ኣብ ምዕራፍ 14፡ ኣብርሃም ክልተ ዓበይቲ ዓወታት ገይሩ ነይሩ። ፈለማ ሎጥ ኣድሓነ፡ ድሕሪኡ ድማ ንፈተና ንጉስ ሰዶም ተቓወመ። ነዚ ኽልቲኡ ኽገብር ዝኸኣለ፡ ብኣምላኹ ብምውካልን ብመልከጼዴቅ፡ ንጉስ ሳሌም፡ ንሱ ስእሊ ጐይታ የሱስ ዝኾነ፡ ዝተዋህበ ሃብቲ ብምጥቃምን እዩ።
ድሕሪ እዚ ነገር እዚ፡ ቃል እግዚኣብሄር ንኣብራም ንኻልእ ዓይነት ግርጭት እናዳለዎ ተራእዮ። ዝያዳ ውሽጣዊ ቃልስታት ክህልዉ እዮም። ብዙሕ ግዜ ድሕሪ ዓበይቲ ዓወታት ጸላኢ ብጥርጣረ፡ ፍርሂ፡ ከምኡ’ውን ዘይምርግጋእ የጥቅዕ። ግናኸ ኣብ ጥቕስና ጐይታ ብቓሉ ገይሩ ንኣብራም ከመይ ከም ዘተባብዖ ንርኢ፡ “ኣይትፍራህ … ኣነ ዋልታኻን ዓብዪ ዓስብኻን እየ” እናበለ። ጐይታ ንኣብራም ኣብኡ ኽውከል ደኣ’ምበር፡ ኣብ ዓወታትን ኣብ ዓቕሙን ከይውከል ደለየ። ኣብራም ቅድሚ ሕጂ ካብ ንጉስ ሰዶም፡ ንሱ ስእሊ ገዛኢ እዛ ዓለም እዚኣ ዝኾነ፡ ህያባት ክቕበል ኣበየ። ፍርሂ ዝስዕር እምነት፡ ኣብ ቃል ኣምላኽ እትውከል እምነት እያ! ቃል እግዚኣብሄር ኣብዚ እዋን እዚ መጺኡ፡ “ኣይትፍራህ” ይብል። እዚ ቓላት እዚ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንመጀመርታ ግዜ እዩ ዝዝረብ፡ ግናኸ ደጋጊሙ ይድገም!
መድሃኒት ኣምላኽ ንፍርሃትና፡ ንሱ መን ምዃኑ ምዝኽኻር እዩ፡ “ኣነ ዋልታኻን ዓብዪ ዓስብኻን እየ!” ንሱ እቲ ዓብዪ “ኣነ እየ” እዩ፡ ንኹሉ ድሌትና ንምምላእ ከምኡ’ውን ንኹሉ ጥርጣረ ንምጥፋእ እኹል እዩ! ንሱ ንኣብራም ንምክልኻል ዋልታኡ ምዃኑን ንምምጋብ ድማ ዓብዪ ዓስቡ ምዃኑን ኣረጋጊጹሉ። ከም ዋልታ መጠን፡ ንኹሉ ናባና ዝመጽእ ፍርህን ጥርጣረን ዘለዎ ፍላጻታት ከጥፍእ ይኽእል እዩ! ንሕና ክንሕዞ ዝደልዮ ምምጋብ ንሱ ባዕሉ እዩ፤ ንሱ ዓብዪ ዓስብና እዩ! ፈታዊ፡ ካብዚ ንላዕሊ እንታይ የድልየካ? ንሱ ይኽእል እዩ!
