«ኣብ መዓልቲስ ዓሰርተው ክልተ ሰዓትዶ የብሉን፧» (ዮሃንስ 11:9)
የሱስ ናብ ይሁዳ ንምምላስ ሓሳብ ምስ ኣቕረበ፡ ደቀ መዛሙርቲ ፈርሑ። ኣይሁድ ቅድሚ ሕጂ ኣብኡ ክቐትልዎ ፈቲኖም ነይሮም፡ ሕጂ ድማ ብዛዕባ ምምላስ ይዛረብ ነበረ። የሱስ ንስግኣት ደቀ መዛሙርቲ መልሲ ክህብ ከሎ፡ «ኣብ መዓልቲስ ዓሰርተው ክልተ ሰዓትዶ የብሉን፧» በለ። ኣብ ፈለማ እዛ ሕቶ እዚኣ ምስቲ ዝካየድ ዝነበረ ዘረባ ብፍጹም ዘይተተሓሓዘት ትመስል። እቲ መድሓኒ ድማ እዚ ይብል ነበረ! መዓልቲ ስራሕ ዓሰርተው ክልተ ሰዓታት እያ። ሓደ ሰብ ንኣምላኽ ምስ ዝተወፍየ፡ ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ዝተወሰነ መደብ ኣለዋ። ንምዕዋት እቲ መደብ ዝዓግት የልቦን። ስለዚ የሱስ ናብ የሩሳሌም እንተ ተመልሰ እኳ፡ ኣይሁድ ድማ እንደገና ክቐትልዎ እንተ ፈተኑ እኳ፡ ክዕወቱ ኣይክእሉን እዮም። ዕዮኡ ኣይተወድአን። ሰዓቱ ገና ኣይበጽሐን ነበረ።
ንነፍሲ ወከፍ ውሉድ ኣምላኽ፡ «ዕዮኡ ክሳዕ ዝወድእ ዘይመውት» ምዃኑ ሓቂ እዩ። እዚ ንህይወትና ዓብዪ ሰላምን ሚዛንን ክህበና ይግባእ። ኣብ ፍቓድ ኣምላኽ እንተ ንነብር፡ ቅኑዕ ሕግታት ጥዕናን ድሕነትን ድማ እንተ ንስዕብ፡ ቅድሚ ግዜና ሓንቲ እኳ ኣይንመውትን። ካብ ፍቓዱ ወጻኢ ሓንቲ እኳ ክትመጸና ኣይትኽእልን።
ብዙሓት ክርስትያናት ብዛዕባ ዝበልዕዎ ምግቢ፡ ዝሰትይዎ ማይ፡ ዝትንፍስዎ ኣየር ይሓሙ። ኣብዚ ብብከላ ዝተመልአ ሕብረተሰብና፡ ሞት ኣብ ኣፍ ደገ ከም ዘሎ ዝሕብር ነገር ኩሉ ግዜ ኣሎ። እዚ ስግኣት እዚ ግን ኣድላዪ ኣይኮነን።
«ኣብ መዓልቲስ ዓሰርተው ክልተ ሰዓትዶ የብሉን፧»
ኣምላኽ ንኣማኒ (እዮብ 1:10) ሰይጣን ክሰግሮ ዘይክእል ኣጥርዮ ኣይገበረሉን ድዩ፧
እዚ እንተ ኣሚንናዮ፡ ካብ ብዙሕ ምጥርጣር ከድሕነና እዩ። «ኣምቡላንስ ቀልጢፋ እንተ በጺሓትስ» ወይ «ሓኪም ነቲ ዕብየት ኣርባዕተ ሰሙን ቀደም እንተ ኣለሊዩስ» ወይ «በዓል ቤተይ ካልእ ነፋሪት እንተ ዝወስድስ» ኣይንብልን። ህይወትና ብዘይወሰን ጥበብን ብዘይወሰን ሓይልን ዝተነድፈት እያ። ንነፍሲ ወከፍና ፍጹም ሰዓት ኣለዎ፡ ባቡራቱ ድማ ብፍጹም መደብ ይኸዱ።
