ኣብ ውሽጥና ዘሎ ስጋ ክንደይ ርኹስ ምዃኑ ምስ ተረዳእና፡ ካብ ርእስና ርሒቕና ናብ ክርስቶስ ክንጥምት ኣምላኽ ከም ዚምህረና ኽንርኢ ኣሎና። ናብኡ ኽንጥምት ከለና፡ ባህርያዊ ባህርያቱ ኣብ ልዕሌና ኺሕተም እዩ። ገለ ኻብዚ ባህርያት እዚ ምእዛዝን ኣብ ኣምላኽ ምውካልን፡ ትዕግስቲ፡ ልእመት፡ ርእሰ ምግታእን ብዙሓት ካልኦትን እዮም። ኣብ ገላትያ 5:22–23፡ እዚ ባህርያት እዚ ከም ፍረ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ህይወት ምእመን ብግብሪ ኸም ዚዓዪ ንርኢ። ጳውሎስ፡ ኣካላትና፡ ንሳቶም ድማ “መሬታዊ ኣቕሑ” ኢሉ ዚጽውዖም፡ ነዚ ፍሉይ መዝገብ ክርስቶስ ኣብ ኵሉ ምእመን ዚነብር ከም ዝሓዙ ይገልጽ። ድሕሪኡ፡ እቲ ኣቕሓ ምስ ተሰብረ፡ ርእስና ምስ ተገንዘበ፡ ብርሃን ይበርህ።
ኣብዚ ሓደ ኻልእ ኽንሓስቦ ዚግባእ ነገር ኣሎ፡ ኣብ 2 ቈረንቶስ 5:10፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ኵላትና ኣብ ቅድሚ ወንበር ፍርዲ ክርስቶስ ኽንቐርብ ከም ዘሎና የዘኻኽረና። ኵሉ እቲ ኣብ ህይወትና ዝገበርናዮ ኣብቲ ብርሃን ቅዱስ ምህላዉ ኺግለጽ እዩ። ዕላማታትና፡ ርእሰ ምድላይና—እኳ ደኣ ምስ ኣገልግሎትና ንጐይታ እንተ ተሓዋወሰ—ኺግለጽ እዩ። ብሕቡእ ወይ ብግሉጽ፡ ኣብ ስራሕ ወይ ኣብ ገዛ፡ ብውልቃዊ ምኽሪ ወይ ብግሉጽ ስብከት ዝተገብረ ኵሉ ኺግለጽ እዩ።
ግናኸ፡ ኣብ ቅድሚ ወንበር ፍርዲ ክርስቶስ ክንቐውም ከለና፡ ሓጥኣት ባህርይና ደጊም ኣብ ውሽጥና ከም ዘየሎ ንዘክር። ሽዑ ምስ ክርስቶስ ክንከውንን ከምኡ ክንከውንን ኢና፡ እቲ ኣረጊት ርእሰ ወዳድን ሓጥኣትን ባህርይና ሓንሳእን ንዘለኣለምን ከም ዝኸደ ድማ ክንሕጐስ ኢና። ናይ ክርስቶስ ዝነበረ ጥራይ ንዘለኣለም ኪቕመጥ እዩ። መዓልቲ መዓልቲ፡ ኣብዚ በረኻዊ መገዲና ኽንመላለስ ከለና፡ ንእኡ ንምሕጓስ ንጽዓር፡ “ናብ የሱስ፡ ደራሲን ፈጻሚ እምነትናን፡ እናጠመትና” (እብ. 12:2)።
