«ግን ኣምላኸይ ከኣ ብክርስቶስ የሱስ ገይሩ ብኽብሪ ብዘሎ ሃብቱ ዅሉ ዜድልየኩም ኬማልኣልኩም እዩ።» (ፊልጲ 4:19)
ኣብ «ኣምላኸይ» ዘሎ ቅርበት ኣስተብህል። እዚ ኣትሪሩ ዝተነግረ እዩ። ንሱ፡ ንእኡ እፈልጦ እየ፤ ንእኡ ክምስክርሉ እኽእል እየ፤ ብኹሉ ዓይነት ነገራት ሓሊፈ እየ፣ ንሱ ከቶ ከም ዘየፍረሰኒ ድማ ክምስክር እኽእል እየ። ኣብ ንእሽቶ ነገራት ናይ መዓልታዊ ህይወት እውን እንተኾነ ኣገባብ ኣካይዳኡ እፈልጦ እየ።
ንኣምላኽ መዓልታዊን ሰዓታዊን ምእማን ዓቢ ነገር እዩ፤ ንርእስና ክንኣልን ካብ ሓይሊ እኩይ ክንሕሉን ከም እንኽእል ዘይምሕሳብ፣ ግን ንኣምላኽ ብምሉኡ ምእማን። እቲ መለክዒ ምምላእ ድማ እንታይ እዩ? «ብኽብሪ ብዘሎ ሃብቱ ብክርስቶስ የሱስ» ካብ ዝብል ንታሕቲ ኣይኮነን። ንሱ ንርእሱ ክብሪ ክህብ ኣለዎ – ኣብ ምውዳቕ ሓንቲ ዑፍ እውን እንተኾነ – ከመይሲ ምስ ኣምላኽ ዓቢን ንእሽቶን የልቦን። ንሱ ፍቕሩ ብኸመይ ክብሪ ክህብ ከም ዘለዎ ይሓስብ።
«ኣምላኸይ ከኣ ዅሉ ዜድልየኩም ኬማልኣልኩም እዩ።» ጳውሎስ እዚ ከመይ ጌሩ ክነግር ከኣለ? ንእኡ ይፈልጦ ነይሩ። እዚ ማለት ንሱ ኣብ ድሌት ኣይነበረን ማለት ኣይኮነን፣ ግን ኣምላኽ ኣብኡ ከም ዝረኸቦ ዘሎ ክቡርነት ተሰሚዕዎ ነይሩ። ነገራት ኣዝዩ ጸልማት ክመስሉ ይኽእሉ እዮም፣ ግን ንሱ ብበረኻ ናብ ዘይብሉ ማይ እንተመሪሑና፣ ኣብኡ ካብ እምኒ ማይ ከም ዘውጸኣልና ኩሉ ግዜ ረኺብና ኢና። ንሱ ኩሉ ግዜ እምነት የዕዪ፣ ግን ኩሉ ግዜ ይረኽባ። ክዳውንቶም እውን ንኣርባዓ ዓመት ኣይኣረጉን። እዚ ድማ ብሩኽ ውጽኢት እዩ።
«ኣምላኸይ ከኣ ዅሉ ዜድልየኩም ኬማልኣልኩም እዩ።» ንሱ ንኻልኦት በረኸት ይጽበ ነይሩ። ክንደይ ምጽንናዕ! ብርእይቶ ምምልላስ ኣብ ክንዲ፡ ብዛዕባ ኣምላኽ ንርእስኻ ዘሎካ ብሩኽ ንቕሓት ኣብዛ ዓለም እዚኣ ምሕላፍ፣ ከምኡ ድማ ንኻልኦት ኣብኡ ክትውከል ምኽኣል። ንርእስና ሓደ ሰብ ናብ መገዲ እምነት ንምጽዋዕ ክንፈርህ ከም እንጅምር ንረኽቦ ኢና፤ ግን ክንፈርህ የብልናን፣ ግን ንሳቶም ጸጋ ክረኽቡ ክንውከል ኣሎና። እምነት ኩሉ ግዜ ዓዋቲት እያ።
ጐይታ ኩሉ ግዜ ኣብኡ ክንውከል ይሃበና፣ ሽዑ ድማ ክንብል ኢና፣
«ብዝሕይለኒ ክርስቶስ ኲሉ ክገብር ይኽእል እየ።» (ፊልጲ 4:13)
