ምምላስ ናብ ጽሑፋት

መበለት ናይን፡ መከራ፣ ምሕረት፣ ከምኡ’ውን ናይ መወዳእታ ሓጎስ

ኤድዊን ክሮስ
8 መስ 2022
9 ዝተሓተ ንባብ

ድሕሪኡ ድማ ናብ እትብሃል ከተማ ኸደ፡ ብዙሓት ደቀ መዛሙርቱን ብዙሕ ህዝብን ከኣ ምስኡ ኸዱ። ናብ ደገ እታ ኸተማ ምስ ቀረበ ኸኣ፡ እንሆ፡ ሓደ ምዉት ይጸውሩ ነበሩ፡ ንሱ ሓደ ወዲ ኣዲኡ ነበረ፡ ብዙሕ ህዝቢ እታ ኸተማ ኸኣ ምስኣ ነበረ። እግዚኣብሔር ከኣ ምስ ረኣያ፡ ብኣኣ ኣሕዘነ፡ ኣይትብከዪ ድማ ። ቀሪቡ ኸኣ ንኣንጸላይ ገበሮ፡ እቶም ጸወርቲ ድማ ደው በሉ። ንሱ ኸኣ፡ ኣታ መንእሰይ፡ ተንስእ እብለካ ኣሎኹ፡ በለ። እቲ ምዉት ከኣ ተንስአ እሞ ኺዛረብ ጀመረ፡ ንኣዲኡ ድማ ሃባ። ከኣ ንዅሎም ሓዞም፡ ኣምላኽ ከኣ ኣመስገኑ፡ ሓደ ዓቢይ ነብዪ ኣብ ማእከልና ተንስአ፡ ኣምላኽ ከኣ ንህዝቡ በጽሖ፡ በሉ። እዚ እዚ ኸኣ ብዛዕባኡ ኣብ ኵላ ይሁዳን ኣብ ኵሉ ከባቢኡን ወጸ። — JND

እዛ ዛንታ እዚኣ ንወንጌል ጥራይ እያ ፍልይቲ — ወንጌል መበለታት (, , , , ርአ)። ንክርስቶስ ብሰብኣዊ ስምዒታት የቕርቦ። እቲ ናይ ሰብ ምስ ሰብ ብዅሉ ሽግሩን ሓዘኑን ንገጽ ተራኸበ። እዛ ዛንታና እዚኣ ኣብ ሓንቲ ንእሽቶ ዓዲ ኣብ እስራኤል እያ ተፈጺማ። ተንተንቲ ኣብ 1800ታት እዚኣ ሓንቲ ርኹስቲ ንእሽቶ ቦታ ምዃና ገሊጾም ነይሮም። ይኹን እምበር፡ እቲ ንመጀመርታ ምዉታት ዘተንስኣሉ ቦታ ስለ ዝኾነት፡ ኣብ ታሪኽ ፍልይቲ እያ። እቲ ክብሪ ናብኡ ኺመጽእ ዝፈቐደሉ ቦታ እዩ። ንፍቕርን ብርሃንን ኣምላኽ ናብ ሕብረተሰብ ሰብ ኣምጸአ።

መከራን ድሌትን ኣብ ዝነበረሉ ቦታ ዅሉ፡ ንኹነታት ብምሉእ ጸጋን ሓይልን ተኣናገደ። እቲ ንዅሎም እቶም ድሌት ዝነበሮም ዘይተቋርጽን ድሉውን ነበረ። ፍቕሩን ምሕረቱን ንዝወደቑን ዝሳቐዩን ደቅታት ኣዳምን ሄዋንን ዘይተወዳደርን ብዝኾነ ይኹን ዘይተሓላለኸን ነበረ። ንኣቦኡ ንምሕጓስ ተልእኾ ነበሮ፡ ጽቡቕ እናገበረ ድማ ይኸይድ ነበረ።

ክልተ ሰልፍታት

ክልተ ሰልፍታት ይቐርቡና፡ ሓደ ብህያው ዝኾነ ዘረባን ምይይጥን ዝመልአ፡ እቲ ሓደ ኸኣ ብናይ ቀብሪ ክብሪ ዝተሰነየ። እቲ ቀዳማይ ብሓደ ፍሉይ መምህርን ደቀ መዛሙርቱን ዝምራሕ ነበረ፡ ምስ ብዙሕ ህዝቢ ኸኣ ቃላት እቲ ገለ ንምስማዕ ወይ ድማ ንዕኡ ንምርኣይ ተስፋ ዝገብር ነበረ። «ብዙሕ ህዝቢ» ኣብዚ እዚ ክንደይ ፍሉይ ከም ዝነበረ ይገልጽ።

ኣብ ዝተፈጸመ ከም ዘይፈልጡ ግልጽ እዩ ነይሩ፡ ስለዚ ድማ ንጐይታ ዝለመነ ወይ ድማ ንመበለት ዝተማሕጸነ ኣይነበረን። ሓደ እኳ ገለ ኽገብር ኣይሓተቶን። ይኹን እምበር፡ እቲ እንታይ ከም ዝገብር ይፈልጥ ነበረ። እቲ ናብ ብሞት ዝተጸልወ ኩነታት ይኣቱ ነበረ። ብዘይ ዕድመ፡ ግናኸ ብናይ ገዛእ ፍቕሩ ናብ ሰብ ንምርኻብን ንሓዘን ብዘይነገር ሓጎስ ንምቕያርን ይመጽእ ነበረ።

እቲ ኻልእ ጉጅለ ብሓንቲ ሰበይቲ፡ ብሞት ወዳ ብጣዕሚ ዝሓዘነት፡ ከምኡ’ውን ብሓንቲ ናብ ዝኸዱ ዝነበሩ ዝሓዝኑ ሰባት ዝምራሕ ነበረ። እታ ብሕታዊት ነበረት፡ ሓጎስ ዝመልኦ ትዝታታት ናይቲ ዝሞተ ወዳ ሓሊፉ ዝተረፋ የብላን። ኣብቲ እቲ ብዘይ ወዲ ተኸላኺ፡ ብጣዕሚ ሓደገኛ ኩነታት ክገጥማ እዩ። ብሕታዊት ነበረት፡ ብሓዘና ድማ ብጣዕሚ ተጸሚዳ ነበረት። ሓደ ወዳ ሞይቱ ነበረ፡ ንሳ ድማ በይና ክትቅጽል ነበራ። ኵሉ ተስፋኣ ኣብኡ ነበረ፡ ግን እዚ ተስፋታት እዚ ተሰቢሩ።

ብዘይካ እቲ ዝገጥማ ዝነበረ ጸገማት ፡ መስመር ስድራቤት ሰብኣያ ኸኣ ተወዲኡ ነበረ። ንጥቕማ ዝኸውን ማሕበራዊ ድጋፍ ኣይነበረን፡ ዝድግፋ ሰብ ኣይነበረን፡ ዕድላት ስራሕ ኸኣ ውሑድ ነበረ። ኵሉ ነገር ስኢና ነበረት፡ ተስፋ ኸኣ ኣይነበራን። እዚ ሓደ ዓቢይ እዩ ነይሩ! ሓንቲ ኣደ ንደቃ ቅድሚ ሞታ ክትስእን ኣይትጽበን።

እቲ ኩነታት የቕርበልና፡ «ብዛዕባ ጽባሕ ኣይትምካሕ፡ ሓንቲ መዓልቲ እንታይ ከም እተምጽእ ኣይትፈልጥን ኢኻ እሞ።» ሓጺር እዩ፡ ሞት ዘለኣለማዊ እዩ፡ ዘለኣለም ከኣ ነዊሕ እዩ። ሓቅታት ሓጢኣትን ዘይተርፍ ሳዕቤኑን ናብታ መጺኡ ነበረ፡ ግናኸ ንሳ፡ «ስለምንታይ ኣምላኽ እዚ ኺኸውን ፈቐደለይ?» ኢላ ኸም ዝተማረረት ኣይንሰምዕን። ብዘይ ጥርጥር ንወዱ ክብሪ ንምምጻእን ንሳ ድማ ኣብ ዝተዋህበ ንምምሃርን እዚ ሓደጋ እዚ ፈቒዱ እዩ፡ «ናብ ቤት ምኻድ ይሓይሽ» (ቁ.2)። ኣብዚ፡ ንሳ ብዛዕባ ብዙሕን ጸጋ ዝመልኦ በረኸትን ክትመሃር እያ።

ይፈልጥ ነበረ

ንዋጋ ስኢናቶ ዝነበረት ሰበይቲ ጽቡቕ ገይሩ ይፈልጥ ነበረ፡ ንሱ እውን ሓደ ወዲ ጥራይ እዩ ነይሩ እሞ ()፡ ስምዒታቱ ድማ መለኮታዊ ጥራይ ዘይኮነ፡ ፍጹም ሰብነቱ እውን ዝመጸ እዩ። ተኸተልቱ እንታይ ከም ዝኸውን ዝኾነ ይኹን ምልክት ኣይነበሮምን ክኸውን ይኽእል፡ ግናኸ የሱስ ብዕላማ ይኸይድ ነበረ። ንሓዘና ተሰምዖ፡ ንንብዓታ ድማ ተኻፈሎ። ምስ ረኣያ ልቡ ተንከፈ፡ ድማ ገበረ። ማለት፡ ንሱ ምስኣ ተሰምዖ።

ሽዑ ኸም ዝበኸየ ኣይተመዝገበን፡ ግናኸ ንሓጢኣትን ሞትን ብስርሑ ኣብ ንዘለኣለም ምስ ኣባረሮ፡ ከም ካልእ ዝበኪ ኣይነበረን። ናይ ሓቀኛን ንጹህን ደግነት ቃላት ተዛረበ፡ «ኣይትብከዪ።» እዘን ቃላት እዚኣተን ንኣኣ ምዃነን ዘይከሓድ እዩ፡ ግናኸ ብዘይመወዳድር ሓይሊ ዝተሰነየ ስራሕ ክድገፋ እየን። ሓደ መዓልቲ ንዅሉ ንብዓት ኣዒንቲ እቶም ዝደሓኑ ኺድምስስ እዩ ()። ግን ንዕኡ ብሓቂ ብጉዳይ እታ ሰበይቲ፡ ብሓዘናን ስኢናቶ ዝነበረት ነገርን ከም ዝሓስብ ንርኢ። ብተመሳሳሊ ሎሚ፡ ኣብ ዝሓዘናን ዝበኸናን ዅሉ፡ ንሓዘንና ይስምዖ። ናይ ስቓያቱ ገና ኣይተፈጸመን።

ልቡ ንኢዱ ኣንቀሳቐሰ፡ ንሳጹን ከኣ ተንከፎ። እዚ ተግባር እዚ ኣይረኸሶን፡ ንሱ ምስ ሞትን ሓጢኣትን ከም ኣምላኽ ዝተመሳሰለ ርክብ ነበሮ። ኪረክስ ኣይክእልን። እቲ ንምጽራይ ናብ ካህናት ኪኸይድ ኣየድለዮን።

ንኣንጸላይ ምስ ተንከፈ፡ ተዛረበ። እዘን ቃላት እዚኣተን ኣብ ኣደ እንታይ ጽልዋ ከም ዝገበራ ኣይተነግረናን። ኣብ ካልኦት ሰባት ከንቱ ቃላት፡ ትርጉም ዘይብለን ቃላት ምኾና። እቲ ውጽኢት – ናይ ምዉት ሰብ – ንሱ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ ኣወጀ። እዚ ኸኣ፡ ብርግጽ፡ ብናይ ገዛእ ትንሳኤኡ ብላዕለዋይነት ተራእዩ። ኵሉ ከምዚ ዝኣመሰለ ሓይሊ ምግላጽ፡ ንሱ ወዲ ሰብ ጥራይ ዘይኮነ፡ ወዲ ኣምላኽ እውን ምዃኑ ኣረጋጊጹ ወይ ኣጽኒዑ ( ኣስተብህለሉ)።

«ተንስእ!» ነዊሕ ጸሎት ወይ ደረት ምድፋእ ኣይነበረን። ድምጺ ላዕለዋይ ስልጣን ፍቓዱ ገሊጹ ነበረ። እቲ መንእሰይ ተንስአ፡ እቲ ዝሞተ ዝነበረ ተቐመጠ። ኣይሁዳዊ ስለ ዝነበረ፡ ንሕጊ ተገዚኡ ነበረ፡ ናይ ሞት ፍርዳዊ ሓይሉ ድማ ቀምሲ ነበረ፡ ግናኸ ምስ ሞተ ድሕሪኡ ንሕጊ ኣይተገዝአን ( 7)። ብተወሳኺ፡ ተስፋ ዘይብሉ ኩነታቱ ምስቲ ብበደላትን ሓጢኣታትን ምዉታት ዝነበርናሉ መንፈሳዊ ኩነታትና ብልክዕ ዝመሳሰል ነበረ ()።

ሞት ምስ ተንስአ፡ እቲ መንእሰይ ተዛረበ። እንታይ ከም ዝበለ ዝተዋህበ የለን፡ ግናኸ ምዃኑ ዝሰማዕ ምልክት ነበረ። ንመድሓኒ ምስ ኣመንና፡ ብኣፍና ብዛዕባ እቲ ኣብ ውሽጥና ዘሎ ህይወትን ተስፋን ንእመን። እቲ ንሓጢኣተኛ ዘሎ ሓደ ፡ ምሕረትን ጸጋን ኣምላኽ ኣብቶም ብመንፈስ ምዉታት ዝኾኑ ኺውዕል እዩ – ንዝኾነ ይኹን ካልእ ፍወሳ የለን። እዚ ሓደ ዘደንቕ ስራሕ እዩ።

ፍሉይ ሓልዮቱ

እቲ ኣምላኽ መበለታት እዩ፡ ኣብ ዝመልኦ ኩነታተን ድማ ንርእሱ ምስአን ንምልላይ ይመርጽ። ስለዚ፡ ንሱ ነዛ እዚኣ ፍሉይ ሓልዮቱ ቀጸለ፡ ጸጋኡን ሞገሱን ድማ ኣውዓለላ። ምስኣ ኣይተዋሓሓደን፡ «ህይወትኪ እንተ ሃብክኒ፡ ብተኣምር ክኽሕሰኪ እየ» ወይ ድማ፡ «ወድኺ ሞት እንተ ኣተንሲአዮ፡ ንዓይ ክትውፍዮ ኣለኪ» ኢሉ ኣይበለን። እቲ ንመንእሰይ ብዘይ ዝኾነ ይኹን ቅድመ ኩነት ንኣዲኡ ሃባ። ንሳ ጸጋ ኣርኣያ። እቲ ንመንእሰይ ኪሓትት መሰሉ ዝነበረ እኳ እንተኾነ፡ ንኣዲኡ ግን መለሰላ። እቲ የሱስ ንመበለት ይሓሊ ነበረ፡ ንሳ ስኢና ነበረት፡ ወዳ ድማ ተመሊሱላ። እቲ ኩሉ ንኽብሪ ኣምላኽ ይደሊ ነበረ፡ ንርእሱ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣይደለየን።

ምላሽ

እቲ ህዝቢ ንኣምላኽ ብምምስጋን መለሰ። ከምዚ ዝኣመሰለ ተኣምራት ታሪኾም ኣብቲ ርሑቕ ዘመን ኤልያስን ኤልሳዕን ተዘኪሮምዎም ክኾኑ ይኽእሉ እዮም። ግናኸ እዞም ሰባት እዚኦም ንምሕረት ኣምላኽ ኪልምኑ ዝነበሮም ጥራይ ዝተኣማመኑ ኣገልገልቲ ነበሩ። ንወዲ እታ ጻርፌት ቅድሚ ምትንሳኡ ርእሱ ኣድኒኡ፡ ኣብ ልዕሊኡ ኺዝርጋሕ ነበሮ (1 ነገስት )። ግን፡ እቲ ትእዛዝ ስልጣን ሃበ፡ ሞት ድማ ንምርኮኡ ኺፈንው ነበሮ። ኣምላኽ ብሓቂ ንህዝቡ በጺሑ ነበረ። እቲ ኣረጊት ካህን ዘካርያስ ኣምላኽ «ንህዝቡ በጺሑ ምድሓን ከም ዝገበረ፡ ኣብ ቤት ባርያኡ ድማ ቀርኒ ምድሓን [ምድሓን] ከም ዘተንስኣልና» ተመልኪቱ ነበረ ()።

ብርግጽ እቲ ህዝቢ ንጐይታ «ዓቢይ ነብዪ» ኢሉ ዝገለጾ ዘይበቕዕ ነበረ፡ ግናኸ ክብሩ ኣብቲ ከባቢ ናብ ብዙሕ ቦታ ተዘርግሐ። ሓደ መዓልቲ ኵሉ እስራኤል ንመሲሖም ብንጹር ኪፈልጥ እዩ፡ «ንዝወግእዎ ኺርእይዎ እዮም» ()። ፡ ሎሚ፡ ኵሉ ንጸጋ ክርስቶስን ንሓይሉ ንምድሓንን ኪፈልጥ ይኽእል እዩ። ብዘይምእዛዝ፡ ሞት ናብ ዓለም ኣምጸአ፡ እቲ ኻልኣይ ሰብ ንሓጢኣትን ንፍርሓዊ ሳዕቤኑን ኪፈትሕ ሓይሊ ኣለዎ ()። « ሓጢኣት ሞት እዩ፡ ግናኸ ስጦታ ኣምላኽ ኣብ የሱስ ጐይታና እዩ» ()። በዚ ድማ፡ ዓሚቕ ድሌት ሰብ ይረክብ! ኣብኡ ክንደይ ሓጎስ ክህልወና ይኽእል እዩ።

መወዳእታ

  • ንየሱስ ንመጀመርታ «» ይብሎ፡ ንሱ ኣብ ልዕሊ ሞት ምዃኑ ስለ ዘርኣየ ድማ ብርግጽ ዝበቕዕ እዩ።

ተዛማጅ ጽሑፋት

ብመጀመርታ ኣብ GTPress ተኣሊዩ። ብሰውራዊ ኣእምሮ ተተርጒሙ፣ ጥቕስታት መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ ተኣቲቶም — ዝኾነ ኣገናዕቲ ክፈቱ ኣብ መፅሓፍ ቅዱስ ንኽትንብቡ።

© Bible Society of Ethiopia