እንታይ ክንገብር ኢና፧
«ገላው እቲ ሰብኣይ ኣምላኽ ንግሆ ተንሲኡ ምስ ወጸ፣ ሰራዊት ብኣፍራስን ሰረገላታትን ንኸተማ ከቢብዋ ነበረ። ገላውኡ ድማ «ወይለይ ጐይታይ! እንታይ ክንገብር ኢና፧» በሎ። ንሱ ድማ «ኣይትፍራህ፣ ምሳና ዘለዉ ካብኦም ዝበዝሑ እዮም» ኢሉ መለሰሉ።» – 2 ነገስት 6:15-16 NKJV
ኣብ ከምዚ ዝበለ ጸገም ኣትየ እንተ ኾይንካ፣ «ዝኽእሎ ኩሉ ገይረ። ሕጂ ግን ንጐይታ ክእመን ኣሎኒ!» ኢልካዶ ትፈልጥ፧ መብዛሕትና ኣብ ገለ እዋን ከምኡ ኢልና ወይ ሓሲብና ይመስለኒ። ግን ብግልጺ፣ ንጐይታ ቅድሚ ምውዳእ ዓቕምና ክንእምኖ ነይሩና።
ንጐይታ ክሳዕ ዓቕምና ዝውዳእ ዘይንእምኖ ምኽንያት፣ መብዛሕትና ኣብ ካልኦት ክንመሓዘር ስለ ዘይንፈቱ፣ ከምኡ’ውን ጐይታ ንዝደለናዮ ፍረ ከም ዝህበና ስለ ዘይንርግጸሉ ይመስለኒ።
ሰባት ንየሱስ ንምድሓን ኣይእምኑን እዮም ክሳዕ ነፍሶም ከድሕኑ ከም ዘይኽእሉ ዝፈልጡ። መብዛሕትና ኩሉ ካልእ ንፍትን ኢና ቅድሚ ኣብቲ «ገና ሓጥኣን ከለና ክርስቶስ ምእንታና ሞይቱ» (ሮሜ 5:8) ዝብል ተስፋ ምዕራፍና። ቅኑዕ እንተ ኣሚንና፣ ቅኑዕ እንተ ጸሊና፣ ቅኑዕ እንተ ተናዘዝና፣ ቅኑዕ እንተ ገበርና ክንድሕን ኢና ንብል። ክንደይ እኳ እንተ ገበርና፣ ነፍስና ከድሕን ከም ዘይንኽእል ክንፈልጥ ኣሎና። ካብ ዝገበርናዮ ዝኸበደ ነገር ክንገብር ኣሎና – ምሉእ እምነትና ኣብ ካልእ ሰብ ምግባር።
ናብዚ ምስትውዓል እዚ እንተ ዘይመጺእና፣ ንዘለኣለም ንምድሓን ገለ ከም ዝገበርና ክንሓስብ ኢና። ግን ኣምላኽ ብምሉኡ ኣብ ወዱ ክንመሓዘር እዩ ዝደሊ፣ ብኸፊል ጥራይ ኣይኮነን። ንሱ ንምድሓንና ኩሉ ክብሪ ክቕበል እዩ ዝደሊ፣ ብኸፊል ጥራይ ኣይኮነን። ሰባት ቅድሚ ምሕዳጎምን ንጐይታ ብምስጋና ምእማኖምን ምስዚ ክዋግኡ ርእየ እየ። ከምኡ ምስ ዝገብሩ ድማ፣ ንሱ ብሓቂ እሙን ከም ዝኾነ ኩሉ ግዜ ይረኽብዎ።
ድሕሪ ምድሓንና፣ ኣምላኽ ምሳና ኣሎ (ሮሜ 8:31)፣ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ውሽጥና ኣሎ (ኤፌሶን 1:13)፣ መላእኽቲ ድማ የገልግሉና ኣለዉ (እብራውያን 1:14)። ሰማይ ምሳና ከሎ፣ ስለምንታይ እቲ ገላው ንኤልሳ ዝሓተቶ ሕቶ፣ «እንታይ ክንገብር ኢና፧» ኢልና ንሓትት፧ ኤልሳ ንጐይታ ኣዒንቲ እቲ ገላው ክኸፍትሉ ገይሩ ንሰማያዊ ሰራዊት ክከላኸለሎም ክርኢ። ኣብ ህይወትና ብዙሕ ዘይንርእዮ ነገራት ከም ዝፍጸም ንፈልጥ ኢና። ኤፌሶን 6:12 ብግልጺ ዘይንርእዮም ሓይልታት ከም እንዋጋእ ይነግረና። ነዚ ውግእ እዚ ንምዕዋት ዓበይቲ ኣይኮናን፣ ግን ጐይታ እዩ።
ክንእምኖ ክንመሃር ኣሎና። «ኣምላኽ ንዝሕግዙ ርእሶም ይሕግዝ» ኣብ ክንዲ እንብል፣ ኣምላኽ ንዝእምኑዎም ውግኣት ከም ዝዋጋእ ክንመሃር ኣሎና፣ ከመይሲ ርእሶም ከም ዘይእመኑ ተማሂሮም እዮም። ንጐይታ ክንእምኖ ንኽእል ኢና፣ ከመይሲ «ኣምላኽ እሙን እዩ» (1 ቈረንቶስ 1:9)።
1 ቈረንቶስ 10:13 ከምዚ ይብል፣ «ንሰብ ዘይተለመደ ፈተና (ፈተና ወይ መከራ) ኣይበጸሓኩምን፤ ኣምላኽ ግን እሙን እዩ፣ ካብ ዓቕምኹም ንላዕሊ ክትፍተኑ (ክትፍተኑ) ኣይፈቅድን እዩ፣ ግን ምስቲ ፈተና መገዲ ምህዳም’ውን ክገብር እዩ፣ ክትጸውርዎ ምእንቲ ክትኽእሉ።»
እዛ ጥቕሲ እዚኣ ተስፋ ተሕድረለይ ንጐይታ ምሉእ ምቁጽጻር ምስ እንህቦ፣ ንሱ ዓወት ክህበና እዩ። ብጸላኢ ኣይንስዓርን ኢና። ጸሎተይ ጐይታ ኣዒንትኹም ከፊቱ ነቲ ኣምላኽ ዘዳለወልና መድሓኒ ክትርእዩ እዩ። ዝያዳ ክንነግረኩም ንኽእል ኢና።
