ህይወት መዓስ ትጅምር?
ቅዱሳት ጽሑፋት ብዛዕባ ህይወት መዓስ ከም እትጅምር እንታይ ይነግሩና? ማርያም፡ ብሕጻን ክርስቶስ ጥንሲ ዝነበራ፡ ንሓብትኣ ኤልሳቤጥ፡ ንሳ ድማ ሽዱሽተ ወርሒ ጥንሲ ዝነበራ፡ ኣብ ዝበጽሓትሉ እዋን ኣስተንትኑ። ማርያም ንሓብትኣ ኣብ ዝሰላመትሉ እዋን፡ ኤልሳቤጥ “ድምጺ ሰላምታኺ ኣብ ኣእዛነይ ምስ በጽሐ፡ እቲ ሕጻን ኣብ ከርሰይ ብሓጐስ ዘለለ” (ሉቃስ 1:44 NKJV) ኢላ ኣወጀት። እዚ ድማ ይነግረና:
ሕጻን ኤልሳቤጥ፡ ኣብ ሽዱሽተ ወርሒ ዕብየት፡ ብሓቂ ሰብኣዊ ነበረ፡ ከመይሲ ንሱ፡ ብመንፈስ ቅዱስ፡ ምህላው ኣደ ጐይታ ፈሊጡ ነበረ። ሕጻን ማርያም፡ ድሕሪ ሓጺር ግዜ ጥንሲ፡ ምሉእ ሰብ ከም ዝኾነ ተፈሊጡ ነበረ፡ ነፍሱን መንፈሱን እውን ይርከብ። ንሱ “ቅዱስ” እዩ (ቍጽሪ 35)። ብተወሳኺ፡ ንሕግታት መጽሓፍ ዘጸ ኣስተንትኑ። ኣብኡ፡ ብጐይታ ከም ዝቐረበ፡ “ሰብ እንተተዋግኡ፡ ንጥንሲ ዘላ ሰበይቲ ድማ እንተጎድኡዋ፡ ንሳ ድማ ቅድሚ ግዜኣ እንተወለደት፡ ግናኸ ዝኾነ ጉድኣት እንተዘይተኸተለ፡ ብርግጽ ከምቲ ሰብኣይ እታ ሰበይቲ ዝእዝዞ ክቕጻዕ እዩ፤ ከምቲ ዳኛታት ዝውስንዎ ድማ ክኸፍል እዩ። ግናኸ ዝኾነ ጉድኣት እንተተኸተለ፡ ህይወት ንህይወት ክትህብ ኢኻ” (ዘጸኣት 21:22-23) ዝብል ቃል ተገይሩ ኣሎ። ቍጽሪ 23፡ ጉድኣት እታ ሰበይቲ ቅድሚ ግዜኣ ምውላድ እንተገበረ፡ እቲ ሕጻን ድማ እንተሞተ፡ ወይ ኣብ ከርሲ እንተሞተ፡ እቲ ገዳሊ መቕጻዕቲ ሞት ክቕበል ኣለዎ፡ ከመይሲ እቲ መቕጻዕቲ “ህይወት ንህይወት” እዩ። እዚ ድማ እቲ ኣብ ከርሲ ዘሎ ሕጻን ሰብኣዊ ህይወት ከም ዝኾነ ይነግረና፡ ብዘየገድስ ደረጃ እቲ ጥንሲ።
ብምስሊ ኣምላኽ
ብዛዕባ ሰብኣዊ ህይወት ንክርስትያናዊ ስነ-ምግባርን ስነ-ምግባርን መምርሒ ዝህቡ ብዙሓት ካልኦት ጥቕስታት ኣለዉ። ኣብዚ ካብ ብሉይ ኪዳን ዝተወስዱ ክልተ ጽሑፋት ኣለዉ:
እግዚኣብሔር ይመስገን፡ ከመይሲ ብፍርሃትን ብድንቂን ተገይረ እየ፤ ግብራትካ ድንቂ እዩ፡ ነፍሰይ ድማ እዚ ብጽቡቕ ትፈልጦ። ኣካለይ ካባኻ ኣይተኸወለን፡ ኣብ ስውር ኣብ ዝተገበርኩሉ እዋን፡ ኣብ ታሕተዋይ ክፍሊ ምድሪ ድማ ብጥበብ ኣብ ዝተሰርሕኩሉ እዋን። ዓይንኻ ንኣካለይ ረኣየቶ፡ ገና ዘይተሰርሐ። ኣብ መጽሓፍካ ድማ ኩሎም ተጻሒፎም ነበሩ፡ እተን ንኣይ ዝተሰርሓ መዓልታት፡ ገና ካብአን ሓንቲ እኳ ኣብ ዘይነበረትሉ እዋን። (መዝሙር 139:14-16)
ኣምላኽ ድማ ንሰብ ብምስሉ ፈጠሮ፤ ብምስሊ ኣምላኽ ፈጠሮ፤ ወድን ጓልን ገይሩ ፈጠሮም። (ዘፍጥረት 1:27)
ነፍሲ ወከፍ ሰብ ብፍርሃትን ብድንቂን ብምስሊ ኣምላኽ ተገይሩ እዩ። ኣብ ዘፍጥረት 1 ጥራይ ዘይኮነስ፡ ድሕሪ ማይ ኣይሂ እውን ጐይታ እቲ ዝወደቐ ሰብ ብምስሉ ከም ዝተገብረ ደገመ (ዘፍጥረት 9:6)። እዘን ጥቕስታት እዚኣተን ንነፍሲ ወከፍ ክርስትያን፡ ሰብኣዊ ህይወት፡ ኣብ ዝኾነ ደረጃ ዕብየት፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ፡ እቲ ልዑላዊ ፈጣሪ፡ ህያው ከም ዝኾነ ክእምን ክድርኻኦ ኣለወን! ኣምላኽ ጥራይ እዩ ነቲ መስርሕን ንዘለኣለማዊ ህይወት ነፍሲ ወከፍ ብምስሉ ዝተገብረ ህይወት ክውስን መሰሉ ዘለዎ!
ኣምላኽ ንኹሎም መንግስታዊ ስልጣናት እኳ እንተሰየመ (ሮሜ 13:1)፡ ንሱ ግና ንሳቶም ኣብ ልዕሊ እቲ ዝበሎ ሕግታት ክገብሩ ዝኾነ መሰል ኣይሃቦምን። ንሳቶም ንእኡ ክእዘዝዎ እዮም ዝግባእ።
ከምኡ ድማ፡ ውልቀ ሰባት ንኣምላኽ ብምእዛዝ ክነብሩ ኣለዎም። ኣብ ዘይንእዘዘሉ እዋን፡ ንሓጢኣት ንገብር፡ ካብ ሕፍረትን ገበንን ክሳዕ ስምዒታዊ ጉድኣት ዝበጽሕ ሳዕቤናት ድማ ንረክብ። ግናኸ ንኹላትና ምሕረት ኣሎና፡ “ደም የሱስ ክርስቶስ … ካብ ኩሉ ሓጢኣት የንጽሓና” (1 ዮሃንስ 1:7)።
ሰይጣን፡ ስሙ “ከሳሲ” ማለት እዩ፡ ኣብ ኣእምሮ ምእመናን ብዙሕ ገበንን ኩነኔን ዝብሉ ሓሳባት ንምእታው ይደሊ፡ ግናኸ ሓደ ዓቃቢ፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ (1 ዮሃንስ 2:1) ኣሎና። ንሱ ጥራይ እዩ ካብ ኩሉ ገበን ይቕረ ክብለልናን ከንጽሓናን ዝኽእል፡ ንሱ ድማ ብቐጥታ ወይ ብምእመናንን ብኣገልግሎታትን ኣብ እምነት ዝመስረቶም ክሕግዘና ይደሊ። ንሱ ንነፍሲ ወከፍና ይፈቱን ይሓልየልናን እዩ፡ ብዘየገድስ እንታይ ከም ዝገበርና!
ኣቱም ንኣሽቱ ደቀይ፡ እዚ ነገር እዚ እጽሕፈልኩም ኣሎኹ፡ ምእንቲ ሓጢኣት ከይትገብሩ። ሓደ እኳ ሓጢኣት እንተገበረ፡ ምስ ኣቦ ዓቃቢ ኣሎና፡ የሱስ ክርስቶስ ጻድቕ። ንሱ ባዕሉ ድማ ምሕረት ንሓጢኣትና እዩ፡ ንሓጢኣትና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንሓጢኣት ኩላ ዓለም እውን … እዚ ነገር እዚ ብዛዕባ እቶም ከታልሉኹም ዝፍትኑ እጽሕፈልኩም ኣሎኹ። ግናኸ እቲ ካብኡ ዝተቐበልኩምዎ ቅብኣት ኣባኻትኩም ይነብር፡ ዝኾነ ሰብ ከም ዝምህረኩም ድማ ኣየድልየኩምን፤ ግናኸ እቲ ሓደ ቅብኣት ብዛዕባ ኩሉ ነገር ከም ዝምህረኩም፡ ሓቂ እዩ፡ ሓሶት ድማ ኣይኮነን፡ ከምቲ ዝምሃረኩም ድማ፡ ኣብኡ ክትነብሩ ኢኹም። ሕጂ ድማ፡ ኣቱም ንኣሽቱ ደቀይ፡ ኣብኡ ንበሩ። —1 ዮሃንስ 2:1-2,26-28
