“ኦ፡ ርግጽ እዩ፡ ሓደ እዋን ክድሕን እየ፡ ግናኸ ብዛዕባኡ ምብዳህ ኣየድልን እዩ። ኣብ ዓሰርተ ሓደ ሰዓት እውን ዕድል ኣሎ። ነቲ ዝሞተ ሰራቒ ዘክር”፡ ሓደ መንእሰይ ብዛዕባ ነፍሱ ኣብ ዝተዛረበሉ እዋን ብዘይግድስነት ተዛረበ። “ኣየናይ ሰራቒ?” ተሓተተ። “ኣይፋል፡ ክልተ ከም ዝነበሩ ርግጽ ረሲዐዮ ነይረ። ነቲ ዝደሓነ ማለተይ እዩ”፡ እቲ መልሲ ነበረ፡ ከምኡ ኸኣ ስግኣት ኣብ ገጹ ተራእየ። “እወ፡ ሓደ ደሓነ፡ ሕጂ ኸኣ ኣብ ሰማይ ኣሎ። እቲ ሓደ ኸኣ፡ ንምድሓን ማዕረ ዕድል ዝነበሮ፡ ኣብ ሲኦል ይበኪ ኣሎ። ከምቲ እቲ ሓደ ዝኸውን ዘይኰነስ፡ ከምቲ እቲ ሓደ ዝኸውን ዘለኣለም ከም ዘይትነብር እንታይ መረጋገጺ ኣሎካ?” እዚ ብግቡእ ዝተነግረ ቃል ነበረ፡ ንሕልናኡ ዝወግአ ፍላጻ። እቲ መንእሰይ ንምብዳህ ዝያዳ ምድንጓይ ዕሽነት ምዃኑ ክርኢ ተመሪሑ፡ በታ ለይቲ እቲኣ ኸኣ ካብ ሓጢኣቱ ብምንስሓን ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከም ውልቃዊ መድሓኒኡን ጐይታኡን ብምእማኑ ንዘለኣለም ደሓነ።
ኣሽሓት ከምኡ ዝበሉ ሰባት ክልተ ሰረቕቲ ከም ዝነበሩ ይርስዑ። ነቲ ሓደ ዘድሓነ ምሕረት ኣምላኽ ይዝክሩ፡ ነቲ ሓደ ዝተዋህበ ፍርዲ ኣምላኽ ግና ይርስዑ። ብዘይግድስነት ይዘዋወሩ፡ ኣብ መወዳእታ ክድሕኑ ተስፋ ይገብሩ፡ ግናኸ ኣብ መወዳእታ ብሓጢኣቶም ይሞቱ እሞ ንዘለኣለም ይፍረዱ። ወንጌል ጸጋ ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ሰሚዖም፡ ግናኸ ክሳዕ ዝረፍድ ይነጽግዎ። ሕጂ ኸኣ ክንሓትት ኢና፡ ኣየናይ ሰራቒ ክትከውን ትደሊ?
ሓንቲ መንእሰይ ጓል ንምድሓን ዝኸውን መገዲ ምስ ተነግራ፡ “ንስሓ ናብ ኣምላኽ፡ እምነት ከኣ ናብ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ” (ግብሪ ሃዋርያት 20:21)፡ ብቝጥዓ መለሰት፡
“ከምቲ ዝሞተ ሰራቒ ናብ ሰማይ ክኸይድ ኣሎኒ ማለትካ ኣይኰነን፡ ኣይፋልን?” “ኣይፋልን”፡ መለስና፡ “ኣየድልየካን እዩ። ግናኸ ንክርስቶስ እንተ ነጺግካዮ፡ ከምቲ እቲ ሓደ ናብ ሲኦል ክትከይድ ኣሎካ።”
ኣብዚ ንዓኻ ዘክርካ ኣሎና ፈታዊ፡ እቲ ዝደሓነ ሰራቒ ብወዲ ኣምላኽ ኣመነ፡ ሕጂ ኸኣ ምስ ክርስቶስ ኣሎ። እቲ ዝጠፍአ ሰራቒ ንመድሓኒ ኣላገጸ፡ ሕጂ ኸኣ ኣብ ዓሚቝ ሓዘን ኣሎ። ንዘለኣለም ምስ ሓደ ወይ ምስቲ ሓደ ክትከውን ኣሎካ። (ሉቃስ 23:39-43።)
ዘለኣለም ኣበይ?
ምኽንያቱ ቍጥዓ ኣሎ፡ ብመውጋእቱ ከይወስደካ ተጠንቀቕ፡ ሽዑ ዓቢ ቤዛ ኸኣ ከድሕነካ ኣይክእልን እዩ (እዮብ 36:18)።
እቲ ስም ጐይታ ዝጽውዕ ዘበለ ዅሉ ኺድሕን እዩ (ሮሜ 10:13)
