«ሓደ እኳ ድሕረይ ኪኸይድ እንተ ደለየ፡ ርእሱ ይኽሕድ …» (ሉቃስ 9:23)።ጐይታ የሱስ ብመከራ ኣቢሉ ናብ ክብሪ ኸደ። እዚ ድማ ንነፍሲ ወከፍ ደቀ መዛሙርቱ እውን እዚ መገዲ እዩ። ስለዚ ክርስቶስ ንደቀ መዛሙርቱ ኺስዕብዎ እንተ ደለዩ ኺገብርዎ ዘለዎም ነገር ነገሮም። እቲ ፈለማ ዝጠቐሶ ነገር ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ እዩ።
ንሱ ባዕሉ ኣብ ህይወቱ ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ማለት እንታይ ምዃኑ ብግብሪ ኣርኣየ። ከምቲ ጽሑፍ ዘሎ፡
«ክርስቶስ ንርእሱ ኣየሐጐሰን» (ሮሜ 15:3)።
ንርእሱ ምሕጓስን ኣብ መሰላቱ ምጽናዕን ፈንታኡ፡ ንኣቦኡ ኬሐጕስን ንጥቕሙ ኸኣ ብቕንኣት ኪሰርሕን ተመነ። ንሱ ጐይታ ቤተ መቕደስ ስለ ዝነበረ፡ ብሓፈሻ ግብሪ ቤተ መቕደስ ኪኸፍል ኣየድለዮን። ግናኸ እቶም ዲድራክማ ዝቕበሉ ዝነበሩ ኺኸፍል እንተ ኾይኑ ምስ ሓተትዎ፡ ንሳቶም ምእንቲ ኸይዕንቀፉ መሰሉ መስዋእቲ ገበረ።
ሃዋርያ ጳውሎስ ህይወት ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ኖረ። ብቕንዕና ኸኣ ኪብል ከኣለ፡
«ንዅሎም ኵሉ ኾንኩ፡ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ገሊኦም ምእንቲ ኸድሕን። እዚ ዅሉ ድማ ምእንቲ ወንጌል እገብሮ፡ ምእንቲ ምስኦም ተኻፋሊ ኽኸውን» (1 ቈረንቶስ 9:22-23)።
ንሽማግለታት ኤፌሶን ከኣ በሎም፡
«ግናኸ ንህይወተይ ከም ክቡር ገይረ ኣይርእያን እየ፡ ምእንቲ ጕዕዞይ ክውድእ» (ግብሪ ሃዋርያት 20:24)።
ጳውሎስ ኣብ ደብዳቤታቱ ንምእመናን ርእሶም ኪኽሕዱ ይምዕድ፡ ምስ ግብራዊ ኣብነታት ናይ መዓልታዊ ህይወትና ድማ የራኽቦ። ኣብዚ ሰለስተ ካብኣቶም ኣለዉ፡
«ግናኸ እዚ መሰልኩም እዚ ንድኹማት ዕንቅፋት ከይከውን ተጠንቀቑ» (1 ቈረንቶስ 8:9)።
«ሓደ እኳ ንጥቕሙ ኣይድለይ፡ ንጥቕሚ ሓድሕዱ ግና ይድለይ» (1 ቈረንቶስ 10:24)።
«ንሕና ግና እቶም ብርቱዓት፡ ንድኻም እቶም ድኹማት ክንጸውር ይግብኣና እዩ፡ ንርእስና ኸኣ ከነሐጕስ ኣይግብኣናን። ነፍሲ ወከፍና ንብጻዩ ንጽቡቕን ንምህናጽን የሐጕሶ። ክርስቶስ እውን ንርእሱ ኣየሐጐሰን …» (ሮሜ 15:1-3)።
ንብጻይካ ምእመን ከተሐጕስን መሰልካ ኸኣ መስዋእቲ ኽትገብርን፡ ምእንቲ ንዕኡ ዕንቅፋት ወይ መዓንቀፊ ኸይትኸውን ትምኒትካ ድዩ? ስጋና ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ይጸልእ፡ ከመይ ስጋ ንርእሱ ኣብ ዝፋን ኬንብር ኩሉ ግዜ ይደሊ። ግናኸ ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ማለት ብግብሪ ንርእስኻ ምቕታል ማለት እዩ።
ጥምቀት ብሓቂ እቲ ናይ ቀደም ህይወት ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ከም ዝተወድአ ምእማን እዩ። ከምቲ ኣብ ሮሜ 6:4 ዚብሎ፡
«ብጥምቀት ምስኡ ናብ ሞት ተቐበርና።»
እታ እትስዕል ዘላ ዛንታ ነዚ ሓቂ እዚ ጽቡቕ ገይራ ተብርሆ፡ ሓደ ሰብ ተጠሚቑ፡ ካብ ማይ ምስ ወጸ ሓንቲ ቧንቧ ኣብ ማይ ተረኺባ። ኣውጺኦም ከኣ፡ «እዚ ናትካ ድዩ?» በልዎ። ንሱ ኸኣ፡ «ኣይፋሉን፡ ናይቲ ሕጂ ዝቐበርኩምዎ ሰብ እዩ» ኢሉ መለሰ።
ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ ኣብ ትሕቲ ስልጣን ክርስቶስ ምሉእ ምትሕልላፍ እዩ። ርእሲ ድሕሪ ሕጂ መሰላት የብሉን። ብግብሪ ኸኣ ማለት እዩ፡
«ናተይ ዘይኮነስ፡ ፍቓድካ ይኹን።»
ኣብ ልቢ ርእሱ ዝኸሓደ ቅንኣት ወይ ምቕናእ የልቦን።
ኣብዚ «ኵሉ ንናቱ እዩ ዚደሊ፡ ንናይ የሱስ ክርስቶስ ኣይኮነን» (ፊልጲ 2:21) ኣብ ዝበሃለሉ ዘመን፡ ኣምላኽ ፍልልይ ዚገብሩ ሰባት ይደሊ ኣሎ። ምስቲ ፍሰት ትኸይድ ዲኻ ወይስ ርእስኻ ኽትክሕድ ድሉው ኢኻ? መወዳእታ ግዜ ርእሰ-ፍቓድ ምእባይ መዓስ ተለማመድካ?
«ንሱ ምእንቲ ዅሉ ሞተ፡ እቶም ህያዋን ድማ ድሕሪ ሕጂ ንርእሶም ዘይኮነስ፡ ንዕኡ ምእንቲ ኺነብሩ» (2 ቈረንቶስ 5:15)።
