ጽቡቕ፣ ዓብዪን ቀንዲ ጓሳ
«ኣነ ጽቡቕ ጓሳ እየ። ጽቡቕ ጓሳ ህይወቱ ምእንቲ ኣባጊዕ የንብር።» —ዮሃንስ 10:11 NKJV
«እቲ ንጐይታና የሱስ ካብ ምዉታት ዘተንስኤ፣ እቲ ዓብዪ ጓሳ ኣባጊዕ፣ ብደም ናይ ዘለኣለማዊ ኪዳን፣ ኣምላኽ ሰላም፣ ንምሉእ ፍቓዱ ንምግባር ኣብ ኵሉ ጽቡቕ ግብሪ የብጽሓኩም፣ ኣብ ቅድሚኡ ባህ ዜብል ብየሱስ ክርስቶስ ገይሩ ኣባኻትኩም እናገበረ፣ ንእኡ ኽብርን ስብሓትን ንዘለኣለም ይኹን። ኣሜን።» —እብራውያን 13:20-21
«ኣነ ኸኣ ምስቶም ሽማግለታት ዘሎኹ ሽማግለ፣ ምስክር መከራታት ክርስቶስ፣ ተኻፋላይ እቲ ኺግለጽ ዘለዎ ኽብሪ ኸኣ እየ፣ ነቶም ኣባኻትኩም ዘለዉ ሽማግለታት እምዕዶም ኣሎኹ፦ ነቲ ኣብ ኣባኻትኩም ዘሎ መጓሰ ኣምላኽ ጓስይዎ፣ ብፍቓድኩም እምበር፣ ብግዲ ኣይኹን፣ ብጥሜት ረብሓ እምበር፣ ብቕንዕና ኣይኹን፣ ከምቶም ኣብ ልዕሌኹም ዘለዉ ጐይተታት እምበር፣ ንመጓሰ ኣብነት ኩኑ። እቲ ቀንዲ ጓሳ ምስ ተገሃደ ኸኣ፣ ዘይጠፍእ ኣኽሊል ክብሪ ኽትቅበሉ ኢኹም።» —1 ጴጥሮስ 5:1-4
እቲ ናይ ጓሳነት ሓሳብ
ብመላእ ቅዱሳት ጽሑፋት ይርከብ። ኣብርሃም፣ ያእቆብ፣ ሙሴን ዳዊትን ኣብ ብሉይ ኪዳን ፍሉጣት ጓሶት ነበሩ። ብዝተፈላለየ መገዲ ነፍሲ ወከፎም ንጐይታ የሱስ፣ ንኣባጊዑ ዚከላኸል፣ ዚምግብ፣ ዚከናኸንን ዚመርሕን፣ የመልክቱ ነበሩ። ብኣንጻሩ ናይቶም ንህዝቢ ኣምላኽ ኪጓስዩ ዝነበሮም ዘይሓላፍነታውያን መራሕቲ እስራኤል፣ ጐይታ የሱስ ንመጓሰ ዚከናኸን ናይ ሓቂ ጓሳ እዩ (ኢሳይያስ 40:11፤ ህዝቅኤል 34)።
መዝሙራት 22–24 ብሓባር «መዝሙራት ጓሳ» ተባሂሎም ይጽውዑ፣ ንጐይታ የሱስ ከም ጽቡቕ ጓሳ፣ ዓብዪ ጓሳን ቀንዲ ጓሳን የጕልሑ። ንምድሓንና ተሰቕዩን ሞይቱን (መዝሙር 22)፤ ንምምራሕናን ንምምጋብናን ይነብር (መዝሙር 23)፤ ከም ንጉስ ኰይኑ ኪገዝእ ድማ ቀልጢፉ ይመጽእ ኣሎ (መዝሙር 24)። ጐይታ የሱስ ህይወቱ ዝሃበ ጽቡቕ ጓሳ እዩ፤ ካብ ምዉታት ዝተንስአ ዓብዪ ጓሳ እዩ፣ እንደገና ዚመጽእ ድማ ቀንዲ ጓሳ እዩ። ከም ጽቡቕ ጓሳ ንኣባጊዕ ሞተ፤ ከም ዓብዪ ጓሳ ንኣባጊዕ ይነብር፣ ከም ቀንዲ ጓሳ ድማ ንኣባጊዕ ኪፈድዮም እዩ። ከም ጽቡቕ ጓሳ ካብ ፍርዲ ሓጢኣት ኣድሓነና፤ ከም ዓብዪ ጓሳ ካብ ሓይሊ ሓጢኣት የድሕነና ኣሎ፤ ከም ቀንዲ ጓሳ ድማ ካብ ምህላው ሓጢኣት ብምሉኡ ኬድሕነና እዩ። ንሱ «እቲ እሙን ምስክር፣ በዅሪ ምዉታት፣ ኣብ ልዕሊ ነገስታት ምድሪ ኸኣ ገዛኢ» እዩ (ራእይ 1:5)። ብግብሩ ኣብ መስቀል ድሒንና ኢና፤ ብበትሩ (በትሪ) ንምራሕ ኣሎና፣ ንኣኽሊሉ ድማ ንጽበ ኣሎና!
ኣብ ምድራዊ ኣገልግሎት ክርስቶስ
ከምኡ’ውን ኣብ መስዋእታዊ ሞቱ ጽቡቕነቱ ንርኢ፤ ኣብ ትንሳኤኡን ክህነቱን ዓብይነቱ ንርኢ፤ ኣብ መጻኢ ምግላጹን መንግስቱን ክብሩ ንርኢ። ግብሪ ሃዋርያት 10:38 ከምዚ ይብል፦ «ኣምላኽ ንየሱስ ናዝሬታዊ ብመንፈስ ቅዱስን ብሓይልን ቀብኦ፣ ንሱ ኸኣ እናዞረ ጽቡቕ ገበረ፣ ንዅሎም ብድያብሎስ እተጨቆኑ ኸኣ ኣሕወየ።» ንሱ ዓብዪ ነብዪ (ሉቃስ 7:16)፣ ሊቀ ኻህናት (እብራውያን 4:14) ከምኡ’ውን ንጉስ (መዝሙር 47:2) እዩ። እወ፣ ንሱ «ኣብ ውሽጢ ዓሰርተ ሽሕ ቀንዲ» እዩ (መሓልየ መሓልይ 5:10) – ካብ ኵሎም እቶም ዝደሓኑ!
ከም ጽቡቕን ዓብዪን ጓሳ፣ ክርስቶስ በይኑ ከም ዚቘም ኣስተብህል። ካልእ ሓደ እኳ ንሓጢኣትና ኪመውት ወይ ንጽድቅና ኪትንስእ ኣይክእልን። ንምድሓንና ብዝኾነ ይኹን መገዲ ኽንሳተፍ ወይ ኽንዋሳእ ኣይንኽእልን። ግናኸ ከም ቀንዲ ጓሳ፣ ንዘለኣለም ምስኡ ኽንከውንን ክብሩ ኽንካፈልን ኢና። «ክርስቶስ፣ ህይወትና ዝኾነ፣ ምስ ተገሃደ፣ ሽዑ ንስኻትኩም እውን ምስኡ ብኽብሪ ኽትግለጹ ኢኹም» (ቈሎሴ 3:4)። እቲ ርእሲ ባዕሉ ካልኦት ከም ዘለዉ የመልክት፣ ኣብ መንጎኦም ንሱ ቀንዲ እዩ። ኣብ ዕዮ ምድሓን ዝኾነ ይኹን ነገር እኳ እንተዘይገበርና፣ ሕጂ ግና ኣብ ኣገልግሎት ምስኡ ኽንሓብር ንኽእል ኢና፣ እዚ ድማ ብምምጻኡ ኺፍደየና እዩ!
ጐይታ የሱስ ኣብ ህይወትና ይዓቢ ድዩ? ንእኡ እናተኸተልናዮ ኣብ ልብና ይዓብን ይጥዕምን ድዩ? ግዜ እናሓለፈ ምስ ከደ ብዙሕ ውበታቱ ንርኢ ዲና? ከም ሓጥእ ንጐይታ የሱስ ፈለማ ከም ጽቡቕ ጓሳ ርእየዮ፤ ከም ቅዱስ ድማ ከም ጽቡቕን ዓብዪን ጓሳ ርእዮ ኣሎኹ፤ ምስ ተገሃደ ድማ ከም ዘሎ ኽርእዮ እየ – ብኽብሩ ከም ቀንዲ ጓሳ።
ኣብቲ ዛንታ
ብዛዕባ ምልዋጥ ሃዋርያ ጳውሎስ፣ ሉቃስ ከምዚ ጸሓፈ፦ «ብርሃን ካብ ሰማይ ኣብ ዙርያኡ ኣንጸባረቐ» (ግብሪ ሃዋርያት 9:3)። ኣብ እዋን ምእሳሩ ንህዝቢ ኺዛረብ ከሎ፣ ጳውሎስ ባዕሉ «ዓብዪ ብርሃን» (ግብሪ ሃዋርያት 22:6) ኢሉ ገለጾ፣ ጸኒሑ ድማ ንንጉስ ኣግሪጳ «ብርሃን ካብ ሰማይ፣ ካብ ጸሓይ ዝበርህ» (ግብሪ ሃዋርያት 26:13) ኢሉ ተዛረበ። ምስ ግዜ፣ ጳውሎስ እዚ ብርሃን እዚ ክንደይ ክብሪ ከም ዝነበሮ እናበዝሐ ይፈልጥ ነበረ። ብተመሳሳሊ፣ እቲ ዋጋ ናይ ጽቡቕ፣ ዓብዪን ቀንዲ ጓሳና ካብቲ ናይ ፈለማ ኣረኣእያና ከም ሓጥኣን ብጸጋ ዝደሓንና (ዮሃንስ 10:11)፣ ክሳዕ ደቅና ንኣምላኽ ፍቓዱ ዚገብሩ (እብራውያን 13:20-21)፣ ክሳዕ እቲ ናይ ዘለኣለም ተስፋ (1 ጴጥሮስ 5:1-4) – ኣብ ኵሉ ነገር ንሱ ቀዳምነት ኪህልዎ (ቈሎሴ 1:18)፣ ንዓና እናበርሀ ይምጻእ።
