ካብዚ ዝበልጽ ዘደንቕ ርእሲ የለን — «ትዕግስቲ ኣምላኽ።» ነቲ ዝሓለፈ ግዜ ሕሰብ ዘመናት እቲ ትዕግስቲ 6,000 ዓመታት ዝጸንሓሉ! ነቲ ብዙሓት ናይኡ ተገዛእቲ ዝነበሩ — ሚልዮናት ኣብ ልዕሊ ሚልዮናት፡ ኣብ ዝተፈላለዩ ኣየርን ዘመናትን! ነቲ ሓጢኣታት እቲ ኩሉ ግዜ ነቲ ትዕግስቲ ዝፍትኑን ዘድክሙን ዝነበሩ — ቁጽሮም — ክብደቶም — ምብሳዖም!
ታሪኽ ዓለም ተኸታታሊ ታሪኽ ዓመጽ እዩ — ዝተናውሐ ምቅስቓስ ናይ ትዕግስቲ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ! ቤተ ክርስቲያን፡ ከም ሓንቲ ድኻ መርከብ፡ ኣብ ዓብዪ ውቅያኖስ ዘይምእማን ትናወጽ፤ ገና ግን ዓለም፡ ምስቶም ዝጸዓንዋ፡ ገና ተሓሪማ! ጩኸት ናይቶም ሓጥኣን ሚልዮናት ኣብዚ እዋን «ናብ እዝኒ እግዚኣብሔር ኩሉ ዝኽእል» ይበጽሕ፤ ገና ግን፡ «ምስ ኩሉ እዚ፡» ኢዱ ናይ ምሕረት «ገና ተዘርጊሓ ኣላ!»
እሞ መን እዩ እዚ ኣምላኽ ትዕግስቲ? ንሱ እቲ ኩሉ ዝኽእል ፍጡር እዩ፡ ንነዞም ሚልዮናት ኣብ ሓንቲ ቅጽበት ከጥፍኦም ዝኽእል፤ ብሓንቲ እስትንፋስ ንዓለም ከጥፍኣ ዝኽእል — ኣይፋሉን፡ ነዚ ንምፍጻም ንሓይሉ ብቐጥታ ወይ ብግልጺ ምውጻእ ኣይሓትትን — ግን ብቐሊሉ ንዝድግፍ ኢዱ ምውሳድ ጥራይ!
ርግጽ እዩ፡ ካብ ኩሎም ኣብነታት ሓይሊ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ፡ ካብ «ሓይሊ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ርእሱ» ዝበልጽ ዘደንቕ ወይ ዘገርም የለን። ንሱ «ንዅራ ደንጓዪ» እዩ። «ፍርዲ ግርም ስርሑ እዩ።» ንሱ «ምሕረት ንኣሽሓት የርኢ።» ኣምላኽ ን1500 ዓመታት፡ ካብ ሙሴ ክሳብ የሱስ፡ ምስ እስራኤል ዘይምእማን ይጸንሕ፤ ገና ግን፡ ሓደ ጸሓፊ ከም ዝገለጾ፡ «ንሱ ከም ሓንቲ መዓልቲጥራይ ይዛረበሉ።» «ኩሉ መዓልቲ ኢደይ ናብ ዘይእዘዝን ዓመጸኛን ህዝቢ ዘርጊሐ ኣለኹ።» ነዚ ለውሃት እንታይ መግለጺ ኣሎ? «ሓሳባተይ ሓሳባትኩም ኣይኮነን፡ መገድታተይውን መገድታትኩም ኣይኮነን — ይብል እግዚኣብሔር!»
ኣማኒ፡ ትዕግስቲ ኣምላኽ ንኣኻ ክንደይ ዓብዪ እዩ! ኣብ ዘይተለወጥካሉ እዋን፡ ካብ መጓሰኡ ዝጠፋእካሉ እዋን፡ ብኸመይ ዘይድክም ፍቕሪ ድሕሪኻ ከደ፤ ምስ ኩሉ ምትላልካ፤ ክሳብ «ዝረኽበካ!» ምድላይ ኣየቋረጸን። ድሕሪ ምልዋጥካ ምድካምካን ምሕላፍካን ሕሰብ — ኩሉ ግዜ ዝቕየሩ ስምዒታትካን ኣካላትካን — ምውራድን ምውጻእን ናይ ፍቕርኻ፤ ገና ግን፡ ናብ ገዛእ ፍቓድካ ምትሓዝ ኣብ ክንዲ ዝገብረካ፡ ቃሉ ብዛዕባኻ፡ «ከመይ ገይረ ክሓድገካ እኽእል?» እዩ። ንሓደ ህይወት፡ ኣምላኽ-መድሓኒትካ ኣብ ደገኻ ደው ኢሉ ይኹሕኩሕ ነበረ፤ ኣካይድኡ ድማ ገና ሓደ እዩ፡ «እንሆ፡ ደው ኢለ ኣለኹ!»
ትዕግስቲ የሱስ ኣብ ትሕቲ ፈተና ንኽግዛእ ከመይ ገይሩ ክመርሓኒ ይግባእ! ንሱ ንዓይ ክንደይ ግዜ ስለ ዝጸበየኒ፡ ኣነኸ ምስኡ «ኣይክጸበዮን» ድየ? ትዕግስቱ ኣብ ትሕቲ ዝኸበደ መስቀል ክሓስብ ከለኹ፡ ክጉረም ድየ — ንሱ ከይጉረመ! ኣይፋሉን፡ ኩሉ ናይ ምጉርማር ሓሳብ ክዓግቶ እየ፡ እሞ ብእምነት ፍቕሪ ናብ «ኣምላኽ ኩሉ ትዕግስቲ» እናጠመትኩ፡
ኣነ ብሰላም ክድቅስን ክድቅስን እየ፡ ከመይሲ ንስኻ በይንኻ፡ ኦ እግዚኣብሔር፡ ብድሕንነት ክነብር ትገብረኒ! (መዝሙር 4:8)
