ጳውሎስ ኣብ መንጎ ቈረንቶሳውያን ክመጽእ ኣይደለየን፣ ገና ኣብ መንጎኦም ሓጢኣትን ከቢድ ስርዓት ዘይምህላውን ስለ ዝረኸበ ብጽንዓት ክዓዪ ከም ዝግደድ ክረክብ ኣይደለየን። ስለዚ ድማ ቅድሚ ሕጂ ዝጸሓፈሎም መልእኽቲ እንታይ ከም ዝገበረ ክሳዕ ዝሰምዕ ጸበየ። ዝሓሸ ነገር ተስፋ ገበረ። ንእምነቶም ዝኾነ ስልጣን ዝወሰደ ኣይነበረን፣ ግን ንሱ ንምድሓኖምን ንምሕጓሶምን “ሓጋዚ” ወይ “ሓባር-ሰራሒ” ጥራይ ነይሩ።
እቲ ምዕራፍ ብቓላት “ብእምነት ትቖሙ” ይዛዘም። እዚ ኣብ ልብና ክንሰርዖ ዝግባኣና ሓቂ እዩ። ኣብ ዝኾነ ነገር ንእምነቶም ስልጣን እንተ ወሲዱ ነይሩ፣ እምነቶም በቲ መዳይ እቲ ምተወገደት ነይራ። ንሳቶም ገለ ነገራት ክገብሩ ምኣዘዞም ነይሩ (ብርግጽ ቅኑዕ ነገራት) እሞ ምገበርዎም ነይሮም፣ ከም ተግባር እምነት ዘይኮነስ፣ ብሜካኒካዊ መንገዲ። ኣብ ተግባራቶም እምነት ኣይነበረን፣ ግን ከም ደጋዊ ቅርፊት ሜካኒካዊ ተግባር ጥራይ ነይሩ። ድሕሪኡ ድማ ሓደ መዓልቲ ብምውዳቖም ንኹሉ ሰብ ምኣስገደሙ ነይሮም።
ሎሚ ህይወቶም ብእምነት ካልእ ሰብ ክነብሩ ዝደልዩ ብዙሓት ክርስትያናት ኣለዉ። እንታይ ክገብሩ ከም ዘለዎም ክነግሩዎም ይደልዩ። ካልእ ሰብ ንዕዮ ይግበር፣ ንጸገም ድማ ይፍታሕ! ንሳቶም ጽቡቓት እሞ ታዛዝቲ ክኾኑ እሞ ከምቲ ዝተነግሮም ክገብሩ እዮም። ግን እዚ ኣይሰርሕን፤ ብጥፍኣት እዩ ዝዛዘም። ብእምነትና ኢና እንቖም፣ ብእምነት ካልእ ሰብ ኣይኮነን። ብእምነት ካልእ ሰብ ንወድቕ። ብተወሳኺ፣ ንዚ “ካልእ ሰብ” እውን ጽቡቕ ኣይኮነን። ከምዚኦም ዝበሉ ሓያላት ሰባት ኣብ እምነት ኣሕዋቶም ስልጣን ምውሳድ ይፈትዉ፣ ከምኡ ድማ ንኣሽቱ ጳጳሳት ይኾኑ። ስለዚ፣ ንሳቶም እውን ብጥፍኣት እዩ ዝዛዘም።
