ንጉሆም፣ ኣብ ኩሉ ዓለም ዘሎ ዋይፋይ። ሎሚ ብስም ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ንነፍስኻ ዜፍቅር፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ህይወቱ ብምሃብ ንሓጢኣትካን ንሓጢኣተይን ክንደይ ከም ዜፍቅረካ ዘርኣየ፣ ሰላም ንብለኩም። ስሙ ይኽበር።
ሎሚ ብዛዕባ ጥምቀት፣ ጥምቀት ማይ ክዛረበኩም እፈቱ። ብዛዕባኡ ብዙሕ ኣይትሰምዑን ኢኹም፣ ግናኸ ኣዝዩ ኣድላዪ እዩ። ጥምቀት ማይ፣ ድራር ጐይታ፣ እዚኣቶም እቶም ጐይታ ክንገብሮም ዝሓተተና ክልተ ነገራት እዮም። ክልቲኦም ምስ ሞቱ ዝተኣሳሰሩ እዮም። ጥምቀት ማይ፣ ድሕሪ ምድሓንኩም፣ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ሰባት ብኡብኡ ብማይ ከም እተጠምቁ ንረክብ። ሕጂ ግና ብዛዕባ ትርጉም ጥምቀት ማይ፣ ብፍላይ ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 6፣ ትምህርቲ ኣሎና።
ሕጂ ሓደ ክንርግጾ እንደሊ ነገር እንተሎ፣ ጥምቀት ማይ ንነፍስኻ ከድሕና ኣይክእልን እዩ። በዚ ምኽንያት እዚ እዩ ጐይታ የሱስ ንሓደ እኳ ዘየጥመቐ። ዮሃንስ ምዕራፍ 4፣ ፍቕዲ 2 ከምዚ ይብል፦ “የሱስ ኣየጥመቐን።” ብዛዕባ ጥምቀትን ንነፍስኻ ምጽላዉን ዝኾነ ምድንጋር ኣይደለየን። ኣይፋሉን፣ ጥምቀት ብሰብ እዩ ዝግበር፣ ብሓቀኛ ማይ እዩ ዝግበር። ስለዚ፣ ሰብ ንነፍስኻ ክትንክያ ኣይክእልን እዩ፤ ማይ ጥራይ እዩ ከርጥበካ ዝኽእል። ኣይፋሉን፣ ጥምቀት ስእሊ እዩ፣ ግናኸ ኣገዳሲ ስእሊ እዩ። ምልክት እዩ።
ቀዳማይ ነገር ጥምቀት፣ ምጅማር እዩ። ናይ ኣፍደገ ስርዓት እዩ። ከምቲ ኣብ ወጻኢ ኴንካ ናብ ውሽጢ እትኣቱ። ንኣይሁድ፣ ግዝረት ነበሮም፤ እዚ ናብ ማሕበረሰብ ኣይሁድን መንነትን ምእታዎም ነበረ። ሓደ ብጻይ ኣሎኒ፣ ሓው ኤሊ፣ ሎሚ ንፈተና ዜግነት ኣሜሪካ ሓሊፉ። ስለዚ፣ ብቕልጡፍ ዜጋ ክኸውን እዩ። ኣብ ወጻኢ እዩ ዘሎ፣ ክጅምርን ናብ ውሽጢ ክኣቱን እዩ። ስለዚ፣ ጥምቀት እዚ እዩ። ናይ ኣፍደገ ስርዓት እዩ፣ ምጅማር እዩ።
ግናኸ መንነት እውን እዩ። ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 6ን ፍቕዲ 3ን፣ መጽሓፍ ቅዱስ ብስልጣን ጐይታ ናብ የሱስ ክርስቶስን ሞቱን ከም እተጠመቕና ይብል። ስለዚ፣ እንሆ፣ ምስ የሱስ ክርስቶስ ተለሊና ኣሎና። ጥምቀት እዚ እዩ ዝገብር፣ ምስኡን ምስ ሞቱን የለልየካ፣ እቲ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንኣኻን ንኣይን ዝሞቶ ሞት። ምስኡ ተለሊና ኣሎና። እቲ ማያት ንሞት ክርስቶስ፣ ንሓጢኣትና ዝተሰቀዮ መከራ የርኢ። ቀብሪ እዩ። ነቲ ብሉይ ሰብ ወሲድና ኣብቲ ቦታ ሞት እንቐብሮ። ምስ ክርስቶስን ምስ ሞቱን ምልላይ እዩ።
ምፍልላይ እዩ፣ ምኽንያቱ ምስ ሞትካ፣ ምስቲ ሓንሳብ ዝነበርካዮ ህይወት ኣይትለልን ኢኻ። ድሕሪ ሕጂ ባርያ ሓጢኣት ኣይኮንካን፣ ድሕሪ ሕጂ ባርያ ሰይጣን ኣይኮንካን። ሞት ካብ ኩሉ ምስቲ ብሉይ ህይወት ዝተኣሳሰረ ይፈልየና። ጐይታ ይኽበር። እዚ እዩ እቲ ኣብ ጥምቀት ዘሎ ስእሊ። ኣብ ሞት ተቐቢርካ ኣሎኻ፣ ስለዚ እቲ ብሉይ ህይወት ሓሊፉ። ጐይታ ይኽበር።
ምስናይ እዩ፣ ምፍልላይ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ምስናይ እዩ። ማቴዎስ 28:19፣ ጐይታ የሱስ ብስም ኣቦን ወልድን መንፈስ ቅዱስን ከጥምቁ በለ። ምስ ስብእና ኣምላኽነት ምስናይ ኣሎ፦ ኣቦ፣ ወልድ፣ መንፈስ ቅዱስ። ሓደ ስም፣ እዚ ድማ ስላሴ፣ ኣምላኽ ሓደ ምዃኑ ይነግረና። ግናኸ ምስኡ ትስናይ ኣሎኻ። እወ፣ እዚ እዩ ኣብ ጥምቀት ዝኸውን። ብስልጣን ጐይታ የሱስ፣ ሓደ ሰብ ብስም ኣቦን ወልድን መንፈስ ቅዱስን የጥምቀካ። እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፣ እቲ ዘጥምቀካ ሰብ ከም ኣካል ህዝቢ ኣምላኽ ክቕበለካ ሓላፍነት ይወስድ። ሕጂ ምስ ኣምላኽ ባዕሉ፣ ኣቦ፣ ወልድ፣ መንፈስ ቅዱስ፣ ከምኡ እውን ምስ ህዝቢ ኣምላኽ ምስናይ እዩ። ክንደይ ግሩም ምስናይ እዩ እዚ?
ውክልና እውን እዩ። ኣብ ሮሜ 6ን ፍቕዲ 5ን፣ መጽሓፍ ቅዱስ ጥምቀት ምስ ሞቱ፣ ምስ ሞት ጐይታ ከም ዝመሳሰል ይብል። ምስላ እዩ፣ ንሞት ጐይታ ይውክል። ከም ሞቱ እዩ። ስለዚ፣ ክርስቶስ ኣብ መስቀል ንዓና ዝገበሮ ይውክለና፣ ክንጥመቕ ድማ ኣገዳሲ ክኸውን ኣለዎ፣ ከመይሲ ምስቲ ንዓና ዝገበሮ ክንለሊ ንኽእል። ምስላ ሞቱ እዩ። እቲ ማያት፣ ከም ዝበልናዮ፣ ንፍርዲ ቅዱስ ኣምላኽ ንሓጢኣትና ኣብኡ ዝመጸ የርኢ። ስሙ ይኽበር። ነቲ ማያት ክትትንክፍ ከለኻ፣ ናብቲ ማያት ክትኣቱ ከለኻ፣ እቲ ፍርዲ ዝግብኦ ዝነበረ ብሉይ ሰብ፣ የሱስ ዝወሰዶ፣ ትቕበር ኣሎኻ። “ምስቲ ኣብ መስቀል ዝሞተ፣ ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ ድማ ዝተንስአ መድሓኒተይ ተለሊየ ኣሎኹ” ትብል ኣሎኻ።
ምሳሌ እውን እዩ። ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 6፣ ፍቕዲ 5፣ ምስኡ ኣብ ሞቱ ከም እተዋሃድና ይብል። ንዓና፣ ስእልታት ኣገደስቲ እዮም። እዚ ጥምቀት ስእሊ ጥራይ ድዩ? ስርዓት እዩ፣ ግናኸ ኣገዳሲ እዩ። ናይ ኣደይ ስእሊ ኣሎኒ፣ ንሳ ቐረባ እዋን ናብ ጐይታ ሓሊፋ። እዚ ንዓይ ኣገዳሲ ስእሊ እዩ። ኣደይ ድያ? ኣይፋሉን። ስለዚ፣ ጥምቀት ምስኡ ኣብ ሞቱ ምውህሃድ ምሳሌ እዩ። እዚ ድማ ኣብ ሓቂ ዝኸውን እዩ፣ ንክርስቶስ ከም ጐይታን መድሓኒትን ክንቕበሎ ከለና፣ ብኣፍና ክንእመኖ ከለናን ብልብና ክንኣምኖ ከለናን። እዚ እዩ እቲ ሓቂ። ሕጂ ግና እዚ ምሳሌ እቲ ኣብኡ ክንኣምን ከለና ዝኸውን ዝነበረ፣ ጥምቀት ማይ እዩ፣ ምስኡ ኣብ ሞቱ ምውህሃድ።
ጥምቀት ድማ ኣዋጅ እዩ። የሱስ ጐይታ ኩሉ ምዃኑ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ከምቲ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 10:36 ዘሎ፣ ጐይታይን ኣምላኸይን እዩ፣ ከምቲ ቶማስ ኣብ ዮሃንስ 20:28 ዝበሎ። ጐይታይ እዩ። ጐይታ ኩሉ እዩ፣ እወ፣ ግናኸ ጐይታይ እዩ። እዚ እዩ ድማ ክጥመቕ ከለኹ ዝብሎ ዘሎኹ፣ ንሰማይን ንምድርን ጐይታይ ምዃኑ ኣዋጅ እገብር ኣሎኹ።
ስለዚ ኣብ መወዳእታ፣ ጥምቀት በዓል እዩ። ሃሌሉያ! ጐይታ የሱስ ተንሲኡ። ጐይታ ይኽበር። ምስኡ ከም እንትንስእ ድማ ፍጹም ምርግጋጽ ኣሎና። ስለዚ ኣብቲ ማያት ጥምቀት ምስኡ ክንውሃድ ከለና፣ ምስኡ ኣብ ትንሳኤ ህይወት ክንውሃድ ንጽበ ኣሎና። ክንደይ ግሩም እዩ እዚ? ኣብ ቀዳማይ ቆሮንቶስ 15፣ ሞት ብዓወት ከም እተዋሕጠ ይብል። ክንጥመቕ ከለና፣ ንሞት ጥራይ ኣይንርእን ኢና፣ ካብ ሞት ንላዕሊ ንርኢ ኣሎና፣ ጐይታና ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ ከም ዝተንስአን ንሕና ድማ ምስኡ ከም እንትንስእን። “ኣነ ስለ ዝነብር፣ ንስኻትኩም እውን ክትነብሩ ኢኹም” በለ።
ስለዚ ብማይ ተጠሚቕኩም ዘይትፈልጡ እንተኾይንኩም፣ ሎሚ ኣምላኽ ክትጥመቑ ከም ዝደልየኩም ብሓቂ ሕሰቡ። ምጅማር እዩ፣ ምልላይ እዩ፣ ምፍልላይ እዩ፣ ምስናይ እዩ፣ ውክልና እዩ፣ ምሳሌ እዩ፣ ኣዋጅ እዩ፣ በዓል እዩ፣ ንዓኻን ንኣይን ድማ ፍቓድ ኣምላኽ እዩ። ኣሜን።
