ኣብዛ ሓዘንተኛ ዓለም እዚኣ፡ ንጐይታ ምሳሕ ዝገበረሉ ብዙሕ ግዜ ኣይነበረን። ኣብ መወዳእታ ድማ ንሱ ንብዘላ ዓለም ምሳሕ ዝገበረላ፡ ንእኡ ምሳሕ ገበሩሉ። ኣብኡ እቲ ንጉስ ኣብ ምግቡ ተቐመጠ፡ ኣብኡ ድማ እቲ ስቊናድ ናይ እታ መርዓት ሽታኡ ሃበ። ከም ተምሃራይ ኮይኑ ኣብ እግሩ ምቕማጥን ቃሉ ምስማዕን በረኸት ነበረ፡ ግናኸ ስቊናድ ማርያም ኣብኡ ሽታኡ ኣይሃበን።
ኣብ መዓልቲ ሓዘን ኣብ እግሩ ምውዳቕን ምጽንናዕ ንብዓቱ ምቕባልን በረኸት ነበረ፡ ግናኸ ካብቲ ዝተሰብረ ልቢ ማርያም ሽታ ዘለዎ ስቊናድ ኣይሰሓበን። ግናኸ እቲ ንጉስ ኣብ ማእከል ናቱ ኣብ ምግቡ ምስ ተቐመጠ፡ ደጊም ኣብ መገዲ ኣይድግፎምን፡ ኣብ ሓዘኖም ኣይጽንዖምን፡ ድኻሞም ኣይፈትሕን ወይ ጌጋኦም ኣየዐርይን፡ ግናኸ ሕጂ ኣብ ፍቕሩ ኣብ ቅዱስ ቍርባንን ምስ ናቱ ዘሎ ቅርበትን ምስ ኣዕረፈ፡ ሽዑ እቲ ዝበቕዐ ግዜ ንኣላባስጥሮስ ሳንዱቕ ምምጻእን እቲ ኽቡር ስቊናድ ኣብ ልዕሊ እቲ ንጉስ ምፍሳስን በጺሑ ነበረ፡ እታ ቤት ድማ ብሽታ እቲ ቅብኣት መልአት (ዮሃንስ 12:3)። እቲ ኣምልኾ ናይ ናቱ ዝጽውዕ፡ ኣብ ምግቡ ዘሎ ህልውና እቲ ንጉስ እዩ። ካብ ሓዘኑን ልምምዱን ስራሑን ነጻ ዝወጸ ልቢ ጥራይ እዩ ኣብ ህልውና እቲ ንጉስ ከምልኽ ዝኽእል።
ኣብ እግሩ ምምሃር ጽቡቕ እዩ፡ ግናኸ ምምሃር ኣምልኾ ኣይኮነን። ብንብዓት ምሕረቱ ምጽንናዕ ጥዑም እዩ፡ ግናኸ ምጽንናዕ ኣምልኾ ኣይኮነን። ግናኸ ንክርስቶስ ምሳሕ ክንገብረሉ ከሎና—እቲ ንጉስ ኣብ ምግቡ ክቕመጥ ከሎ—ግዜ ትምህርቲ ወይ ምጽንናዕ ኣይኮነን። ኣብኡ ሓዘንናን ድንቍርናናን ዕለታዊ ሓሳባትናን ንሓድግ፡ ኣብ ምግቡ ድማ ንሱ በይኑ ንኣእምሮ ይሕዝን ንፍቕሪ ይሕዝን፡ ልቢ ብክርስቶስ ምስ መልአ ድማ ንምልኽ—ስቊናድና “ሽታኡ ይህብ።”
