ካብዘን ፍቕድታት እዚኣተን፡ ሕጂ ግዜ ዕረፍቲ ከም ዘይኮነልና፡ ሕጂ ግዜ ስራሕ ምዃኑ ንርድእ። ሎሚ፡ ብምሕረት ኣምላኽ፡ ሕጂ እውን መዓልቲ ጸጋ እያ፡ ባህጉ ድማ ዝኾነ ሰብ ከይጠፍእ፡ ኩሉ ግን ናብ ንስሓ ክመጽእ እዩ (2 ጴጥሮስ 3:9)። እግዚኣብሔር ቀልጢፉ ከም ዝመጽእ ንፈልጥ፡ ምስ መጸ ድማ ንብዙሓት ኣዝዩ ደንጉዩ ክኸውን እዩ፡ ንሱ ድማ ኣብ ሓድነት ምስኡ ኣብ ኣገልግሎት ንጡፋት ክንከውን ይደሊ። ኤልሳዕ ንጌሓዚ፡ “ግዜ ገንዘብን ክዳውንትን፡ ኣውልዕን ወይንን፡ ኣባጊዕን ኣባጊዕን፡ ግዙኣትን ግዙኣትን ንምቕባል ድዩ?” ኢሉ ሓተቶ (2 ነገስት 5:26)። ብተመሳሳሊ፡ ኤርምያስ ቃል ኣምላኽ ንባሩኽ ኣብ ግዜ ግጭት፡ ሓጢኣትን ምብልባልን ተዛረቦ፡ “ንዓኻ ዓበይቲ ነገራት ትደሊዶ? ኣይትድለዮም፤ ከመይሲ፡ እንሆ፡ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ስጋ መከራ ከምጽእ እየ” (ኤርምያስ 45:5)።
“እዚ ኩሉ ነገራት ክፈርስ ስለ ዝኾነ፡ እንታይ ዓይነት ሰባት ክትኾኑ ይግባእ?” (2 ጴጥሮስ 3:11)። “ምሸት ኣዝዩ ሓሊፉ፡ መዓልቲ ቐሪባ እያ” (ሮሜ 13:12) ምዃኑ ንፈልጥ፡ ስለዚ ግዜ ክንጥቀም ኣሎና። መርሖና፡ “ስለዚ፡ ፍርሃት እግዚኣብሔር ስለ እንፈልጥ፡ ንሰባት ነእምን” (2 ቈረንቶስ 5:11) ይኹን—መርሖና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ባህርና እውን።
ደፋራት ንኹን፡ እግዚኣብሔር ምሉእ መዓልቲ ዝህበና ዕድላት ንጥቀም፡ ምስ እግዚኣብሔር ንመላለስ፡ እዘን ዕድላት ምስ መጻና ክንፈልጠን፡ እሙናት ድማ ንኹን። እሙንነትና ኣብዚ ተልእኾ እዚ ንኽብሪ ኣምላኽ ክኸውን እዩ፡ ከምኡ ድማ ንበረኸት ንኻልኦትን ንርእስናን ንሕጂን ንዘለኣለምን።
