እዚ ፍቕዲ እዚ ንቓል “ናይና” ሰለስተ ግዜ ብምጥቃስ ከመይ ከም ዘጕልሖ ኣስተብህል፡ “ናይና ገበናት”፣ “ናይና በደላት”፣ ከምኡ’ውን “ናይና ሰላም”። ህዝቢ ኣይሁድ ነዚ ክእመኑን ግላዊ ክገብርዎን እዮም፣ ግን እቲ ኣብዚ ትንቢት እዚ ዝተመዝገበ “ናይና” ንዓና እውን ከም ዝምልከት ክንርስዕ የብልናን። ንሕና “ሓጥኣን ኣህዛብ” ዝነበርናን ብእኡ ዝኣመናን ብሓቂ ግላዊ ገይርናዮ ኢና (ገላትያ 2:15)። ብዘይምእማን እስራኤልን ንክርስቶስ ብምርሓቑን እዩ ድሕነት ናብ ኣህዛብ ዝመጸ (ሮሜ 11:11–15)።
መከራ መስቀል ኣብዚ ብግልጺ ይግለጽ ኣሎ፡ “ቆሲሉ” ማለት “ተወጊኡ” ማለት እዩ፤ ቃል “ተደብዲቡ” ማለት “ተጨፍጪፉ” ተባሂሉ ክትርጎም ይኽእል፤ “መግረፍቲ” ድማ “ቅጽዓት” ዝብል ሓሳብ ኣለዎ። እቲ መግረፍቲ ምናልባት ብፍላይ ነቲ ክርስቶስ ዝረኸቦ ሮማዊ ግርፋት ኣይገልጽን፣ ግን ብሰንኪና ዝጸገቦ መለኮታዊ ቅጽዓት እዩ። እቲ ኣብዚ ዘሎ ምሕዋይ ኣካላዊ ምሕዋይ ኣይገልጽን፣ ግን መንፈሳዊ ምሕዋይን ምስ ኣምላኽ ምምስሳልን እዩ—እቲ ሃዋርያ ኣብ 1 ጴጥሮስ 2:24 ነዚ ብግልጺ ይገልጾ። ዓሚቕ መከራኡ ኣብ መስቀል ኣብ ትሕቲ ኢድ ኣምላኽ ብሰንኪ ገበናትናን በደላትናን እዩ ነይሩ። እዞም ቃላት እዚኦም ንልዑል ሓጢኣትና ይገልጹ፣ ንሕጊ ኣምላኽ ብፍቓድና፣ ብጥምዘዝትና፣ ከምኡ’ውን ብዕልወትና ክንጥሕስ ከለና። ክንደይ ዝበለ ፍልልይ ምስ ታዛዝነት ክርስቶስ ኣብ ኩሉ ነገራት፣ እንተላይ ሞት መስቀል (ፊልጲ 2:8)! እስራኤል ነዚ ኣብ ዝመጽእ መዓልቲ ክምዝኖ እዩ—ሕጂ ክንኣትዎ መሰልና እዩ።
