መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ ንኣምላኽ ምጽባይ ብዙሕ ይብል፣ እዚ ትምህርቲ እዚ ድማ ብጥብቂ ክምህር ይግባእ። ንሕና ብቐሊሉ ብምድንጓይ ኣምላኽ ትዕግስቲ ይውድኣና። ይኹን እምበር፣ ብዙሕ ሽግራትና ኣብ ህይወትና ብዘይዕረፍቲ፣ ከምኡ’ውን ብዘይጥንቃቐ ብዝኾነ ምህጥጣጥና ዝመጽአ እዩ። ፍረ ክበስል ክንጽበ ኣይንኽእልን፣ እንተኾነ ግን ገና ሓምላይ ከሎ ክንለቅሞ ንጽዕር። ንጸሎትና መልሲ ክንጽበ ኣይንኽእልን፣ እኳ ደኣ እቲ እንጽልዮ ነገራት ንዓና ንኽዳሎ ብዙሕ ዓመታት ክወስድ ይኽእል እዩ። ምስ ኣምላኽ ክንመላለስ ንተባብዕ፣ እንተኾነ ግን ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ብዝሑል ይኸይድ። ይኹን እምበር፣ ናይዚ ትምህርቲ እዚ ካልእ ገፅ እውን ኣሎ፦ ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ንዓና ይጽበየና።
ብዙሕ ግዜ ንሱ ንዓና ዘዳለዎ በረኸት ክንቅበል ንስሕት፣ ምኽንያቱ ምስኡ ብቕድሚት ስለዘይንኸይድ። ንኣምላኽ ብዘይምጽባይ ብዙሕ በረኸት ከም እንስሕት ሓቂ እኳ እንተኾነ፣ ብምብዝሑ ምጽባይ እውን ብዙሕ በረኸት ንስሕት ኢና። ሓይሊ ንምብዝሑ ምቕማጥ ጥራይ ዝወስድሉ ግዜያት ኣሎ፣ እንተኾነ ግን ብምትእምማን ስጉምቲ ብቕድሚት ክንከይድ ዝግብኣና ግዜያት እውን ኣሎ።
ብዙሓት ናይ ኣምላኽ ተስፋታት ብሕታዊ እዮም፣ ካብ ወገንና ገለ ናይ መጀመርታ ተግባር ዝሓቱ። ሓንሳብ ክንእዘዝ ምስ ጀመርና፣ ንሱ ክባርኸና ክጅምር እዩ። ንኣብርሃም ዓበይቲ ነገራት ተስፋ ተዋሂብዎ ነበረ፣ እንተኾነ ግን ኣብ ከልዴኣ እንተዝጸበየ ሓንቲ እኳ ክረክብ ኣይምኸኣለን። ንቤቱ፣ ንፈተውቱን ንሃገሩን ክሓድግ ነበሮ፣ ዘይፈልጦም መገዲታት ክጓዓዝ፣ ከምኡ’ውን ንተስፋታት ንምቕባል ብዘይተዋሕለለ ታኣዛዝነት ክቕጽል ነበሮ። እቶም የሱስ ዝፈወሶም ዓሰርተ ለምጻማት ንርእሶም ንካህን ከርእዩ ተነጊርዎም ነበረ፣ «ከም ዝኸዱ ድማ፣ ነጽሑ» (ሉቃስ 17:14)። ቅድሚ ምኻዶም ምጽራይ ኣብ ኣካላቶም ክርእዩ እንተዝጽበዩ፣ ፈጺሞም ኣይምረኣይዎን ነበሩ። ኣምላኽ ንምፍዋሶም ይጽበ ነበረ፣ እሞ እምነቶም ክትሰርሕ ምስ ጀመረት፣ በረኸት መጸ።
እስራኤላውያን ብሰራዊት ፈርኦን ኣብ ቀይሕ ባሕሪ ምስ ተዓጽዉ፣ «ቕድሚት ኪዱ» (ዘጸኣት 14:15 KJV) ተባሂሎም ተኣዘዙ። ድሕሪ ሕጂ ምጽባይ ግቡኦም ኣይነበረን፣ እንተኾነ ግን ካብ ዝተንበርከኹ ኣእምሮኦም ተንስኡ እሞ ብጀግንነት እምነት «ቕድሚት ኪዱ»። ድሕሪ ዓመታት እስራኤላውያን ንእምነቶም እንደገና ከርእዩ ተኣዘዙ፣ ብምጅማር ጉዕዞኦም ኣብ ልዕሊ ዮርዳኖስ እቲ ሩባ ኣብ ዝለዓለ ደረጃኡ ከሎ። ንመፍትሕ ናብ ምድሪ ተስፋ ዝኸፍተ ኣብ ኢዶም ሒዞም ነበሩ፣ እሞ እቲ ማዕጾ ክሳብ ዝቐርቡን ዝኸፍቱን ኣብ መዓጹኡ ክዘውር ኣይጅምርን ነበረ። እቲ መፍትሕ እምነት ነበረ።
ንሕና ገለ ውግኣት ክንዋጋ ተመዲብና ኢና፣ እሞ ንጸላእትና ፈጺምና ክንዕወት ከም ዘይንኽእል ንሓስብ። ይኹን እምበር፣ ናብቲ ግጭት ምስ ኣተና፣ ሓደ ኣብ ጥቓና ዝዋጋእ ይመጽእ። ብእኡ ኣቢልና «ካብ ዓወት ንላዕሊ ዓወትና» ኢና (ሮሜ 8:37)። ቅድሚ ናብ ውግእ ምእታውና ንሓጋዚና ብፍርህን ብርዕድን እንተዝንጽበ፣ ብኸንቱ ምተጸበና። እዚ ናይ ዘይምእማን ምብዝሑ ምጽባይ ምኾነ። ኣምላኽ ዝበለጸ በረኸቱ ኣብ ልዕሌኻ ንምፍሳስ ይጽበ ኣሎ። ብድፍረት ምትእምማን «ቕድሚት ኪድ» እሞ ናትካ ዝኾነ ውሰድ። «ክድሕን ጀሚረ እየ። . . . ሕጂ ድማ ክትዕወትን ክትወርስን ጀምር።»
