 8 ንምሃብ ከም «እዚ ጸጋ እዚ ብኣና ንኽብሪ እቲ ሓደ ጐይታ ዝካየድ እዩ» ኢሉ ይጠቕሶ (2 ቈረንቶስ 8:19)። ኣብ ምዕራፍ 9 ጳውሎስ ከምዚ ይጽሕፍ ″ብፈተነ እዚ ኣገልግሎት (ውህበት)፡ ንሳቶም (ማቄዶንያውያን) ንኣምላኽ የኽብሩ” (2 ቈረንቶስ 9:13)።
ምስጋና ንኣምላኽ ካልእ ውጽኢት ናይ ልግሲ ናይ ኣህዛብ ኣብያተ ክርስቲያናት እዩ፡ ንኣካላዊን ንብረታዊን ድሌታት ናይ ዝመስገኑ ኣይሁዳውያን ምእመናን ኣብ ምምላእ። «ብዝሒ» ምስጋናን «ብዙሕ ምስጋናን» ንኣምላኽ ኣብ 2 ቈረንቶስ 9:11-12 ተጠቒሱ ኣሎ።
«> ብርሃንኩም ኣብ ቅድሚ ሰባት ከምኡ ይብራህ፡ ንሳቶም ድማ ንጽቡቕ ግብርኹም ርእዮም፡ ነቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ኣቦኹም የኽብሩ» (ማቴዎስ 6:10)። ብርግጽ ንጐይታ ምሃብና ኣብዚ ፍቕዲ እዚ ካብ ዝተጠቕሱ ጽቡቕ ግብራት ሓደ እዩ።
ምሃብ – ምስ ፍቕሪ ዝተኣሳሰረ
ሃዋርያ ዮሃንስ ከምዚ ይጽሕፍ፡ «> ንብረት እዛ ዓለም እዚኣ ዘለዎ፡ ንሓዉ ድማ ሓጃ ዘለዎ እንተ ረኣየ፡ ንርሕራሔኡ ካብኡ እንተ ዓጸወ፡ ፍቕሪ ኣምላኽ ከመይ ጌራ ኣብኡ ትነብር፧» (1 ዮሃንስ 3:17)። ኣብዚ ፍቕዲ እዚ፡ ዮሃንስ ኣብ መንጎ ምሃብናን ፍቕርና ንኣምላኽን ጥቡቕ ምትእስሳር ይገልጽ። ብምሉእ ምጥቃም ገንዘቡ፡ እቲ ምእመን ፍቕሩ ንኣምላኽ ከረጋግጽ ወይ ከፍርስ እዩ። ገንዘብን ንብረትን ንድኻ ሓዉ ብምሃብ፡ እቲ ክርስትያን ንሓዉን ንኣምላኹን ከም ዝፈቱ የርኢ። ከምኡ እንተ ዘይገበረ፡ ንሓዉን ንኣምላኽን ከም ዘይፈቱ የርኢ። ንኣምላኽ ምፍቃርን ንድሌታት ድኻ ጎረቤትና ምሕላፍን ዘይከኣል እዩ።
ምሃብ – መንፈሳዊ መስዋእቲ
ምስ ምሃብ ዝተኣሳሰሩ ክልተ መስዋእቲ ኣለዉ። እቲ ቀዳማይ መስዋእቲ እቲ ክርስትያን ንኣምላኽ ዘቕርቦ ንርእሱ እዩ፦ «> ስለዚ ድማ፡ ኣሕዋተየ፡ ብምሕረት ኣምላኽ እምሕተኩም፡ ንስጋኹም ህያው መስዋእቲ ጌርኩም ኣቕርቡ» (ሮሜ 12:1)። እዚ ተግባር ምውፋይ እዩ። ንስጋና ምቕራብ ሓደ፡ ምሉእ፡ ዘይተለዋዋጢ ተግባር ምሉእ ንርእስኻ ንምሉእ ህይወትካ ምውፋይ እዩ።
ምውፋይ ማለት ብደም ገንሸል ከም ዝተዓደግኩን ድሕሪ ሕጂ ናተይ ከም ዘይኮንኩን ምእማን እዩ። ስለዚ፡ ምእመናን ማቄዶንያ «ቅድም ንርእሶም ንጐይታ ሃቡ» ኢልና ነንብብ (2 ቈረንቶስ 8:5)፡ ንርእሶም ንስልጣኑ ኣሕሊፎም ብምሃብ፡ ንኽብሩ ብምምባር፡ ንርእሶም ድማ ንመንግስቱ ከም ህያዋን መስዋእቲ ንጥቕሚኡ ኣሕሊፎም ብምሃብ።
እቲ ካልኣይ መስዋእቲ ምስ ምሃብ ዝተኣሳሰረ፡ እቲ ክርስትያን ንኣምላኽ ዘቕርቦ ንብረቱ እዩ፦ «> ጽቡቕ ምግባርን ምምቕቓልን ኣይትረስዑ፡ ከመይ ብኸምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ኣምላኽ ባህ ይብሎ» (እብራውያን 13:16)። እዚ ንኻልኦት ምግልጋል የጠቓልል፡ እዚ ድማ መስዋእቲ ፍቕሪ ንድኻታትና እዩ። «ጽቡቕ ምግባር» ማለት ንድኻታት ምሃብ፡ ንጥሙያት ምምጋብ፡ ንዕሩቓን ምኽዳን፡ ንዝተጨነቑ ምሕጋዝ ማለት እዩ። «ምምቕቓል» ማለት ምስ ድኻታትን መከራ ዝበጽሖም ኣሕዋትና እቲ ኣምላኽ ዝሃበና በረኸት ምምቕቓል ማለት እዩ። ጽቡቕ ኣብነት ናይ ንብረትና ምሃብ ኣብ ፊልጲ 4 ይርከብ። ቅዱሳን ፊልጲ ንጳውሎስ ውህበት ልኢኾምሉ ነይሮም፡ ንሱ ድማ ከም «ጥዑም ሽታ፡ ቅቡል መስዋእቲ፡ ንኣምላኽ ባህ ዘብል» ገይሩ ይገልጾ (ፊልጲ 4:18)።
ምሃብ – ንጐይታ ምልቃሕ ወይ ምዝራፍ!
«> ንድኻ ዝርሕርሕ ንጐይታ የለቅሕ፡ ዝሃቦ ድማ ክምልሰሉ እዩ» (ምሳሌ 19:17)። እዚ ብሓቂ ንኣምን ድዩ፧ ጐይታ ብልግሲ ዝጠፍእ የብሉን፡ ግን ብሓደ ወይ ብኻልእ ኣገባብ ብወለድ ይምልሰሉ፡ ወይ ንእኡ ወይ ንዘርኡ። «> ንድኻ ዝህብ ኣይድክምን፡ ግን ኣዒንቱ ዝሓብእ ብዙሕ መርገም ክረክብ እዩ» (ምሳሌ 28:27)። እቲ ዘይህብ ስሱዕ ሰብ ኣብ ትሕቲ መርገም ኣምላኽ ይወድቕ።
«> ሰብ ንኣምላኽ ይዝርፍ ድዩ፧ ንስኻትኩም ግን ዘሪፍኩምኒ ኣለኹም። ግን ትብሉ፡ ‘ብኸመይ ዘሪፍናካ፧’ ብዕሽርን መስዋእትን። ብመርገም ተረጊምኩም ኣለኹም፡ ከመይ ዘሪፍኩምኒ ኣለኹም» (ሚልክያስ 3:8-9)። እታ «ምዝራፍ» እትብል ቃል ኣብዞም ክልተ ፍቕድታት ኣርባዕተ ግዜ ተጠቒሳ ኣላ። እዚ ብሓቂ ንኣምን ድዩ፧ ነቲ ዝፈጠረና፡ ዝድግፈና፡ ኩሉ ነገር ዝሃበና፡ እንተላይ ዘይነገር ውህበቱ—ወዱ—ብሓቂ ክንዝርፎ ንኽእል ድዩ፧
ብፍቓድና፡ ብጸጋን ብብዝሒ ክንህብ ከለና፡ ነቲ ሰማያትን ምድርን ዝውንን ንልቅሖ። ግን ክንህብ ከለና፡ ንኣምላኽ ንዝርፎን ንርእስና ኣብ ትሕቲ መርገሙ ንገብርን። ንጸጋ ኣምላኽ ንልብናን ኢድናን ክኸፍት ክንደይ ምትብባዕ፡ ኣወንታውን ኣሉታውን!
ብሞሪስ ባሳሊ″ } ]
