ዝፋን ዘለኣለማዊ ኣቦ፡ ዝፋን ናይቲ ዝሞተ ናዝራዊ፡ “እቲ ጻድቕ ንዘይጻድቕ” ኮይኑ ኣሎ። ናብቲ ክርስቶስ ክጥምት እኽእል፡ “ሓደ እኳ ከረብሸኒ ኣይኽእልን እዩ። እቲ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘሎ ዝኸበረ ክርስቶስ ባዕሉ መሰረት ሰላመይ እዩ” ክብል ድማ እኽእል።
ክርስቶስ ናብዚ ዝፋን እዚ ከመይ በጽሐ? ብሞት። እንተ ዘይሞተ ነይሩ፡ በይኑ ኣብኡ ክኸውን ይኽእል ነበረ፡ ግን ምስ ድኻታት ሓጥኣን ዝኾነ ይኹን ርክብ ኣይነበሮን። ሞተ ድማ፡ ኣብኡ ድማ ክብሪ ኣምላኽ የንጸባርቕ። ክርስቶስ ምስ ሞተ ብኡብኡ፡ ሰብኣዊ ሃይማኖት ከም ዘይሰርሕ ተገሊጹ፤ መጋረጃ ቤተ መቕደስ ካብ ላዕሊ ክሳዕ ታሕቲ ተቐደደ፡ ድሕሪኡ ድማ ምስቲ ተመሳሳሊ ሞት ኩሉ ሃይማኖት ሰብኣዊ ባህርይ ብምሉኡ ተገፊፉ—ኣብ ምድሪ ዘሎ ቤተ መቕደስ እውን ኣይሰርሕን።
ቀጺሉ፡ ንሓይሊ ናይቲ ዝሞተ ኣብ ልዕሊ እቲ ሓይሊ ሞት ዝነበሮ (እብራውያን 2:14) ንርኢ። ገሊኦም ብሓሳብ ሞት ይንቀጥቀጡ፤ ከመይሲ ሞት ደሞዝ ሓጢኣት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ደሞዝ ዝኽፈልሉ ቤት ማእሰርቲ እዩ። ግን ንሓደ ንጹህ ልቢ ዘለዎ ክርስትያን ከምኡ ኣይኮነን። ንሱ ድማ፡ “ብዛዕባ ሞት እንተ ተዛሪብካኒ፡ ብዛዕባ ሞት ክርስቶስ ክዛረበካ እየ” ይብል። ብሞቱ ገይሩ ነቲ ንዓይ ከንቀጥቅጠኒ ሓይሊ ዝነበሮ ከንቱ ክገብሮ፡ ምኽሪ ኣምላኽ ነበረ። ጳውሎስ ክጸንሕ ወይ ምስ ጐይታ ክኸውን ኣብ ኣእምሮኡ ሚዛን ክገብር ከሎ ተንቀጥቀጠዶ (ፊልጲ 1:22–24)? ሓይሊ ሞት ኣብ ልዕሊኡ ተደምሰሰ፡ ከመይሲ ክርስቶስ ሞተ። ምቕዳድ መጋረጃ ኣብ ሞት ክርስቶስ ዝተገብረ ኣዝዩ ፍሉይ ማሕተም ነበረ። ኣምላኽ ብእኡ ድማ፡ “ናብ ቅድስተ ቅዱሳን ዝወስድ ሓደ መገዲ ሞት ወደይ ጥራይ እዩ” በለ። መጋረጃ ተቐዲዱ፡ ኩሉ መግለጺ ዕንቅፋት ካብ ላዕሊ ክሳዕ ታሕቲ ተሰንጢቑ።
