ንሓንቲ ኣቶም እኳ ስጋ ብምእራም ዝፍጸም ነገር የልቦን። ብንጽህና ተሰይሩ፤ ብዘይ ሕጊ ብጣዕሚ ዓብይን ዘስካሕክሕን ድንቁርና እዩ፤ ብሕጊ ድማ ዓመጸኛ እዩ፣ ኣይግዝእን እዩ፣ ኪግዛእውን ኣይከኣሎን። ጸጋ እንተ ኣምጻእካዮ፣ ነቲ ዘምጽኦ ኣብ ገጹ ይትፍእ፤ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ሰብ እንተ ኣእተኻ፣ ስጋ ንመንፈስ ይምነዮ፤ ንሰብ ናብ ሳልሳይ ሰማይ እንተ ኣእተኻዮ፣ ምስ ወረደ ስጋ ብእኡ ኺዕበ (2 ቈረ. 12:7)። ስጋ ኵሉ ግዜ ሓደ እዩ።
ርእስና ኽንዕድግ ኣይንኽእልን ኢና። ክፉት ማዕጾ ኽንገድፍ ዕሽሽ እንተ ኢልና፣ ሰይጣን ኪኣቱ እዩ። ንስጋ ኽስዕሮ ዘይከኣለሉ፣ ኽቁጸር ዘይከኣለሉ እዋን ኪህሉ ይኽእል እዩ። ስለምንታይ? ጸሎት ወይ ንቓል ኣምላኽ ምንባብ ኣግሂደ፣ ወይ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ዕሽሽ ኢለ፣ ሽዑ ጸላኢ ምስ መጸ፣ ንምቕባል ሓይሊ የብለይን፣ ተሳዒረ ድማ። ብዘይ ጥንቃቐ እንተ ተመላሊሰ፣ ሳዕቤኑ ኽዓጽድ እየ።
እዚ እዩ ፍልልዩ፣ ብሓቂ ድማ ፍልልይ ኣለዎ። ንኣብነት፣ ብመንፈስ ዘይመላለስ እንተ ኾይነ፣ ሕልናይ ድማ ጽቡቕ ዘይኮነ፣ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ምስ ኣተኹ፣ ብዛዕባ ርእሰይ ክሓስብ ምስ ተገደድኩ፣ ይሓፍር። ብዛዕባኡ ኣይሓስብን እየ፣ ብዛዕባ ርእሰይ ብናይ ርእሰ-ፍርዲ መገዲ ኽሓስብ ድማ ይግደድ—ብዛዕባ ርእሰይ ብናይ ርእሰ-ፍርዲ መገዲ ኸም ዝሓስብ ምግባሩ ድማ ጽቡቕ እዩ። እንተኾነ ግን፣ ብዘይ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣብ ሕልናይ እንተ ተመላሊሰ፣ ብዛዕባ ርእሰይ ኣይሓስብን እየ፣ የግዳስ ብክርስቶስ ንኽሕዝ ነጻ እየ። ስጋ ብዝኾነ ይኹን እዋን ዝሓሸ እዩ ማለት ኣይኮነን። ብተግባር ተነጺሐን ጽቡቕ ሕልናን ኣሎኒ፣ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ምስ መጻእኩ ድማ ልበይ ኽገልጽ እኽእል፤ እዚ ድማ ዓብዪ በረኸት እዩ፡ ኅብረት እዩ። እዚ እዩ እቲ ሓቀኛ ፍልልይ ኣብ መንጎ እቲ ብሓይሊ ቓል ኣምላኽን ብቐጻሊ ምትእምማንን ዝመላለስ ሰብን እቲ ዘይመላለስን።
