«ምስትውዓሉ ዘይዳሎ እዩ!» (መዝሙር 147:5)
ኣገባብ ኣምላኽ ክንደይ ግዜ ዘደናግር እዩ! ምስጢሩ ክንፈልጥ ዝበለጸ ክንፍትን እንተደኣ ኮይና — ኣብ ዝበለጸ ምድራዊ ፍታሕ ክንዕረፍ ንግደድ፣ «ፍርድታትካ ዓሚቕ እዩ!» ግናኸ ስምዒት «እዚ ኩሉ ንዓይ እዩ!» ኣብ ዝብለሉ — እምነት ካልእ ፍርዲ ኣለዋ፣ «ኩሉ ንጽቡቕ ይኸውን ኣሎ!»
እዚ ናይ እምነት ቦታ እዩ፣ ብእምነት ኣብ ክንድ ኣምላኽ ምምርኳስ፣ ከምኡውን «እግዚኣብሔር ኣብ ኩሉ መገድታቱ ጻድቕ እዩ» ምባል እዩ።
ብዛዕባ ኣምላኽ «ቅድሚ ምፍላጡ» ንዛረብ፣ ግናኸ ዝሓለፈ፣ ህሉፍ፣ ከምኡውን መጻኢ — ኩሉ ኣብኡ ሓደ እዩ። ንሱ መወዳእታ ካብ መጀመርታ ይርኢ። ንሕና ሓጺር መገዲ ጥራይ ክንርኢ ንኽእል፣ ንሱ ድማ ብዘይፍጹም ከምኡውን ብዝተዛብዐ መሳርሒ እዩ። ኣብ ምድራዊ መካኒዝም ኣብ ዘይተዛዘመ ቅርጺ ውበት ክንረክብ ኣይንኽእልን ኢና። ዓበይቲ ስራሓት ሳይንስ፣ ኣብ ዝቕጽለሉ እዋን — ብዙሕ ግዜ ከም ምስግርግር ይረኣዩ። ዝተዛዘመ ምስ ኮነ ጥራይ እዩ ንዝምድናን ምትዕርራይን ናይ ነፍሲ ወከፍ ክፋል ምስ ኩሉ ክንዕዘብ እንኽእል። ከምኡ ድማ ብመካኒዝም ናይ ኣገባብ ኣምላኽ። ሕጂ፣ ክንደይ ምስጢር! ግናኸ፣ ብብርሃን ዘለኣለማዊ ህይወት ናብ ምዝዛም ናይቲ ዓብዪ ትልሚ ክንመጽእ ከለና፣ ክንደይ ክንእመን ከምኡውን ክንጭድር ኢና፣ «ስራሓት እግዚኣብሔር ቅኑዕ እዩ!»
ኣማኒ፣ ሕጂ ናይ ኣምላኽካ ምግባራት ምስጢራዊ ገጽ የርእየካ ድዩ? ናብ ሓደ ጸሊም ደበና ክትኣቱ ዲኻ፣ «ብሓቂ፣ ንስኻ ንርእስኻ እትሓብእ ኣምላኽ ኢኻ?» እናበልካ? «ናብ ደበና ክትኣቱ ትፈርህ» ዲኻ? ተባዕ ኩን! ከምቶም ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ደብረ ታቦር ዝኾነሎም ክኸውን እዩ፤ ዘይተጸበኻዮ ብርሃናት ሰማያዊ ክብሪ — ዘይተጸበኻዮ ምልክታት ናይ ምህላው ከምኡውን ፍቕሪ መድሓኒት ይጽበየካ ኣሎ!
ጐይታኻ ናብቲ ደበና እንተደኣ መሪሑካ — ስዓቦ። «ናብ መርከብ ክትኣቱ እንተደኣ ኣገዲዱካ፣» — ታዘዞ። እቲ ደበና ብበረኸት ክፈርስ እዩ። እታ መርከብ (ብሓደ ማዕበላዊ ባሕሪ ክትከውን ትኽእል እያ) ኣብ መወዳእታ ናብ ሓደ ህዱእ ወደብ ክትወስደካ እያ። እቲ ገጽ ናይቲ ውቅያኖስ ጥራይ እዩ ሻካራ። ኩሉ ኣብ ትሕቲኡ ዓሚቕ ህዱእ እዩ፤ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ዘፍርህ ማዕበል ድማ «ክኸውን ዘለዎ!» ኣሎ።
ኦ! ብሓቂ «ጥበብ ኣምላኽ» ንዝኾነ እመን። ንሱ መማኸርቲኻ እዩ — ዘይዳሎ ፍልጠት ኣምላኽ ምስ ተመክሮን ምትሕስሳብን ሰብ ዘዋህድ። ንሱ ንነፍሲ ወከፍ ኣማኒ ዝበለጸ ዝሰማማዕ ስነ-ስርዓት ንምጥቃም ተመባጺዑ እዩ።
ኣብ ትሕቲ እቲ ብሩኽ ምትእምማን፣ ናይ ምግላጽ መዓልቲ ቀሪባ ከም ዘላ፣ «ብብርሃንካ ብርሃን ክርኢ እየ፣» ዘይዳሎ መለኮታዊ ጥበብ ክእመን እየ፤ ከምኡውን፣ ምሽታዊ ጽላሎት ኣብ ከባቢይ ክእከብ ከሎ፣ ክሳዕ እቲ ናይ ምድራዊ ድንቁርና ለይቲ ቅድሚ ምብራቕ ዘለኣለማዊ መዓልቲ ዝጠፍእ፣ «ብሰላም ክድቅስ እየ፣ ንስኻ ጥራይ ኢኻ እግዚኣብሔር፣ ብድሕንነት እተንብረኒ!» (መዝሙር 4:8) እናበልኩ ክደግም እየ።
