“ግን ንእግዚኣብሔር ዚጽበዩ ሓይሎም ይሕድሱ፡ ከም ንስሪ ብኽንፊ ይድይቡ፡ ይጐዩ እሞ ኣይደኽሙን፡ ይኸዱ እሞ ኣይሕለሉን” (ኢሳይያስ 40:31)። ኢሳይያስ 40 ብዛዕባ ህዝቢ ኣምላኽ፡ እስራኤል፡ ዝገልጽን ብዛዕባ ዕላማታቱ ናይ ምድሓንን በረኸትን ዝገልጽ መልእኽቲ ምጽንናዕ ዝርከበሉ ግሩም ምዕራፍ እዩ። ንዓብይነትን ግርማን ኣምላኽ ብስእሊ ዝገልጽ መግለጺ ይህብ። እቲ መወዳእታ ቃላት ግን፡ ንጥንታዊ ህዝቢ ኣምላኽ ዝተዋህበ እንተኾነ እውን፡ ንዓና እውን ሎሚ ብማዕረ ይትግበር።
ግን ንእግዚኣብሔር ዚጽበዩ ሓይሎም ይሕድሱ፡ ከም ንስሪ ብኽንፊ ይድይቡ፡ ይጐዩ እሞ ኣይደኽሙን፡ ይኸዱ እሞ ኣይሕለሉን (ኢሳይያስ 40:31)።
ኣብቲ ጾር ህይወትን ሽግራትናን ኣዝዩ ዝኸበደና እዋናት፡ ነዚ ጽሑፍ እዚ ክንደይ ከም ዝኸበረና ኣይተሰምዓናን ድዩ? እዞም ተስፋታት እዚኦም ብቐሊሉ ናብ ኣእምሮና ይመጹ፡ ግን እቲ ዝዛረብዎ በረኸታት ኣብ ህይወት ብዙሓት ክርስትያናት ብዙሕ ግዜ ኣይረአን። ብሓቂ፡ ንጐዪ እሞ ንደክም፡ ንኸይድ እሞ ንሕለል። ኣኽናፍ ነፍስና ብቐጻሊ ኣብ ላዕለዋይ ኣየር ኣይውድቑን። ብግልጺ፡ ኣዝዩ ቀሊል እዩ። እቲ ዝተገልጸ ኩነታት ንኹሉ ውሉድ ኣምላኽ ዝበጽሕ እዩ፡ ኣርባዕተ ዝመጹ በረኸታት ድማ ብ“ክኸውን እዩ” ናይ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ ተረጋጊጹ። ከምኡ እንተኾይኑ፡ ዘይምህላው በረኸት ነቲ ኩነታት ከም ዘይንፍጽም የርኢ። ነቲ ኩነታት ብጥንቃቐ ንምጽናዕ ደው ኢልናዶ ንፈልጥ ኢና?
“ንጐይታ ምጽባይ” ማለት እንታይ እዩ?
ኩሉ ነገር ኣብዚ ይምርኮስ። ንኣምላኽ ንሓደ ነገር ምልማን ጥራይ ኣይኮነን፤ “ኣምልኾ” እውን ብልክዕ ኣይኮነን። ኣምልኾ ምምስጋን፡ ምምላኽን ምምስጋንን ናይ ነፍሲ የጠቓልል። “ንኣምላኽ ምጽባይ” ማለት እንታይ ምዃኑ ብሓቂ ንምርግጋጽ፡ ኣብዚ ምትእስሳር እዚ “ምጽባይ” ተባሂሎም ዝተተርጐሙ ሰለስተ እብራይስጥ ቃላት ከም ዘለዉ ምጥቃስ ጽቡቕ እዩ፡ ነፍሲ ወከፉ ፍሉይ ትርጉም ኣለዎ፤ ድሕሪኡ ድማ ብምጥምማር ነቲ ሕቶና መልሲ ንረክብ።
ኣብ መዝሙር 62
ኣብ መዝሙር 62 ንብብ፡ “ነፍሰይ ብሓቂ ንኣምላኽ ትጽበዮ።” ኣብቲ ሓጺር ጽሑፍ፡ “ንኣምላኽ ትሰቕጥ” ይብል፤ ማለት፡ ንግብሪ ኣምላኽ ኣብ ምድራዊ ህይወት ዘሎ ምጽራር ስምዒት የለን—ምልዕዓል ዕልወት የለን። ከምኡ እዩ፡ ብፍጹም ህድኣትን ስቕታን፡ ነፍሲ ንርእሳ ኣብ ኣምላኽ ትደርቢ። ስቕታ ምጽባይ የጠቓልል። ግን እንተደኣ ዘይተረጋጋእኩ፡ ዘይትዕግስቲ፡ እቃለስ፡ ንምድራዊ ህይወት እቃወም፡ ንግዳማት እሕድግ እንተኾይነ፡ ነቲ ሓይሊ ዘምጽእ ሰላም፡ ወይ ነቲ ሰላም ዘምጽእ ሓይሊ፡ ናባይ ክመጽእ ኣይጽበን።
ኣብ መዝሙር 104:27
ኣብ መዝሙር 104:27 ንብብ፡ “እዚኣቶም ኩሎም ንኣኻ ይጽበዩ፡ ምእንቲ ኣብ ግዜኡ ምግቦም ክትህቦም።” ኣብዚ እቲ ቃላት ሓደ እዩ፡ ግን ምትእምማንን ትጽቢትን የጠቓልል—ጭንቀት ዘይፈልጥ እምነት፡ ግን ብስቕታ ናብ ኣምላኽ ዝበጽሕ፡ ትጽቢቱ ድማ ካብ ኣምላኽ ዝኾነ፡ ከምቲ ኣብ መዝሙር 62:5፡ “ነፍሰይ፡ ንኣምላኽ ጥራይ ተጸበዪ፡ ከመይሲ ትጽቢተይ ካብኡ እዩ።”
እንደገና፡ ኣብ ምሳሌ 8:34
እንደገና፡ ኣብ ምሳሌ 8:34 ንብብ፡ “እቲ ዚሰምዓኒ፡ መዓልታዊ ኣብ ኣፍ ደገይ ዚሕሉ፡ ኣብ መዓጹ ደገይ ዚጽበ ሰብ ብጹእ እዩ።” እቲ ኣገልጋሊ ኣብዚ ንጐይታኡ ይጽበ ኣሎ። ኣብዚ እዋን ዝገብሮ ነገር የብሉን፡ ግን ኣብ ኣፍ ደገ ይጽበ። እቲ ጐይታ ነቲ ደገ ብቕጽበት ኣይከፍቶን፡ ግን እቲ ኣገልጋሊ ኣብኡ ብዝተኸፍተ እዝኒ ይጽበ—ካብ ውሽጢ ንዝመጽእ ዝኾነ ይኹን ንእሽቶ ድምጺ ይጽበ፡ ኣብ ዝኾነ እዋን እቲ ደገ ክኽፈት ከም ዝኽእልን እቲ ጐይታ ድማ፡ “ኣገልጋለይ፡ እዚ ግበር፡ ወይ እቲ ግበር” ክብል ከም ዝኽእልን ይፈልጥ። ብዘይ ድሌት ምእዛዝ ንኣምላኽ ሓቀኛ ምጽባይ ክህሉ ኣይከኣልን።
ነዞም ጽሑፋት እዚኦም ብምጥምማር፡ ንኣምላኽ ምጽባይ ማለት ንሱ ምእንቲ ክዛረብ ስቕ ምባል፡ ከምኡ እውን ብኣገባብ ምትእምማንን ትጽቢትን ምጽናሕ፡ ንዝኾነ ይኹን ንእሽቶ ምልክት ፍቓዱ ብቕጽበት ንምእዛዝ ድሉው ምዃን ምዃኑ ንመሃር። ሕጂ ድማ ሓብታም ኣርባዕተ ዕጽፊ ተስፋ በረኸት ኣብ ምፍጻም እዚ ኩነታት እዚ ከም ዝርከብ ተገሊጹ ኣሎ። ንኣምላኽ ንጽበዶ ኣለና? ንእኡ ስቕ ኢልናዶ ኣለና? ትጽቢትና ካብኡ ድዩ? ንፍቓዱ ከም ዝተገልጸልና ብቕጽበት ንእዘዝዶ ኣለና? እዞም ሕቶታት እዚኦም ብኣወንታ ክምለሱ እንተኽኢሎም፡ ሽዑ እቲ ኣርባዕተ በረኸታት ናይቲ ዝተረፈ ፍቕዲ ክስዕብ ኣለዎ፡ ከመይሲ ኣምላኽ ክኸውን እዩ ይብል።
እንታይ ምዃኖም ንርአ።
- ንእግዚኣብሔር ዚጽበዩ ሓይሎም ይሕድሱ።
ኣብቲ ሓጺር ጽሑፍ፡ እቲ “ምሕዳስ” ተባሂሉ ዝተተርጐመ ቃል “ምልዋጥ” ምዃኑ ንርኢ—ሓይሎም ክልውጡ እዮም። ንምልዋጥ ክዳውንቲ ዝጥቀመሉ ቃል እዩ። ናይ ገዛእ ርእሶም ሓይሊ ክዳን ኣውሪዶም፡ ካብ ኣምላኽ ዝመጸ ሓይሊ ክዳን ክለብሱ እዮም።
ኣብቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ጽሑፍ፡ ኣብ መንጎ ዘይደክም ኣምላኽን ዝደኸመ ሰብን ዘገርም ምምስሳል ተገይሩ ኣሎ፡ ድሕሪኡ ድማ እቲ መንፈስ ዝነፈሶ ጸሓፊ፡ እቲ “ዘይሕለልን ዘይደክምን…ንዝደኸሙ ሓይሊ ይህብ፡ ንዘይብሎም ድማ ሓይሊ ይውስኸሎም” ይብል። ከምቲ ኩነታት ዝሓትቶ ሓይሊ ይህብን ይውስኽን። ኣብ ኩሉ ምልውዋጥ ህይወትና፡ ኣብ ገዛ ይኹን ኣብ ዕዮ ኣምላኽ ኣብ ወጻኢ፡ ኣብ ማእከል ሽግራት፡ ተስፋ ምቑራጽን ምጕዳእን፡ ብኹሉ ሓይሊ ከም ዓብይ ክብሩ ክንብርትዕ ከም እንኽእል ምፍላጥ ክንደይ ዘጸናንዕ ምርግጋጽ እዩ (ቆሎሴ 1:11)።
- ሽዑ ንእግዚኣብሔር ዚጽበዩ…ከም ንስሪ ብኽንፊ ይድይቡ። ስለምንታይ ከም ንስሪ ብኽንፊ?
ስለምንታይ ከም ርግቢ ብኽንፊ ኣይኮነን? ንስሪ ጥራይ እያ ኣዝያ ላዕሊ እትድይብ ዑፍ እትኸውን ስለ ዝመስለኒ። ዝኾነት ዑፍ ከም ንስሪ ንነዊሕ እዋን ደው ክትብል ኣይትኽእልን፤ ኣብኣ ዕረፍቲ የብላን፤ ናይ ፍጹም ሓይሊ ዕረፍቲ እዩ፡ ከም ዝበልኩ ድማ፡ ምስ ዓበይቲ ከፍታታት ትተሓሓዝ። ህይወታ ኣብ ኣኻውሕ ኣብ ማእከል ኣኽራናት እያ፡ ጸሓይ ምስ ወጸት እሞ ዓይና ነቲ ቀዳማይ ጨረር ምስ ሓዘት፡ ነቲ ዓበይቲ ኣኽናፋ ክትዝርግሕ፡ ኣብ ልዕሊ እቲ መዓሙቕ ክትብረር፡ ነቲ ዘገርም ናይ ምድያብ በረራ ናብ ላዕሊ፡ ላዕሊ፡ ላዕሊ ክሳብ ካብ ዓይኒ ትጠፍእ ክትጅምር ትርእያ ኢኻ። ንስሪ ናብ ዓበይቲ ከፍታታት ትድይብ፡ ከምኡ እውን ንኣምላኽ ዝጽበዩ፤ ከምቲ ዝተፈላለዩ ድሌታት ዝለዓሉ፡ ሓይሎም ክልውጡ ይኽእሉ። ኣብዚ ምትእስሳር እዚ ኣብ ዘጸኣት 19:4 ኣዝዩ ብሩህ ቃል ኣሎ፡ ኣብኡ ኣምላኽ ንሙሴ ንደቂ እስራኤል መልእኽቲ ክህቦ ከሎ፡ “ንግብጻውያን እንታይ ከም ዝገበርኩ፡ ብኣኽናፍ ንስሪ ኸም ዝጸርኩኹም፡ ናባይ ከም ዘምጻእኩኹም ርኢኹም ኢኹም” ይብል። ከምቲ ምስ እስራኤል ዝኾነ፡ ከምኡ እውን ምስና። ኩሎም ንእኡ ዝጽበዩ ከም ብኣኽናፍ ንስሪ ናብኡ ክመጹ እዮም።
እቲ ዝተረፈ ክልተ በረኸታት፡ “ይጐዩ እሞ ኣይደኽሙን፡ ይኸዱ እሞ ኣይሕለሉን”፡ ዘገርም ዘይተጸበየ ፍጻመ ይመስል። ድሕሪ እዚ ናይ ንስሪ በረራ ኣብ ልዕሊ ሓሳባትን ጭንቀታትን ናይዚ ሰባት ምድሪ ዝብልዎ ጸልማት ቦታ፡ ናብ ታሕተዋይ ሜዳታት ንምጕያይን ንምኻድን ክንወርድዶ ኣለና? እወ፡ ብልክዕ። ናይ ንስሪ በረራ ናብዚ ዕላማ እዚ እዩ። ናብቲ ላዕለዋይ ከፍታ ናይ ምትእስሳር ምስ ኣምላኽ ንድይብ፡ ምእንቲ ኣብዚ ታሕቲ ከም ፍቓዱ ከነገልግል ክንምሃር። እቲ መዝሙራዊ፡ “ልበይ ምስ ኣስፋሕካዮ፡ መገዲ ትእዛዛትካ ኽጐዪ እየ” (መዝሙር 119:32) በለ። ሽዑ ኣብቲ ንፍሉይ፡ ንሓጺር እኳ እንተኾነ፡ ጻዕሪ ዝሓትት ናይ ህይወት ቅልውላዋት፡ ኣብ ግዜ ሓደጋ ይኹን ጭንቀት፡ “ስም እግዚኣብሔር ጽኑዕ ግምቢ እዩ፡ ጻድቕ ናብኡ ይጐዪ እሞ ይድሕን” (ምሳሌ 18:10) ምዃኑ ከነርኢ ኢና። “ይኸዱ እሞ ኣይሕለሉን”—እቲ ምኻድ እንታይ እዩ? እቲ መዓልታዊ ህይወት እዩ፡ እዚ ድማ ብዘይጥርጥር ዝኸበደ ፈተና እዩ። ንሓደ ፈጣን “ምጕያይ” ሓይልኻ ምእካብ ካብ “ምኻድ” ኣዝዩ ቀሊል እዩ። ንእግዚኣብሔር ዝጽበዩ፡ ብዘይካ ምድካም፡ ብኣንጻሩ ኣብዚ ነገራት እዚ ንርእሶም ንምኽሓድ ቦታን ናብ ኣምላኽ ንምቕራብ መገዲን ከም ዝረኽቡ ክፈልጡ እዮም። ነዚ ኩሉ ብምርኣይ፡ እቲ መዝሙራዊ፡ “ንእግዚኣብሔር ተጸበዮ፡ ብርቱዕ ኩን፡ ንልብኻ ድማ የበርትዖ” ክብል ይኽእል ነይሩ። ድሕሪኡ ድማ ከምቲ ንገዛእ ርእሱ ምኽሩ ዝፈተነን ካብቲ ሓብታም ተመክሮ በረኸት ዋጋኡ ዘረጋገጸን፡ ነቲ ምትብባዕ ደጊሙ፡ “ተጸበዮ፡ ንእግዚኣብሔር እብል ኣለኹ” (መዝሙር 27:14) ይብል።
