ሕቶ፦ ክርስቶስ ምስ ኣምላኽ ኣቦ ማዕረ እንተኾይኑ፣ ስለምንታይ እዩ ንመንግስቲ ንኣምላኽ ዝህባ፣ ከምቲ ኣብ 1 ቈረንቶስ 15:24 ተገሊጹ ዘሎ?
መልሲ፦ ብዛዕባ ኣምላኽ ኣቦ፣ ኣምላኽ ወልድን ኣምላኽ መንፈስ ቅዱስን ሓደ ኣምላኽ ምዃኖም ብምእማን ብሓንሳእ ከም ኣምላኽ ንዛረብ። እዞም ሰለስተ ኣካላት ናይ ኣምላኽነት ብሓንሳእ «ስላሴ» ተባሂሎም ይጽውዑ። ከምዚ ዝኣመሰለ ርክብ ብሰብኣዊ ኣእምሮና ክንርድኦ ዘይንኽእል ክንከውን ከለና፣ ካብ ቅዱሳት ጽሑፋት ነፍሲ ወከፍ ካብቶም ሰለስተ ምሉእ ብምሉእ ኣምላኽ ምዃኖም፣ እቶም ሰለስተ ድማ ፍሉያት ክኾኑ ከለዉ፣ ብኹሉ መገዲ ፍጹም ማዕረ ምዃኖም ንእምን። ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ ኣምላኽ መንፈስ ምዃኑ (ዮሃንስ 4:24) ከምኡ’ውን ከም ኣምላኽ መጠን ስጋዊ ኣካል ከምዘይብሉ ይነግረና።
ምኽሪ ኣምላኽነት ንምፍጻም፣ ኣምላኽ ወልድ ርእሱ ኣትሒቱ ከም ሰብ ናብ ምድሪ መጸ፣ ብኣምላኽ ኣቦ ተላኢኹ፣ ብኣምላኽ መንፈስ ቅዱስ ተጸኒሑ፣ ኣብ ቤተልሔም ካብ ንእሽቶ ድንግል ማርያም ተወልደ። ክሳብ ሕጂ ናይ ሓቂ ኣምላኽ ክኸውን ከሎ፣ ሕጂ ድማ ናይ ሓቂ ሰብ እዩ፣ ገና ግን ከም ሰብ ክኸውን ዘይክእል ቅዱስ እዩ – ብባህሪ፣ ብሓሳብ፣ ብቓል ወይ ብግብሪ ምሉእ ብምሉእ ሓጢኣት ዘይብሉ እዩ። ንመብጽዓታት ኣምላኽ ኣብ ብሉይ ኪዳን ንምፍጻም፣ ንኣምላኽ ንምኽባርን ሰብ ዘድለዮ መድሓኒ ምዃንን መጸ። «መሲሕ» እቲ ናይ እብራይስጢ ቃል እዩ፣ ንሱ ድማ «ክርስቶስ» ዝብል ናይ ግሪኽ ተመሳሳሊ ቃል እዩ፣ ትርጉሙ ድማ «ቅቡእ» ማለት እዩ።
መብጽዓታት ኣምላኽ ስቓይን ሞትን ናይ መድሓኒ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣምላኽ ካብ ምዉታት ብምትንሳእን ኣብ የማናዊ ኢዱ ብምቕማጥን ከም ዝኽእስዎ እውን የጠቓልል። (መዝሙር 110:1)። ኣምላኽ ድማ ንኹሉ ዓለም ከም ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይቶትን ክገዝእ ሾምዎ (1 ጢሞቴዎስ 6:15)።
ብሓቂ ድንቂ እዩ እቲ ጐይታ የሱስ ካብ ምዉታት ከም ሓቀኛ ሰብተንስአ። ናብ ሰማይ ከም ሰብ ዓረገ እሞ ኣብ የማናይ ኢድ ኣምላኽ ከም ሰብተቐመጠ። ንሱ ኣምላኽን ሰብን ብሓደ ኣካል ንዘለኣለም ይነብር። ራእይ 19 ኣብ መወዳእታ ናይ መከራ ናብዛ ምድሪ ከም ዝምለስ፣ ብኽቡራት ቅዱሳኑ ተኸቲሉ፣ ንሰራዊት ዓለም ከም ዘጥፍእ፣ ንጸረ-ክርስቶስን ንኣራዊትን ብህይወት ናብ ቀላይ ሓዊ ከም ዝድርብዮም፣ ከምኡ’ውን መንግስቱ ብጽድቂ ከም ዝሰርዕ የርእየና።
ራእይ 20 ድማ ንሱ ድሕሪኡ ን1,000 ዓመታት ብጽድቂ ከም ዝገዝእ ይነግረና። ንሱ ከም ክርስቶስ – እቲ ሰብ ክርስቶስ የሱስ – ክገብር እዩ። ካልኦት ክፍሊ ቅዱሳት ጽሑፋት እዚ ግዜ እዚ ክብሪ ዝመልኦ ግዜ ከም ዝኸውን የርእየና። ሰይጣን ክእሰር እዩ፣ በረኻ ከም ወርዲ ክዕምብብ እዩ፣ ኣስያፍ ናብ ማሕረስ ክቕየሩ እዮም፣ ክፉእ ድማ ብጽድቂ ንነፍሲ ወከፍ ንግሆ ክፍታሕ እዩ። ብተወሳኺ፣ ኣከባቢ ምሉእ ብምሉእ ክጸርይ እዩ፣ ኣብ ምድሪ ሰላም ክኸውን እዩ፣ ሞት ከም ደሞዝ ናይ ግሉጽ ወይ ህዝባዊ ሓጢኣት ጥራይ ስለ ዝመጽእ ህይወት ኣዝዩ ነዊሕ ክኸውን እዩ። ኣብ ምድሪ ከምዚ ዝኣመሰለ ክብሪ ዘለዎ ወይ ንነዊሕ ግዜ ብሓደ ገዛኢ ዝጸንሐ መንግስቲ ኣይነበረን።
ኣምላኽ ንሰብ ፈቲንዎ እዩ ካብቲ ንመጀመርታ ሰባት ዝፈጠረሉን ንኣዳምን ሄዋንን ኣብ ገነት ኤድን ዘንበረሉን ግዜ ጀሚሩ ብዝተፈላለዩ መንገዲ፣ ንጹህነት፣ ትውልድነት፣ መንግስቲ፣ ሕጊን ጸጋን ዘጠቓልል። ግዝኣት ጐይታ ብጽድቂ ናይ ሰብ ናይ መወዳእታ ፈተና ክኸውን እዩ። ሰይጣን ኣብዚ ግዜ እዚ ክእሰር እዩ እሞ ሓደ እኳ ብሓቀኛነት «ሰይጣን እዩ ገይሩኒ» ክብል ኣይክእልን እዩ። ድሕሪ 1,000 ዓመታት ኣብ መዓሙቕ፣ ሰይጣን ክፈትሕ እዩ። መጽሓፍ ቅዱስ ንህዝብታት እንደገና ንምጥፋእ ከም ዝኸይድ፣ ብዙሕ ተኸታሊ ድማ ከም ዝረክብ ይነግረና፣ ምኽንያቱ ብዙሓት ንጐይታ ብሓሳዊ ምእዛዝ ጥራይ እምበር፣ ካብ ልቢ ኣይኮኑን ተገዚኦም። እቲ ኣብ ልቢ ሰብ ዝሰረጸ ክፋእ ግሉጽ ክኸውን እዩ፣ ምኽንያቱ ብዙሓት ህዝቢ ካብ ወሰን ምድሪ ንሰይጣን ተኸቲሎም ናብ ሰፈር ቅዱሳን፣ ኢየሩሳሌም፣ እታ ቅድስቲ ከተማ፣ ርእሰ ከተማ ዓለም ክኸዱ እዮም (ራእይ 20:7-8)።
ኣምላኽ ብዛዕባ ሰብ ኩሉ ግዜ ዝፈልጦ ዝነበረ ምሉእ ብምሉእ ግሉጽ ክኸውን እዩ፦ ሰብኣዊ «ልቢ ካብ ኩሉ ነገር ተንኮለኛ እዩ እሞ ኣዝዩ ክፉእ እዩ» (ኤርምያስ 17:9)! ሰብ ልቡ ዘይሕከም ምዃኑ ኣርእዩ እዩ። ፍርዲ ኣምላኽ – ሓዊ ካብ ሰማይ – ክወርድ እሞ ነዚ ዓቢ ሰራዊት ክበልዖ እዩ። ሰማያት «ብዓቢ ድምጺ ሓሊፎም ክኸዱ እዮም፣ ኣካላት ድማ ብትኩስ ሓዊ ክመሓለሉ እዮም፤ ምድርን ኣብኣ ዘለዉ ግብራትን ክቃጸሉ እዮም» (2 ጴጥሮስ 3:10)። ግዜ ግዝኣት ክውዳእ እዩ። ክርስቶስ ኣይተሰጎገን፣ ግን ንኹሎም ጸላእቱ ኣብ ትሕቲ እግሩ ክሳብ ዘንበረ ገዚኡ እዩ። ንረሲኣን ምዉታት ከም ዘተንስእ፣ ንሳቶም ድማ ኣብ ቅድሚ ዓቢ ጻዕዳ ዝፋን ብግብሮም ክፍረዱ ክቐርቡ እዮም። ድሕሪኡ ጽድቂ ዝነብረሉ ሓድሽ ሰማይን ሓድሽ ምድርን ክኸውን እዩ።
እቶም ረሲኣን ምዉታት ክትንስኡ እዮም፣ ክፍረዱ እሞ ምስ ሰይጣንን ኣጋንንቱን ናብ ገሃነም ክድርበዩ እዮም፤ ቀላይ ሓዊ ድማ ንዘለኣለም ዕድሎም ክኸውን እዩ። ሞት፣ እቲ ናይ መወዳእታ ጸላኢ፣ ድሕሪኡ ክጠፍእ እዩ። ኩሉ ነገር ኣብ ትሕቲ እግሪ ክርስቶስ ክኸውን እዩ። መርዓቱ ምስኡ ብፍጹም ባህታ ንዘለኣለም ክትነብር እያ። ብዛዕባ እታ ሓዳስ ምድሪ ከምዚ ንብብ፦ «እንሆ፣ ድንኳን ኣምላኽ ምስ ሰባት እዩ፣ ንሱ ድማ ምስኦም ክነብር እዩ፣ ንሳቶም ድማ ህዝቡ ክኾኑ እዮም። ኣምላኽ ባዕሉ ምስኦም ክኸውን እዩ እሞ ኣምላኾም ክኸውን እዩ» (ራእይ 21:3)። ክፉእ ብግቡእ ንዘለኣለም ክፍታሕ እዩ፣ ስለዚ ድማ ንግዝኣት፣ ስልጣን ወይ ሓይሊ ድሕሪኡ ኣየድልን እዩ። ዕዮ ክርስቶስ ናይ ምድሓንን ናይ ዕዮ ሰይጣን ምጥፋእን ንኽብሪ ኣምላኽ ምሉእ ክኸውን እዩ። ስለዚ፣ ድሕሪኡ ነቲ ብፍጹምነት ዝተጠቕመሉ ሓላፍነት ናብ ኣምላኽ ኣቦ፣ ነቲ ዝኣመኖ፣ ክህቦ ይኽእል እዩ። ንሱ፣ ወልድ፣ «ንኹሉ ነገር ኣብ ትሕቲኡ ንዘንበረሉ እውን ክግዛእ እዩ፣ ኣምላኽ ኩሉ ኣብ ኩሉ ምእንቲ ክኸውን» (1 ቈረንቶስ 15:27)። ኣምላኽ ምስ ሰብ ክነብር እዩ። ንነፍሲ ወከፍ ኣካል ናይ ኣምላኽነት ዝኸውን ውልቃዊ ዕዮ ድሕሪኡ ኣየድልን እዩ። ኣምላኽ ኩሉ ኣብ ኩሉ ክኸውን እዩ።
