ብፍላይ ንኣንስቲ
ንባርያይ ሕሰብ
ህይወት ጽቡቕ ነበረ ኣብ ቤት እዮብ። እዮብ ኣዝዩ ዝኸበረ፣ ሃብታም፣ ከምኡ’ውን «ካብ ኩሎም ሰባት ምብራቕ ዝዓበየ» ነበረ (እዮብ 1:3)። ንሱ ፍጹም ሰብኣይን ኣቦን ነበረ፣ ንኣምላኽ’ውን የኽብር ነበረ። ደቁ ጽቡቕ ርክብ ነበሮም፣ ብሓድነት’ውን ይሕጎሱ ነበሩ። ሰበይቲ እዮብ ሓንቲ ሰበይቲ ክትምነዮ እትኽእል ኩሉ ነበራ።
ብሃንደበት ኩሉ ተለወጠ። ብዘይ ዝኾነ ምኽንያት፣ ኣምላኽ ነዛ ስድራቤት እዚኣ ዝነዓቓ ይመስል ነበረ። ደቆም ተወስዱ – ምስ ኣገልገልቲ ብዘሰንብድ መገዲ ተቐትሉ። ብዙሕ ንብረቶም ብሓጺር ግዜ ተሰርቐ ወይ ተደምሰሰ። ሰበይቲ እዮብ ብምሉኡ ተነጺላ፣ ተደናጊራ፣ ከምኡ’ውን ሓገዝ ኣልቦ ኮይና ክትስምዓ ኣለዋ፣ መንከ እዩ ዝነቕፋ። ምኽንያት ክትረክብ ኣይከኣለትን፣ ከተንብብ መጽሓፍ ቅዱስ ኣይነበራን፣ ከምኡ’ውን ከጸናንዓ ዝኽእል መንፈስ ቅዱስ ኣይነበራን። ኣብ ድሕሪት እንታይ ከም ዝኸይድከ ከመይ ጌራ ክትፈልጥ ትኽእል?
ድሕሪኡ፣ ኣብ ልዕሊ እዚ ኩሉ፣ እዮብ ብዝኸፍአን ዘዋርድን ሕማም ተመቲኡ፣ ብቁስሊ ተሸፊኑ፣ ከም ሓደ ለማኒ ከተማ ኣብ ሓሙዅሽቲ ተቐሚጡ ነበረ። ተነዓቐን ተላገጸን። ነዛ ዝደናገረት ሰበይቲ እዚ ኩሉ ኣዝዩ ብዙሕ ነበረ፣ ንፍቑር ሰብኣያ ድማ «ንኣምላኽ ስዐሮ እሞ ሙት!» (2:9) ኢላ ጨደረት። ኣብ ኣእምሮኣ፣ ሞት ካብዚ ዝሓሸ ክኸውን ኣለዎ። ግናኸ፣ «ኣብዚ ኩሉ እዮብ ኣይበደለን፣ ንኣምላኽ’ውን ብዕሽነት ኣይወቐሰን» (እዮብ 1:22 KJV) ኢልና ነንብብ። ብዙሕ ግዜ ኣብ ህይወት ሰይጣን ንክፉእ ስርሑ ንዝቐረቡናን ዝፈቐርናዮምን ኣዝማድና ይጥቀም።
እዮብ ዘይፈልጦ ንሰበይቱን፣ ኣብ ድሕሪ እዚ ዘሰንብድ ፍጻመ፣ ኣምላኽ ምስቲ ሽዑ ከምዚ ሕጂ ዝገብር ኣብ ምድሪ ዝዞር ዝነበረ ድያብሎስ ይዋጋእ ነበረ፣ «መን ከም ዝውሕጥ ይደሊ» (1 ጴጥሮስ 5:8)፤ ስድራቤት እዮብ ድማ ናይ ሽዑ ዒላማኡ ነበሩ። ሰበይቲ እዮብ ንክፉእ መደብ ሰይጣን ተሰጊራ፣ ንኣምላኽ ድማ ብሰንኪ እቲ ዘስካሕክሕ ኩነታቶም ወቐሰቶ። ናብ መፈንጠራ ሰይጣን ምውዳቕ ክንደይ ቀሊል እዩ – ብፍላይ ከኣ ፍቑራትና ምስ ዝሳተፉ።
ኣምላኽ ንሰይጣን በዚ ሕቶ እዚ ተገዳደረ: «ንባርያይ እዮብ ሓሲብካዮዶ፣ ኣብ ምድሪ ከምኡ ዝበለ ሓቀኛን ቅኑዕን ሰብ የልቦን፣ ንኣምላኽ ዝፈርህን ንክፉእ ዝርሕቕን?» (እዮብ 1:8)። ስለዚ ሰይጣን ንእዮብን ንዘለዎ ኩሉን ኣጥቀዐ፣ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ዓወት ክረክብ ተስፋ ገበረ። እዮብ ግና ካብ ክፉእ መደባቱ ዝኾነ ኣይደለየን። ኣብ ኩሉ መከራኡ እዮብ ንኣምላኹ እናተኸላኸለ «እንተቐተለኒ’ኳ፣ ግናኸ ክእመኖ እየ ... ንሱ’ውን ምድሓነይ ክኸውን እዩ» (እዮብ 13:15-16) ኢሉ ኣወጀ።
ምናልባት ሕጂ ህይወት ንዓኻ ኣዝያ ከቢድ ትኸውን፣ ምኽንያት ክትርኢ ኣይትኽእልን፣ ካብኡ ዝወጽእ መገዲ’ውን የብልካን። እንተደኣ ደሊኻ፣ ካብ ኩነታትካ ሓሊፍካ ናብቲ ኣምላኽ ዘሎ መንፈሳዊ ዓለም ጠምት፣ ንኣምላኽ ድማ ንሰይጣን «ንባርያይ ሳሊ፣ ሩት፣ ዳቭ፣ ቦብ ወይ ዝኾነ ይኹን ሓሲብካዮዶ?» ክብል ትሰምዖ ትኸውን።
ኣምላኽ ይደሊ ኣሎ ኣብ ገሃዳዊ ፈተና፣ ብሓቀኛ እምነትን ምስጋናን ንዘይተወሰነ ፍቕሩን ጸጋኡን ኣብ ህይወቶም ብዙሕ ግዜ ንዝፈሰሰሉ ዝእመኑሉ ሰብኡትን ኣንስትን። ንዕኡ ከነሕፍሮ ኣይንኽእልን። ካብኡ ዝሓሸ ይግብኦ። ሰይጣን ኣብ ህይወትና ዓወት ክረክብ የብሉን።
እዚ ጸላኢ ጐይታናን መድሓኒናን ከም መልኣኽ ብርሃን ኮይኑ ክቐርብ ይሕጎስ (2 ቈረንቶስ 11:14)። ንሱ ዋና ኣታላልዪ እዩ። በዚ ምኽንያት እዚ ንደቂ ኣምላኽ ምስ ጐይታ ቅጽበት ብቅጽበት ምኻድ፣ ንዕኡ ምጥማት፣ ከምኡ’ውን ካብ ቃሉ ምምሃር ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ፣ እዚ ቃል እዚ ድማ ንጸላኢ ንምጥቃም ዝውዕል ሰይፊ መንፈስ እዩ። ሰይጣን ግዜኡ ሓጺር ምዃኑ ይፈልጥ እዩ፣ ስለዚ መጥቃዕትታቱ ብርግጽ ክውስኽ እዩ። ከም እዮብ ንፈተናታቱ ምላሽ ንምሃብ ኩሉ ግዜ ድሉዋት ክንከውን ኣሎና።
ታሪኽ እዮብ በዚ ቃላት እዚ ይዛዘም፣ «ስለዚ ጐይታ ንመወዳእታ እዮብ ካብ መጀመርታኡ ንላዕሊ ባረኾ» (እዮብ 42:12)። መወዳእታ ክርስትያን ድማ ካብቲ ክንምነዮ እንኽእል ንላዕሊ ዝገርም ክኸውን እዩ። ንመድሓኒና ገጽ ንገጽ ክንርእዮ ኢና፣ «ኣምላኽ ድማ ካብ ኣዒንቶም ንብዓት ኩሉ ክደርዝ እዩ፤ ድሕሪኡ ሞት ኣይክህሉን እዩ፣ ሓዘን’ውን የልቦን፣ ኣይክበኽዩን’ውን እዮም፣ ድሕሪኡ ስቓይ’ውን የልቦን: እቲ ናይ ቀደም ሓሊፉ እዩ እሞ» (ራእይ 21:4)።
ብፍራን ፍራጋር፣ ካብ ኣህጉራዊ ክርስትያናዊ መጽሔት. ብፍቓድ ዝተጠቀመ።
