እቲ ዮሃንስ መጥምቕ ዝበልዖ ዝነበረ ኣንበጣን ማርን ንሕና እንመርጾ ኣይኮነን ይኸውን፣ ግናኸ ንዕኡ ይድግፎ ነበረ። እቲ ኣንበጣ ብፍላይ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ፣ ከመይሲ ካብቶም ብዙሓት በረርቲ ነፍሳት ፍሉይ ብምዃኑ፣ ከም ንጹህ እንስሳ ተመዲቡ ነበረ። ብመሰረት ሕግታት ምግቢ ብሉይ ኪዳን፣ ዝኾነ ይኹን በረርቲ ነፍሳት ንምንጥጥ ዘገልግል መሓውር ዘለዎም፣ ከም ኣንበጣ፣ ጽንጽን፣ ከምኡ’ውን ሓሰኻ፣ ንጹሃት ነበሩ እሞ ክበልዑ ይኽእሉ ነበሩ (ዘሌዋውያን 11:21–22)። ካልኦት በረርቲ ነፍሳት ኣብ ምድሪ ይሳሓቡ ነበሩ እሞ ብኡ መሰረት ርኹሳት ይቑጸሩ ነበሩ (ዘሌዋውያን 11:20)—ገሊኦም ከም ጽምብላሊዕ ክሳዕ ዝኾኑ እኳ እንተኾኑ፣ ግናኸ ጸባብን ማራኺን ክኾኑ ይኽእሉ እዮም።
ካብ ኣንበጣ እንታይ ክንመሃር ንኽእል? ሓደ ነገር፣ እቲ ናይ ምንጥጥ ባህርዮም ናይ ምድሪ ፍጥረታት ከም ዘይኮኑ የርኢ። ገሊኦም ነፍሳት ንእተወሰነ እዋን ይነፍሩ እሞ ድሕሪኡ ኣብ ምድሪ ይኸዱ። ብተመሳሳሊ፣ ህዝቢ እዛ ዓለም እዚኣ ልዑል ሃሳባት ክህልዎም ይኽእል እዩ፣ ግናኸ “ኣብ ምድሪ ይነብሩ” (ራእይ 17:8) እሞ ንኣምላኽ ሰማይ ይነጽጉ። ብኣንጻሩ፣ ኣንበጣ ዝኸኣሎም መጠን ኣብ ኣየር የሕልፉ። ከም ምእመናን፣ ምስዛ ምድሪ ዘሎና ምትእስሳርና እውን ኣዝዩ ሒደት ክኸውን ኣለዎ። ኣብ ዓለም ክንነብር ኣሎና፣ ግናኸ መንፈሳዊ ባህርይና ሰማያዊ ክኸውን ይግባእ።
እቲ ዘይጸግብ ባህርይ ኣንበጣ ካልእ ፍሉጥ ባህርይ እዩ። ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ንመጓሰ ኣንበጣን ነቲ ዝስዕብ ጥፍኣትን ከም መሳርሒ ፍርዲ ይጥቀመሉ ነበረ። ግናኸ ካብቲ ኣወንታዊ ሸነኽ፣ ኩሉ ምእመን ነቲ ንቓል ኣምላኽ ዘለዎ ዘይተገደበ ባህርይ ክህልዎ ኣለዎ። ሓደ ሓደ እዋን ሓምላይ ጨንፈር ሓቂ ኣብ ዝረኸብናሉ፣ ንብልዖ!
ሳልሳይ ከኣ፣ ቅዱሳት ጽሑፋት ንኣንበጣ የሞግሱ፣ ከመይሲ “ንጉስ የብሎምን፣ ግናኸ ኩሎም ብመዓርጎም ይቕድሙ” (ምሳሌ 30:27)። ጐይታና እውን ዘይርአ እዩ። ከም ኣንበጣ ጌርና መዓርግ ክንሕሉ ንኽእልዶ? ብመንፈስ ኣምላኽ፣ ነፍሲ ወከፍና ክንጻወቶ ዝግባእ ተራን ክንጥቀመሉ ዝግባእ ውህበትን ኣሎና። ብሓይልን ብእምነትን ክንገብሮ ንኽእል ኢና።
