ሓደ ኻብቶም ኣጸጋሚ ጽንሰ-ሓሳባት እምነት ክርስትና ምሉእ ሰብኣውነትን መለኮትነትን የሱስ ክርስቶስ እዩ። ንሰብነት ወዲ ኣምላኽ ክንሓስብ ከለና፣ ካብ ኣቦ ሓሊፉ ብዛዕባኡ ምሉእ ፍልጠት ዘለዎ የልቦን ምባል ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። እዚ ብዛዕባ መለኮትነቱ ይኹን ብዛዕባ ሰብኣውነቱ ክንሓስብ ከለና ሓቂ እዩ። ኣምላኽ ብፍጹም፣ ብውሽጣዊ፣ ብመሰረታዊ ይፈልጥ፤ ንሕና ግና ኣይንፈልጥን። ኣብ ኣባና፣ ፍልጠት ብምሉኡ ኣብቲ ኻብ ኣምላኽ ዚመጽእ ምግላጽ እዩ ዚምርኮስ። እዚ ምዝካር እዚ ኣብ ዘይተገልጸ ነገር ናብ ግምት ምእታው ንምክልኻል ይሕግዝ። ይኹን እምበር፣ ብዓብይነት ከም ባህርያት ወዲ ኣምላኽ ዝኣመሰሉ ነገራት ክንፈርሕን ንርእስና ኻብ ጥንቁቕ ምምርማር ክንዓግትን የብልናን። ነዞም ቅዱሳት ነገራት ብጥንቃቐ ብምጥቃም ቅዱሳት ጽሑፋትን ጸሎትን ምምርማር ንምእመን ናብቲ ዜፍቅሮ ኣምላኽ የቐርቦ።
ብዛዕባ እቲ ሰብኣዊ ገደባት ጐይታ የሱስ ዚብሃል ብዙሕ ተባሂሉ እዩ። ገሊኦም ነቲ ንሱ ዝወሰዶ ሰብኣዊ ኣካል መለኮታዊ ምዃኑ ይጻረር ብምባል፣ ካብቲ መለኮታዊ ሰብነት ዝኾነ ናይ ሓቂ ክብሩ ገፊፎምዎ እዮም። ይኹን እምበር፣ ቅዱሳት ጽሑፋት ንሱ ኣምላኽ ምዃኑ ብንጹር ከም ዚገልጽ ንፈልጥ ኢና፤ ብሓቂ ድማ፣ ስሙ ኣማኑኤል፣ ኣምላኽ ምሳና ተባሂሉ ተዋሂብዎ። የሱስ ክርስቶስ ናይ ስሙ ኣማኑኤል ሓቂ ንምውናን፣ ምሉእ ብምሉእ ኣምላኽን ሰብን ክኸውን ኣለዎ። ኣብ ዮሃንስ 1 ነቲ ቃል ዝነበረ (ንዘሎ) ኣምላኽ ስጋ ኮይኑ ኣብ ምድሪ ኣብ ማእከል ሰባት ከም ዝነበረ ንርኢ። ብዙሓት ካልኦት ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘለዉ መርትዖታት የሱስ ክርስቶስ ምሉእ ብምሉእ ኣምላኽ ምዃኑ የርእዩና። ክርስቶስ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኺመላለስ ከሎ መለኮትነቱ ምስ ሰብኣውነቱ ከመይ ጌሩ ኸም ዝተራኸበ ብሓጺሩ ንመርምር።
ምርኻብ መለኮትነትን ሰብኣውነትን ክርስቶስ
የሱስ ክርስቶስ ከም ሰብ፣ ምሉእ መለኮታዊ ሓይሊ ነበሮን ተጠቒሙሉን። ምሉእ መለኮታዊ ፍልጠት እውን ነበሮ፡ ንኹሉ ነገር ይፈልጥ ነበረን ብፍጹምን ብመሰረታዊን ይፈልጦ ነበረ። ንሱ ናይ ባርያ መልክዕ ኪወስድ፣ ናብ ሰብኣዊ ኩነታትን ገደባትን ሰባት ኪኣቱ ባህ ኣበሎ። ብቁመት ከምኡ’ውን ብጥበብ ዝዓበየ (ሉቃስ 2:52) ከም ኣምላኽ ዘይኮነስ፣ ከም ሰብ እዩ። ነዞም ሰብኣዊ ኩነታት እዚኦም ብፍጹም ፈጺምዎም፣ ንባዕሉ ጥራይ መለኮታዊ ሓይሉን ጥበቡን ተጠቒሙ ኣይፈልጥን፣ ንኻልኦት ግና ብነጻ ተጠቒሙሉ እዩ። ኣብዛ ምድሪ እዚኣ ሰባት ኪኸዱዎ ዘለዎም መገዲ ኸይዱ እዩ። ሰባት ምኽሪ ኣምላኽን ጥበብ ኣምላኽን የድልዮም። ኣብ መገዲ ሰብ፣ ወዲ ኣምላኽ ጥበብ ኣምላኽ ደለየ፣ ኣምላኽ ኣብኡ ንሳቶም ከም ዚረኽቡዎ ደለየ፣ ረኸቦ ድማ። ክበሃል ይኽእል እዩ፣
«ንእግዚኣብሄር፣ ንሱ ምኽሪ ሃበኒ፣ ክባርኾ እየ» (መዝሙር 16:7)
ኣብ ኵሉ ሰብኣዊ ግጭታቱ፣ ኣምላኽ ንሰባት ዓወቶም ንምርካብ ዝሃቦም መንገዲ ጥራይ ተጠቒሙ—ጽሑፍ ቃል ኣምላኽ። ንኣብነት፣ ኣብ በረኻ ንዲያብሎስ ብመለኮታዊ ሓይሉ ኣይተቓወሞን፣ የግዳስ ናብቲ ኣምላኽ ንሰባት ንምህናጽ ዝጸሓፎ ተመሊሱ። «ተጽሒፉ ኣሎ» ዝብል መልሱ—ብዙሕ ግዜ ዝደገሞ መልሱ እዩ።
ክርስቶስ ኣብ ምግላጽ ኣምላኽ ምምርኳሱ
ስለዚ ወትሩ ኣብ ኵሉ ሰብኣዊ መገዱ ኣብቲ ኣምላኽ ነቶም ኣብቲ መገዲ ዝነበሩ ዝገበሮ ምድላው ይምርኮስ ነበረ። ብዛዕባ እቲ ኣምላኽ ዘይተዛረበሉ ነገራት፣ ናብ ናይ ባዕሉ መለኮታዊ ፍልጠት ኣይተመሓደረን። ነዚ ዚቕጽል ኣብነት እስከ ንርአ። ኣብ ማርቆስ 13:32፣ ጐይታ ብዛዕባ ምምጻእ ወዲ ሰብ ብደመና ብሓይልን ክብረትን ኣብ ካልኣይ ምጽኣቱ ይዛረብ ኣሎ። ኣምላኽ ነቲ መዓልቲ እዚ ዓብዪ ፍጻመ እዚ ኣይገለጸን፣ ብተወሳኺ ድማ ብዛዕባ እቲ ሰዓት እዚ ፍጻመ እዚ ዚኸውንሉ ንሰባት ሓንቲ ቃል እኳ ኣይተዛረበን። ስለዚ ጐይታ የሱስ ከም ፍጹም ባርያ ኣቦ፣ ናብ መለኮታዊ ፍልጠቱ ኣይተመሓደረን። ከም ሰብ ኣብ ሰብኣዊ ቦታ ምምርኳስ ኣብቲ ኣምላኽ ንሰባትን ንሰባት ዝገለጾን፣ ይዛረብ፣
«ግናኸ ነታ መዓልትን ነታ ሰዓትን ሓደ እኳ ኣይፈልጣን፣ መላእኽቲ ሰማይ እኳ ኣይፈልጥዋን፣ ወዲ እኳ ኣይፈልጣን፣ ኣቦ ጥራይ እዩ ዚፈልጣ።»
ንሕና ንሓደ ሕቶ ብኸመይ ኢና ብቕልጡፍን ሓድሓደ ግዜ ብዕሽነትን መልሲ ንህብ፣ ኣዳናግረና ግና ብኸምዚ ዝኣመሰለ ትሕትና ይምልስ? ክንዝክር ንተባብዕ፣
«ብብዝሒ ቓላት ሓጢኣት ኣይሰኣንን፡ እቲ ንኸናፍሩ ዚዓግት ግና ጠቢብ እዩ።» (ምሳሌ 10:19)
ክብሪ ሰብኣዊ መገዲ ክርስቶስ
ነዞም ነገራት ንምምርማር ንመለኮትነት ክርስቶስ ምኽሓድ ኣየድልን። እቲ ወዲ ኣምላኽ ባዕሉ ናብ ሰብኣዊ መገዲ ምምርኳስና ኺወርድ እንተ ኽኢሉ፣ ኣብኡ ድማ ነቲ ሰብኣዊ ኩነታት ናይቲ መገዲ ብፍጹም ኪፍጽም እንተ ኽኢሉ፣ እንታይ ክብር እዩ እሞ ኣብቲ መገዲ ኣንቢሩ? ንሱ ንምሉእ ሓይሉ ምጥቃም ኪዓግት እንተ ኽኢሉ፣ ኣብዛ ምድሪ እዚኣ ከም ንጹር ሰብ ኪመላለስ እንተ ኽኢሉ፣ እኳ ደኣ ኻብዚ ንላዕሊ እንተ ነበረ፣ ንሱ ንዓና ነቲ ብሩኽ መሰል ናይቲ ንሱ ዝገበሮ መገዲ ኸም እንኸይድ ኣይመሃረናን ድዩ፡ ንፍቓድ ኣምላኽ ብምእዛዝን ብሓይሊ መንፈስን? ኣብ ህይወትና ዘለዉ ጌጋታት ኪቕንዑስ ምጽኣት ጐይታ ንተስፋ ንገብር ዲና? ወይስ ኣብ ዝኾነ ይኹን ኩነታትና ተሓጒስና ንኣምላኽ ብምእዛዝ ኣብዚ ኽንመላለስ ድሉዋት ኢና? (ፊልጲ 4:11)
ኣብ ሓቂ ሰብነቱ ምጽናዕ
ጐይታ ኣብ ሓቂ፣ ብፍላይ ድማ ኣብ ሓቂ ሰብነቱ ኽንጸንዕ ይሓግዘና። ሰብኣዊ መገዱ ኽንከታተል ከለና፣ ክሳዕ ክንደይ ፍጹም ሰብ ከም ዝነበረ፣ ንኣምላኽ ዝቐረበ ንጹህን ምሉእን መስዋእቲ ምግቢ ከም ዝነበረ ክንርዳእ ኣለና። ይኹን እምበር፣ ኣብ ኵሉ ቦታ ዚበርህ ዝነበረ መለኮታዊ ክብሩ ኣይሰኣነን፣ ንሱ ብጸጋ ሰብኣዊ መልክዕ ዝወሰደ ምዃኑ ኸም ዚገልጽ። ንሱ ወዲ ሰብ፣ ዳሕረዋይ ኣዳም፣ ካልኣይ ሰብ እዩ ነይሩ። ኣምላኽ ንሰብ ከመይ ጌሩ ኸም ዚኸውን ዝነበሮ ዕላማ ብፍጹም ዝፈጸመ ሰብ ጥራይ። ከም ልኡኻት ክርስቶስ፣ ጨው ናይዛ ደኺማን ድኻምን ዝመልኣ ዓለም ክንነብር ንተባብዕ። ኵሉ ክብሪን ምስጋናን ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ይኹን።
