ኣምላኽ ክብሪ ርእሱ ከም ኣቦ ክብሪ (ኤፌ. 1:17)፣ ከም ጐይታ ክብሪ (1 ቈረ. 2:8፤ ያእ. 2:1) ከምኡ’ውን ከም መንፈስ ክብሪ (1 ጴጥ. 4:14) ገይሩ ምግላጹ ኣገዳሲ እዩ። ኣምላኽ ክብሪ፣ ንኣብርሃም ዝጸውዖን ካብ ጣኦታት ኣድሒንዎ ናብኡ ዝሳሕቦን፣ ንኣና’ውን ካብ ኩሉ ዓይነት ጣኦት ናብኡ ብምስሓብ ጸዊዑና እዩ። ኣብርሃም ብጐይታ ናብ ምድሪ ከነኣን ከምኡ’ውን ኣብ ምድሪ ከነኣን ተመሪሑ፣ ኣብኡ ብዝኸፍአ ዓይነት ጣኦት ተኸቢቡ ነበረ፣ ግናኸ ናብ ጐይታ ቀሪቡ ተኸቢሩ ነበረ። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ንሱ ብሓቂ ንኣምላኽ ተፈልዩን ካብ ጣኦታት ርሒቑን ይነብር ነበረ። ጣኦት ኣብ ፍቕርና ንኣምላኽ ዝትክእ ነገር እዩ።
ሓይሊ ፍቕሪ ኣብርሃም ካብ ጣኦታት ጥራይ ኣይፈለዮን፣ የግዳስ ኣብ ሓቀኛ ሕብረት ምስ ኣምላኽ’ውን ሓልይዎ፣ እዚ ድማ ኣብ መወዳእታ ንዕኡን ንሳራን እቲ ዝተመባጽዖም ወዲ፣ ይስሃቅ፣ ሃቦም። እቲ ኣብርሃም ዝመሃሮ ትምህርቲ ንኹሎም ምእመናን፣ ከምቲ ቀዳሞት ክርስትያናት ዝገበሩ (1 ተሰ. 1:9)፣ ንምምሃር እዩ። ምስጢሮም እንታይ ነበረ? ፍቕሪ ነበረ። ሰለስተ ሳዕ ቅዱስ ጽሑፍ ንኣብርሃም ፈታዊ ወይ ፈቃር ኣምላኽ ይብሎ። ኣብዚ ምስጢር ንትንክፍ ኢና፡ ልዑላውነት ኣምላኽ—ንኣብርሃም ምጽዋዕ፣ ካብ ዑር ከለዳውያን ናብ ምድሪ ተስፋን ኣብኣን ምምራሕ፣ ይስሃቅ ምሃብ—ከምኡ’ውን ናይ ኣብርሃም ባዕሉ ሓላፍነት—ብምእዛዙ፣ ፍቕሩ፣ ከምኡ’ውን ኣብ ኣምላኽ ብምእማኑ ዝግለጽ—ብሓቂ ብሓንሳእ ይኸዱ።
ንኣና’ውን ከምኡ እዩ። ብሓደ ወገን ጽውዓ ኣምላኽ፣ ምምራሕ፣ ምሕላው፣ ከምኡ’ውን በረኸት ኣሎ፣ ብኻልእ ወገን ድማ ምላሽና ብሓቀኛ ፍቕሪ ንዕኡ፣ ብእምነት ምእዛዝ፣ ካብ ክፉእ ምፍላይ፣ ከምኡ’ውን ንጐይታ ክብሪ ምውፋይ ኣሎ።
