ነዚ ኽፋል ቅዱስ ጽሑፍ ክንሓስበሉ ኸለና፡ እቲ ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ ቅድሚኡ ዝነበሮ ዓብዪ ዕላማ ኣብ ኣእምሮና ኽንሕዞ ኣሎና። ነቶም ቅዱሳን ቈረንቶስ ካብቲ ኸምቲ ኣብዚ ዝገልጾ ዘሎ ዝተሓተ መንፈሳዊ ዅነታቶም ተላዒሎም ኪወጹ ይምነ ነበረ። ከም መንፈሳውያን ምእመናን ኪዛረቦም ኣይከኣለን፡ ኣብ ክንዳኡ ግን ከም ስጋውያን ወይ ስጋውያን ኪዛረቦም ነበሮ። ዅነታቶም ናብ ዓለማውነትን ስነ-ምግባራዊ ምልልስን ኣምርሑ፡ እዚ ድማ ንብልሽውናን ስሕተት ትምህርትን ኣብ ማሕበር ዝያዳ ኣፍደገ ከፈተ። እዚ ድማ ውሑድ መንፈሳዊ ምስትውዓልን ኣብ ማእከሎም ንዘሎ ኣድላይነትን ሽግራትን ንምምካት ዘድሊ መንፈሳዊ ሓይልን ኣይነበሮምን። እዚ ኸኣ ንዓና እውን ሎሚ ቓል እዩ።
እቲ ኣብ 1 ቈረንቶስ ዝተቓልዐ ዅነታት እቶም ምእመናን፡ ንኣና ናብ ምስሊ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ንምቕያር መገዲ ኣምላኽ ንምርኣይ ኣብ 2 ቈረንቶስ ተገሊጹ ኣሎ። እዚ ኸኣ እቲ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ውሽጥና ብተግባራዊ መገዲ ነቲ ኣምላኽ ብዕላማ ኣብ ክርስቶስ ዝሓሰበልና ኺዓይየሉ ኸሎ እዩ ዚፍጸም። ሽዑ ሽግራትን ጸገማትን ብኣምላኽ ዜኽብር መገዲ ኺፍታሕ ይኽእሉ፡ ከመይሲ ርእሲ ብኹሉ ዝተፈላለየ መልክዑ ይስገር፡ ኣብ ክንዳኡ ኸኣ ክርስቶስ ብኹሉ ውበቱ ይርአ።
ብሽግራትን ጸገማትን ምጥባቕ ዕላማ ኣይኰነን፡ የግዳስ ንኣታቶም መፍትሒ ኣምላኽ ምርኣይ እዩ። እዚ ኸኣ ካብ ሽግራትን ጸገማትን ክንሃድም ከም እንደሊ ማለት ኣይኰነን፡ ከመይሲ ካብኣቶም ክንሃድም ኣይንኽእልን ኢና። ኣብ ክንዳኡ ግን ንኹሉ ኣድላይነት ንምምላእ ምድላው ኣምላኽ ክንርኢ ኢና፡ እቲ ምድላው ድማ ኣብ ክርስቶስ እዩ፡ “ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ልበሱ፡ ንስጋ ኸኣ ንፍቓዳቱ ኸተፍጽሙሉ ምድላው ኣይትግበሩ” (ሮሜ 13:14)።
