ምምሕያሽ ዮሃንስ፡ ካብ ወዲ ነጐዳ ናብ ሃዋርያ

ምስክርነት በዓል

እቲ ንእሽቶ ዮሃንስ፡ ወዲ ዘብዴዎስ፡ ካብ ስራሕ ዓሳ ምግፋፍ ስድራቤቱ ዕረፍቲ ወሲዱ ነበረ። ንሱ ምስ ዓርኩን መሓዛኡን እንድርያስ፡ ካብ ገሊላ ናብ ዮርዳኖስ ምብራቕ ኢየሩሳሌም መጺኦም ነበሩ።

ብሓያል ስብከት ካልእ ዮሃንስ፡ ነብዪ፡ ብትግሃት ብዛዕባ እከይ ብምውጋዝ ብዙሓት ሰባት ዝስሕብ ዝነበረ፡ ተሳሒቦም ነበሩ።

እቲ ቀንዲ ሓሳቡ “መገዲ እግዚኣብሔር ኣዳልዩ” ዝብል ነበረ፡ ንዝመጽእዎ ድማ ብቕንዕና ንስሓ ብምእታው የጥምቖም ነበረ። ብሃይማኖታውያን መራሕቲ ምስ ተሓተተ፡ ንሱ እቲ መሲሕ ወይ እቲ ብዙሓት ዝደልይዎ ዝነበሩ ነብዪ ከምዘይኮነ ገሊጹ። ንሱ፡ ከም ዝበሎ፡ ኣብ ምድረበዳ ዝጭድር ድምጺ ጥራይ ነበረ።

ሓደ ምሽት፡ እቶም ክልተ ኣዕሩኽ ምስ ዮሃንስ መጥምቕ ደው ኢሎም ከለዉ ዝረኣይዎ ፍጻሜ ኣቓልቦኦም ስሒቡ። ሓደ ሰብኣይ ክሓልፍ ከሎ፡ ዮሃንስ መጥምቕ “እንሆ በጊዕ ኣምላኽ!” ኢሉ ጨደረ። ቅድሚኡ ብዝሓለፈ መዓልቲ፡ ነዚ ሰብኣይ “በጊዕ ኣምላኽ ንሓጢኣት ዓለም ዝወስድ” ብምባል ኣመልኪቱ ነበረ። እኹል ተባሂሉ። እቶም ክልተ መንእሰያት ንዮሃንስ ገዲፎም ነዚ በጻሒ ሰብኣይ ሰዓብዎ። ንሱ ድማ እንታይ ከም ዝደልዩ ምስ ሓተቶም፡ ኣበይ ከም ዝቕመጥ ሓተትዎ፡ ንምምጻእን ንምርኣይን ድማ ተቐበሎም። ምሉእ መዓልቲ ምስኡ ኣሕለፉ። ካብኡ ንላዕሊ ግን፡ እዚ ምርኻብ እዚ ንህይወቶም ንዘለኣለም ዝቕይር ዘላቒ ጽልዋ ገበረ።

ስዓበኒ!

ዕረፍቲ ተወዲኡ፡ ዮሃንስ ድማ ናብ ቤቱ ተመሊሱ ምስ ኣቦኡ ዘብዴዎስ፡ ሓዉ ያእቆብ፡ መሓዙቶም ስምኦንን እንድርያስን፡ ከምኡ’ውን ምስቶም ዝተቖጸሩ ሰባት ኣብ ስራሕ ዓሳ ምግፋፍ ስድራቤቱ ተጸሚዱ ነበረ። የሱስ መጺኡ ንመርከብ ስምኦን ንህዝቢ ንምዝራብ ተጠቒሙላ። ንስምኦን ድማ ብብዙሕ ዓሳ ብምሃብ ዓስቡ፡ ክሳዕ ክንድኡ ብዙሕ ዓሳ ስለ ዝነበረ፡ መርከቡ ክትጸውሮ ኣይከኣለትን። ያእቆብን ዮሃንስን ሓገዝዎ።

መረብቲ ናይ ምጽጋን ግዜ ምስ በጽሐ፡ የሱስ መጺኡ ንኽልቲኦም ኣሕዋት “ስዓበኒ” በሎም። ስራሕ ካብኡ ንላዕሊ ክምሕየሽ ኣይከኣለን፡ ግን ዘብዴዎስን እቶም ዝተቖጸሩ ሰባትን ብዘይኣቶም ክመሓደሩ ነበሮም። እቲ ንእሽቶ ዮሃንስ፡ ሓዉ ያእቆብ፡ መሓዙቶም እንድርያስን ሓዉ ስምኦንን፡ ንየሱስ ጴጥሮስ (እምኒ) ዝበሎ፡ ኩሉ ገዲፎም ነዚ ማግኔታዊ በጻሒ፡ በጊዕ ኣምላኽ፡ ሰዓብዎ!

ዓበይቲ ተመክሮታት

ንየሱስ ምምስዓብ ዓበይቲ ተመክሮታት ኣምጽአ። ቅድም ሓደ መርዓ ኣብ ቃና ነበረ፡ ኣብኡ የሱስ ብዘይ ዝኾነ ድምጺ ንሽዱሽተ ዓበይቲ ማይ ዝሓዙ ኣቕሑ ናብ ጥዑም ወይኒ ለወጦም። እቲ ባህ ዝብል በዓል ንኣባላት ቤቱ ዘየሕፍር ኮይኑ ክቕጽል ከኣለ። ደቀ መዛሙርቱ ድማ ብእኡ ኣመኑ! ሳምንታት ክሓልፋ ከለዋ ድማ፡ ንሱ ንሕሙማት ክሕዊ፡ ንለምጻማት ከንጽህ፡ ከምኡ’ውን ኣጋንንቲ ከውጽእ ረኣይዎ። ብስልጣን ክምህር ሰምዕዎ፡ ከምቶም ብቕድሚኦም ዝነበሩን ብሓሳባት ሰባት ዝምርኮሱ ዝነበሩ ጸሓፍቶምን ፈሪሳውያንን ኣይኮነን።

ብዙሓት ሰባት ንየሱስ ምስ ሰዓብዎ፡ ካብ ሒደት ንኣሽቱ እንጌራን ዓሳን ዘፍረዮ ብዙሕ ምግቢ ኣብ ምብታን ተሳተፉ – ድሕሪኡ ድማ እቲ ዝተረፈ ክእክቡ ከኣሉ። ንኣስጋእቲ ማዕበላት ተሳጊሮም፡ ንሱ ኣብ ሓያል ባሕሪ ክመላለስን ብድምጹ ከህድኦን ረኣይዎ፡ ከምቲ ሓደ ዝተሓጎሰ ቆርበት ዝገብሮ፡ “ህድእ በል፡ ስቕ በል!”

ዮሃንስ፡ ሓዉ ያእቆብ፡ ከምኡ’ውን ዓርኮም ስምኦን ጴጥሮስ ብእግዚኣብሔር ፍሉይ ሞገስ ተዋሂብዎም ነበረ። ንሱ ምስኦም ናብ ቤት ያኢሮስ፡ ሓደ መራሒ ምኩራብ፡ ጓሉ ዝሞተት ዝነበረት፡ ኣተወ። የሱስ ንሳ ናብ ህይወት ክትምለስ ረኣይዎ። ምስኡ ናብ ሓደ ከረን ደየቡ፡ ንሱ ክጽሊ ከሎ ድማ ደቀሱ። ምስ ተበራበሩ፡ ንሙሴን ኤልያስን ረኣይዎም፡ ከምኡ’ውን ናብ ደበና ናይ ክብሪ ኣምላኽ ኣትዮም ንኣምላኽ ባዕሉ ክዛረቦም ሰምዕዎ – ኣስጋኢ ተመክሮ፡ ግን ከምኡ’ውን ሒደት ዘፍርህ! ህይወት ድማ ቀጸለት – ፈጺሙ ዘሰልችው ግዜ ኣይነበረን።

ትዕቢተኛ ትምኒት

እቲ ንእሽቶ ዮሃንስ ትምኒተኛን ሒደት ዝድፍእ ዝነበረ። ድሕሪ እቲ ኣብ ከረን ዝነበረ ተመክሮን እቲ ኣብ ታሕቲ ኣብ ሸለል ዝነበረ ትሕትናን፡ ንሱ ብቕልጡፍ ንየሱስ ንሱ ከምኡ’ውን ብጾቱ ደቀ መዛሙርቱ ንሓደ ሰብኣይ ብስም የሱስ ኣጋንንቲ ከውጽእ ከም ዝኸልከልዎ ኣፍለጦ፡ “ምኽንያቱ ንሱ ኣይስዕበናን እዩ እሞ ከልከልናዮ።” እግዚኣብሔር ድማ መለሰ፡ “ኣይትኸልክልዎ . . . እቲ ዘይጻረረና ምሳና እዩ።” ክንደይ ብቐሊሉ ኢና ንፍሉይ መሰልና ንርእስና ንህብ! ክንደይ ብቐሊሉ ኢና ነቶም ዘይስዕቡና ንወቕዕ፡ ንንእስ፡ ወይ ኣገልግሎቶም ደው ከነብል ንፍትን!

ግን ዝኸፍአ ገና ክመጽእ ነበረ፡ ከምቲ እግዚኣብሔር፡ ንልብና ዝፈልጥ፡ ንኽልቲኦም ደቂ ዘብዴዎስ “ደቂ ነጐዳ” ብምባል ዝጸውዖም ዝምስክር። ብሰማርያ ክሓልፉ ከለዉ – ንዝኾነ ደማዊ ኣይሁዳዊ ዘይጥዑም ነገር – እግዚኣብሔርን ደቀ መዛሙርቱን ናብ ኢየሩሳሌም ስለ ዝኸዱ ዝቕመጥሉ ቦታ ተኸልኪሎም። ያእቆብን ዮሃንስን ተቖጢዖም፡ “ጐይታይ፡ ከምቲ ኤልያስ ዝገበሮ፡ ሓዊ ካብ ሰማይ ወሪዱ ከጥፍኦምዶ ትደሊ ኢኻ?” “ናይ ቅዱስ ጽሑፍ መሰረት ኣሎና። ኤልያስ ከምዚ ዝበለ ምሕዝነት ኣይተቐበለን! ሓይሊ ሂብካና! ሕጂ ድማ ክንጥቀመሉ ፍቐደልና!” ክብሉ ምኸኣሉ ነበሩ። ግን እግዚኣብሔር ገሰጾም፡ “እንታይ ዓይነት መንፈስ ከም ዘሎኩም ኣይትፈልጡን ኢኹም። ወዲ ሰብ ንህይወት ሰባት ከጥፍእ ዘይኮነስ፡ ከድሕን እዩ መጺኡ።” “ናብ ካልእ ዓዲ ከዱ” ድማ ንብል።

ደቀ መዛሙርቲ ብተደጋጋሚ ኣብ መንጎኦም ኣብ ዝመጽእ መንግስቲ መን ዝዓቢ ከም ዝኸውን ይከራኸሩ ነበሩ። ሓደ ግዜ፡ ያእቆብን ዮሃንስን ንኣዲኦም ሓገዝ ሓተትዋ። ተንበርኪኻ፡ ሓደ ካብ ደቃ ኣብ የማን ኢዱ፡ እቲ ሓደ ድማ ኣብ ጸጋም ኢዱ ኣብ ዝመጽእ መንግስቲ ክቕመጥ ንእግዚኣብሔር ሓተተት። እዚ ሕቶ እዚ ከም ዘይተዋህበ ክንብል ኣየድልየናን። ግን እዚ ንኽልቲኦም ኣሕዋት ንብጾቶም ደቀ መዛሙርቲ ኣየፍቀሮምን።

ኣብ ጥቓ እግዚኣብሔር

ብሓጎስ፡ ናይዚ ስእሊ ዝሓሸ ሸነኽ ኣሎ። ዮሃንስ ንእግዚኣብሔር ብሓቂ ይፈትዎ ነበረ። እዚ ኣይገለጸን፡ ግን ብንጹር ክርአ ይከኣል እዩ። ኣብ ወንጌሉ ድሕሪ ብዙሕ ዓመታት፡ ንርእሱ ብተደጋጋሚ “እቲ የሱስ ዝፈትዎ ደቀ መዝሙር” ኢሉ ጽሒፉ። ኣብ ቀዳማይ መልእኽቱ ድማ “ንሕና ንእኡ ንፈትዎ ምኽንያቱ ንሱ ቅድም ንኣና ፈቲዩና” ይብለና። ገለ ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ “ንሕና ንፈትዎ ምኽንያቱ ንሱ ቅድም ንኣና ፈቲዩና” ይብሉ።

ፍቕሪ ካባና ኣይመጸትን። ፍቕርና ምላሽ ናብ ፍቕሩ እዩ። ፍቕሩ ክንፈልጥ ከለና፡ ፍቕሪ ኣብ ውሽጥና ትበራበር – ናብኡ፡ ከምኡ’ውን ናብ ካልኦት። ንሱ ኣገዳሲ ይኸውን። ኣብ ድሕሪት ክንጠፍእ ንሕጐስ። ዮሃንስ ንርእሱ “እቲ ካልእ ደቀ መዝሙር” ኢሉ’ውን ይጽውዕ። ምስ ካልኦት ክጥቀስ ከሎ፡ ስሙ ቀዳማይ ኣይኮነን፡ ከምቲ ናይ ሰብ ባህሪ ዝብድል፡ ቀዳማይ ክኸውን ዝጽዕር።

ኣብታ ቅድሚ መስቀል ዝነበረት ለይቲ፡ ንዮሃንስ “ኣብ ሕቕፊ የሱስ ተንቢሩ” ንዝኾነ ካልእ ክሓትት ዘይከኣል ሕቶ ክሓትት ንረኽቦ። ኣብ ዝቕጽል መዓልቲ፡ ንሱ ኣብ መስቀል ዝነበረ እንኮ ደቀ መዝሙር እዩ፡ እቲ የሱስ ንኣዲኡ ክሕብሓብ ዝኣመኖ። (እዚ እምነት እዚ ንምሉእ ህይወታ ይፍጽሞ።)

ንጴጥሮስ ናብ መቓብር ይቕድሞ። ንሱ ኣብ ንግሆ ኣብ ገምገም ባሕሪ ንየሱስ ቀዳማይ ዝፈልጦ እዩ። ኣብ መወዳእታ ወንጌሉ ድማ “ጴጥሮስ ተመሊሱ፡ እቲ የሱስ ዝፈትዎ ደቀ መዝሙር ክስዕብ ከሎ ረኣየ፡ ንሱ ድማ ኣብ ድራር ኣብ ሕቕፉ ተንቢሩ ነበረ፡ ‘ጐይታይ፡ መን እዩ እቲ ዝኸድዓካ?’ በለ።” ገና ይስዕብን ቃላቱ ይሰምዕን ኣሎ። ብዛዕባ “ምሕሳብ” ብዛዕባ እግዚኣብሔር ይጽሕፍ፡ እዚ ቃል እዚ ድማ ንቕርበት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንፍቕሪ፡ ንምሕሳብን ንሓቀኛ ፍልጠት መን ምዃኑን የመልክት።

ሃዋርያ ፍቕሪ

ብሓቂ፡ እግዚኣብሔር ናብ ሰማይ ምስ ዓረገን ንመንፈስ ቅዱስ ንተኸተልቱ ሓይሊ ንምሃብ ምስ ለኣኸን፡ ንዮሃንስ ንእግዚኣብሔር ንምምስካር ዝጓሂ ንረኽቦ። ንሱ ምስ ጴጥሮስ ንሓደ ሓንካስ ለማኒ ብስም የሱስ ክርስቶስ ናዝሬት ይሕውይዎ። ንህዝቢ ብእዚ ተኣምር እዚ ዝተኣከበ ወንጌል ይሰብኩ፡ ኣብ ዝቕጽል መዓልቲ ድማ ንክርስቶስ ብድፍረት ንካህናትን መራሕትን፡ ንመስቀሉ ዝሰበብዎ፡ ይሰብኩ። ስግኣትን መውቃዕትን ይጻወሩ።

ዮሃንስ ካብቶም “ብዛዕባ ስሙ ውርደት ክጸግቡ ብቑዓት ስለ ዝኾኑ ዝሕጐሱ” ሃዋርያት ሓደ እዩ። ድሕሪ ሕጂ ኣብ ጸላእቲ ሓዊ ከውርድ ኣይደልን። ሕጂ ንሱ ምስ ጴጥሮስ ንዝኣመኑ ሰማራውያን ይጽልዩሎምን ኣእዳዎም ይገብሩሎምን፡ እዚኦም’ውን ንመንፈስ ቅዱስ ምእንቲ ክቕበሉ። እቶም ክልተ “ወንጌል ኣብ ብዙሓት ዓድታት ሰማራውያን” ይሰብኩ። ንእሽቶ እኳ እንተኾነ፡ ዮሃንስ ካብቶም ኣብ ኢየሩሳሌም ኣብ ማሕበር ዝነበሩ ዓበይቲ ምሰሶታት ሓደ እዩ።

ድሕሪ ብዙሕ ዓመታት፡ ምስ ኣረገን እቲ ናይ መወዳእታ ሃዋርያ ምስ ኮነን፡ ገና “ብዛዕባ ቃል ኣምላኽን ብዛዕባ ምስክርነት የሱስ ክርስቶስን” ይሳቐ ነበረ። እግዚኣብሔር ድማ “ናብተን ኣብ እስያ ዘለዋ ሸውዓተ ኣብያተ ክርስቲያን” ደብዳበታት ክጽሕፍን ኣብ መወዳእታ ድማ ሓሙሽተ መጽሓፍቲ ናይ ሓድሽ ኪዳን ክጽሕፍን ኣዘዞ።

ፍቕሩ ብፍላይ ኣብ ደብዳበታቱ ይበርህ። ንኣሕዋት ከም “ንኣሽቱ ደቅኹም” ይጽሕፍ። ዕላማኡ ኣብ ምጽሓፍ “ሓጎስኩም ምሉእ ምእንቲ ክኸውን” እዩ። ብዛዕባ ፍቕሪ ኣምላኽ፡ ፍቕሪ ኣቦ፡ ብግብርን ብሓቅን ምፍቃር፡ ንሓውና ምፍቃርን ንሓድሕድና ምፍቃርን ይጽሕፍ። ነቶም ኣብ ትምህርቲ ክርስቶስ ዘይጸንዑ የጠንቅቕ። ደቁ ብሓቂ ክመላለሱ ምስ ሰምዐ ይሕጐስ፡ ብዛዕባ እቲ ዝገዝእ ዝነበረ ዲዮጥሬፌስ ይሓዝን፡ ንእሙን ድሜጥሮስ የሞግስ፡ ንእግዚኣብሔር ዝፈርህ ጋይዮስ ድማ የበረታትዕ፡ ንኣገልገልቲ እግዚኣብሔር ዝመጽኡ ፍቕሪ የርኢ። ንኣመንቲ ድማ ንሓሶት ትምህርቲ ናይ ግዜኡ ብቕኑዕ ትምህርቲ ይጻረር፡ ኩሉ ግዜ ንክርስቶስ የቕርብ። ንዘይኣመንቲ ድማ ሓደ ግሩም ወንጌል መጽሓፍ፡ ወንጌል ዮሃንስ፡ ይጽሕፍ። ዓሚቕ ጥልቀቱ ድማ ንልቢ ኣመንቲ የሐጕስ።

እንታይ ዝበለ ምምሕያሽ! ናብ ጐይታ የሱስ ምቕራብን ምስኡ ምጽማድን ነቲ ሓያል ወዲ ነጐዳ ናብ ሃዋርያ ፍቕሪ ለወጦ። ካብኡ ንማሃርን ከምኡ ድማ ንግበር።