ኣብዚ ናይ ሕጂ ግዜ ዘሎ ዕግርግርን ዘይምርግጋእን እናረኣና፡ «ንዘለኣለምን ኣብ ሰማይን ዝተሰርዐ ነገር ኣሎኒ!» ክብል ክንደይ ምሕረት እዩ! እቲ ደፋርን ዕቡጥን ምኽንያት ዘይምእማን ኣብ ነፍሲ እንታይ ጽልዋ ክህልዎ ይኽእል፡ እታ «ልበይ ብቓል ኣምላኽ፡ እቲ ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ዝተሰርዐ፡ ምስ ዝፋን ኣምላኽ ተኣሳሲሩ ኣሎ» ክትብል እትኽእል? ዝኾነ ይኹን ጽልዋ የብሉን። ዘይምእማንን ኣጉል እምነትን፡ እዞም ክልተ ዓበይቲ ወኪላት ሲኦል ኣብዚ እንነብረሉ ዘሎና ዘመን፡ ነቶም ብሓቂ ዝኾነ ነገር ዘይተሰርዖም፡ ዝኾነ ነገር ዘይተሰርዖም፡ ምስ ዝፋንን ልብን ኣምላኽ ዝኾነ ዝምድና ዘይብሎም ጥራይ እዮም ጽልዋ ክገብሩ ዝኽእሉ።
ንፍሉይ ትኹረት ኣንባቢ ናብዚ ኩሉ ንዕድም። ንኣእዛን ከምዚኦም ዝበሉ ሰባት መጠንቀቕታ ክንህብ ንደሊ። እዚ ሕጂ ዘሎ ግዜ ናይ ዓሚቕ ክብሪ እዩ። እቲ ቀንዲ ጸላኢ ንመሰረታት ክርስትና ንምፍራስ ኩሉ ጻዕሪ ይገብር ኣሎ። ኣብ ኩሉ ኣንፈት፡ መለኮታዊ ስልጣንን ምሉእ ብቕዓትን ቅዱሳት ጽሑፋት ይሕተት ኣሎ። ምክንያታዊነት ኣብ ትምህርቲ ቦታታትና ብፍርሂ ዝመልአ ደረጃ ይረክብ ኣሎ፡ ነቲ ምንጪ ናይ ሃይማኖታዊ ሓሳባትን ስምዒታትን ኣብ ምድሪ ዘርጊሑ ዘሎ ድማ ይበክል ኣሎ። ሓቂ ይንጸግ ኣሎ፡ እኳ ደኣ ኣብቶም ሓለውቱ ክኾኑ ዝግባኦም ሰባት። ሎሚ፡ ክርስትያናት ኢና ዝብሉ መምህራን ኣብ ኣኼባታት ምስቶም ዘይኣምኑ ዝመርሑዎም ክሳተፉ እንርኢ ዘገርም ነገር እዩ። ብሓዘን፡ ንርእሶም ዘይኣምኑ ዝብሉ ሰባት ኣብቲ ርእሱ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ዝብል ቦታ ጓሶትን መምህራንን ክኾኑ ይኽእሉ።
ኣብ ቅድሚ እዚ ኩሉ፡ መርሖና፡ «ጐይታይ፡ ቃልካ ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ተሰሪሑ ኣሎ!» ክንደይ ክቡር፡ ክንደይ ክብደት ዘለዎ እዩ! ዝኾነ ነገር ነዚ ክትንክፎ ኣይክእልን። ካብ ኩሉ ሓይልታት ምድርን ሲኦልን፡ ሰባትን ኣጋንንትን ንላዕሊ እዩ። «ቃል ኣምላኽና ንዘለኣለም ይነብር» (ኢሳ. 40:8)። ንጐይታ ንምስጋና፡ ነዚ ጣዕምን ጽኑዕን ምጽንናዕ እዚ!
