ሓንቲ ሰበይቲ ድማ ንዓሰርተ ኽልተ ዓመት ደም ይፈስሳ ነበረ፡ ካብ ብዙሓት ሓካይም ድማ ብዙሕ መከራ ርእያ ነበረት። ዘለዋ ኩሉ ኣጥፊኣ ነበረት፡ ግናኸ ኣይሓወየትን፡ የግዳስ ዝያዳ ደኣ ሓሚማ ነበረት። ብዛዕባ የሱስ ምስ ሰምዐት ድማ፡ ኣብ መንጎ ህዝቢ ናብ ድሕሪኡ መጺኣ ንኽዳኑ ተንከየት።
ማርቆስ 5:25–27
ኣብቲ ጽሑፍ እዛ ድኻ ሰበይቲ ንዓሰርተ ኽልተ ዓመት ደም እናፈሰሳ ከም ዝተሰቀየት ተነጊሩና ኣሎ። ክሳዕ ክንደይ ስምዒታዊት ከም ዝነበረት ሕሰብ። እቲ ስጋዊ ስቓይ ባዕሉ ሓይላ ምደርበያ ነይሩ፡ እቲ ስምዒታዊ ጽልዋ ድማ ደኺማን ተስፋ ቆሪጻን ምሓደራ ነይሩ። ብሰብኣዊ ኣዘራርባ፡ ኩሉ ተስፋኣ ኣጥፊኣ ነበረት። ዝረኸበቶ ኩሉ ሓኪም ርእያ ነበረት፡ ግናኸ ሓደ እኳ ክሕግዛ ከም ዘይከኣለ ደኣ ረኸበት። ኩሉ ገንዘባ ኣጥፊኣ ነበረት፡ ግናኸ ኩነታታ ዝያዳ ደኣ ሓሚሙ ነይሩ።
ከም ሕጊ መጠን፡ ርኹስ ተባሂላ ትቑጸር ነበረት (ዘሌዋውያን 15:19)። እቲ ዝተሰምዓ ስምዒት ተስፋ ምቑራጽ ጥራይ ዘይኮነስ፡ እቲ ኣብ ልባ ዝነበረ ሓፍረት’ውን ሕሰብ።
እቲ ብሩህ ክፋል ናይ ታሪኻ ብቓላት ይጅምር፡ «ብዛዕባ የሱስ ምስ ሰምዐት…» ምናልባት እዚ ሰብኣይ እዚ ንዕውራት ዓይኒ ከም ዝህብ፡ ንሓንካሳት ከም ዘመላልስ፡ ንሕሙማት ከም ዝፍውስ፡ ከምኡ’ውን ንማይ ናብ ወይኒ ከም ዝቕይር ሰሚዓ ትኸውን። ኣብቲ ውልቃዊ ስቓያ፡ ንርእሳ፡ «ክዳኑ እንተተንከፍኩስ፡ ክሓዊ እየ» (ቁ. 28) ኢላ ሓሰበት።
ነዛ ሰበይቲ እዚኣ ኣብ መንጎ ህዝቢ እናተጸገመት፡ ደኺማ፡ ዘይተፈልጠት፡ ግናኸ ቆራጽ ኮይና ሕሰብ። ምናልባት ካብቶም ኩነታታ ዝፈልጡ፡ ከም ሕጊ መጠን «ርኹስ» ምዃና ዝፈልጡ ሰባት ንጽልኢ ዝመልኦ ኣረኣእያ ረኺባ ትኸውን። ግናኸ እምነታ ኣይተዓገተትን። ኢዳ ዘርጊሓ ንጫፍ ክዳኑ ምስ ተንከየት፡ «ብኡብኡ ምንጪ ደማ ደረቐ፡ ኣብ ስጋኣ ድማ ካብ ሕማማ ከም ዝሓወየት ተሰምዓ» (ቁ. 29)።
ድሕሪኡ ንበብ፦
«የሱስ ድማ ብኡብኡ ሓይሊ ኻብኡ ከም ዝወጸትሉ ፈሊጡ፡ ኣብ መንጎ ህዝቢ ገጹ ኣዙሩ፡ ‘መን እዩ ንኽዳነይ ዝተንከየ?’ በለ። ደቀ መዛሙርቱ ግና፡ ‘ህዝቢ ኸም ዝጸቕጠካ ትርኢ ኢኻ፡ ‘መን እዩ ንዓይ ዝተንከየ?’ ድማ ትብል?’ በልዎ። ንሱ ድማ ነቲ ዝገበረቶ ሰበይቲ ክርእያ ገጹ ኣዙሩ ረኣየ። እታ ሰበይቲ ግና ፈሪሓን ተንቀጥቂጣን፡ እንታይ ከም ዝኾነላ ፈሊጣ፡ መጺኣ ኣብ ቅድሚኡ ወደቐት፡ ኩሉ ሓቂ ድማ ነገረቶ። ንሱ ድማ፡ ‘ጓለይ፡ እምነትኪ ኣድሒናትኪ። ብሰላም ኪዲ፡ ካብ ሕማምኪ ድማ ሓዊ’ በላ።»
ክንደይ ሓያል ምርኻብ! እምነት እዛ ሰበይቲ እዚኣ ምስቲ ናይ ጐይታ የሱስ ናይ ምሕዋይ ሓይሊ ኣራኺባታ።
ንሎሚ መርከብ፦
እንታይ ኢኻ ሒዝካ ዘለኻ? እንታይ ጾር ኢኻ ጾርካ ዘለኻ? ናብ ጐይታ የሱስ ንምምጻእ እምነት ይሃልካ—ናብኡ ዘርጊሕካ፡ ንሱ ንጥቕምኻ ክገብርን ንጽውዓኻ ክምልስን ድሉው ምዃኑ እመን።
