ሓደ ካብቲ ኣገዳሲ ባህርያት ናይዚ ዓቢ ትንቢት እዚ፡ ድሕሪ 700 ዓመት ካብ ዝተጻሕፈሉ ግዜ ክሳዕ ዘይፍጸም፡ ብዝሓለፈ ግዜ ከም ዝተጻሕፈ እዩ። ሊቃውንቲ መጽሓፍ ቅዱስ ነዚ ትንቢታዊ ፍጹም ግዜ ይብልዎ። ብሓቂ፡ ናብ ግዜና ዘይኮነስ፡ ናብ ዝመጽእ ግዜ፡ ሓደ ቅዱስ ኣይሁዳዊ ተረፍ ኢሳይያስ 53 ከም መናዘርታኡ ዝገብረሉ ግዜ ይጥምት። እንታይ ዝገርም ምስክርነት ንሓቅን ሓይልን መንፈስ ቅዱስ!
ኣብ ግዜ “ጸገም ያእቆብ”፡ ገለ ኣይሁዳውያን ስቓይ ክርስቶስ ምእንትኦም ከም ዝነበረ ክርድኦም እዩ። እቲ ኣብ ፍቕዲ 3 ዝተጠቕሰን ኣብዚ እውን እንደገና ዝተጠቕሰን ጓህን ሓዘንን ብመሲሕ ከም ዝተጸወረ ክርአ እዩ!
ንዕኡ ንዒቖምዎ፡ ከም ንጉሶም ድማ ኣይሓሰብዎን፤ ብሓቂ፡ ብኣንጻሩ፡ “ንዕኡ ብኣምላኽ ዝተወቕዐ፡ ዝተሃርመ፡ ዝተሳቐየ ጌርና ሓሲብናዮ”። ምስማር ኣዝዩ ዘሰቅቕ ነበረ፡ ዝኾነ ሰብ ድማ ዝሳቐዮ ብርግጽ ብኣምላኽ ዝተረግመ ነበረ። ብሓቂ፡ ቅዱሳት ጽሑፋቶም፡ “እቲ ዝተሰቕለ ብኣምላኽ ዝተረግመ እዩ” ይብሉ (ዘዳ. 21:23፤ ገላ. 3:13 ኣወዳድር)። መራሕቶም በዚ ምኽንያት እዚ ክሰቕልዎ ደለዩ። ዝኾነ ኣይሁዳዊ ብዝተሰቕለ መሲሕ ኣይኣምንን እዩ። ንኣታቶም ዓቢ ዕንቅፋት ክኸውን እዩ (1 ቈረ. 1:23)። በዚ ምኽንያት እዚ እዮም ንጲላጦስ ክሰቕሎ ዝጸውዑ፡ ንሱ ድማ፡ “ንስኻትኩም ወሲድኩም ብሕግኹም ፍረድዎ” ኢሉ እኳ እንተ ነበረ (ዮሃ. 18:31)። ብሓቂ፡ “እንተ ወሲድኩምዎ እምኒ እንተ ወቕዕኩምዎ ኣይግድሰንን እዩ፤ ጥራይ ኣይተዋስኡኒ” ይብል ነበረ። ግናኸ ብዝያዳ ጨደሩ፡ “ኣርሕቕዎ፡ ኣርሕቕዎ! ስቐልዎ!” (19:15)።
ንሱ ብሓቂ “ብኣምላኽ ተወቕዐ”፤ “ምእንታና መርገም ኾነ”፡ ምእንትኦም ድማ።
