ሃሎዊን እንታይ ጌጋ ኣለዎ?
ሞት ብግዜ ሃሎዊን ክኸብር ከሎ ኣስተብሂልካዶ ትፈልጥ? ብዘይካ ስጋዊ ሞት፡ መንፈሳዊ ሞት እውን። ብዙሓት ክዳውንትን ጌጻትን ናይ “ህያዋን ምዉታት” ውክልናታት እዮም። ንኣሽቱ ቈልዑ ከም ዝተፈላለዩ ኣስካሕካሕቲ ፍጡራት ተኸዲኖም ክርእዩ ጽቡቕ እዩ ኢልና ንሓስብ ስለምንታይ?
እዚ ሞት እዚ ጸላኢና እዩ፣ ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን፣ ንሕና ክርስትያናት ከቶ ኣይንርእዮን ኢና። የሱስ ከምዚ በለ፡
“ሓደ እኳ ቓለይ እንተ ሓለወ፡ ሞት ከቶ ኣይርእን እዩ” (ዮሃንስ 8:51 NKJV)። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ “ሕጊ መንፈስ ህይወት ብክርስቶስ የሱስ ካብ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ ኣውጺኡኒ እዩ” (ሮሜ 8:2)። ካብ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ ወጺእና ኢና።
ጳውሎስ እውን ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡
“ኣምላኽ ... ካብ ከምዚ ዝበለ ዓብዪ ሞት ኣድሓነና፡ የድሕነና እውን ኣሎ፤ ንሱ ኸኣ ከድሕነና ምዃኑ ንኣምን ኢና” (2 ቈረንቶስ 1:10)። ሞት ክትረኽቦ ዘስካሕክሕ ነገር እዩ፣ ገና ብዙሓት ብግዜ ሃሎዊን የፍቅርዎ።
ክርስቶስ ኣብ መስቀል ንዓና ዝረኸቦ እዩ ነይሩ፣ ካብ ኣቦ ምስ ተፈልየ ኸኣ፡
“ኣምላኸይ፡ ኣምላኸይ፡ ስለምንታይ ሓደግካኒ?” (ማርቆስ 15:34)። ብርግጽ፡ ኣብ ስቓይ ሲኦል፡ ሰባት እዚ ሞት እዚ ብሓቂ እንታይ ማለት ምዃኑ ድሕሪ ግዜ ክርድኦም እዩ።
ሞት ንምርኮኡ ሒዝዎ ክጸንሕ ኣይክእልን ንመዓጹታት ሰበሮ ካብ መቓብር ተንስአ፣ ንጸላእቱ ብዓብዪ ዓወት ስዒሩ፤ ካብ ጸልማት ግዝኣት ዓዋቲ ኮይኑ ተንስአ፣ ንዘለኣለም ከኣ ምስ ቅዱሳኑ ንምግዛእ ይነብር። ተንስአ! ተንስአ! ሃሌሉያ! ክርስቶስ ተንስአ! — ኣር. ሎውሪ
