እቲ ፍቑር ወዲ ኣምላኽ ምጽራፉ የገርመና ድዩ፧ ትንቢት ኢሳይያስ ከም እተፈጸመ ንምርኣይ ነቲ ወንጌላት ምንባብ ጥራይ የድልየና። “ብዘይ ምኽንያት ጸልእዎኒ” (ዮሃ. 15:25፤ መዝ. 69:4) ተባሂሉ ተጻሒፉ ኣሎ። እታ “ብዘይ ምኽንያት” ተባሂላ እተተርጐመት ቃል “ብነጻ” ወይ “ብዘይ ምኽንያት” ማለት እያ። ንሱ ብነጻ ፈተወ፡ ብነጻ ድማ ተጸልአ። ኣብ ስራሕ ወንጌል እተዋፈረ ዝኾነ ሰብ፡ ኣብ ትሕቲ ገጽ ልቢ ሰባት ዘሎ ጽልኢ ንክርስቶስ ብቕልጡፍ ክርዳእ እዩ።
እታ “እተነጽገ” እትብል ቃል “በይኑ እተረፈ” ወይ “ርሑቕ እተገብረ” ተባሂላ ክትትርጐም ትኽእል እያ። ኣብ ወንጌላት፡ መሲሕ በይኑ ዝነበረ ሰብ ይመስለና፡ እኳ ደኣ ብደቀ መዛሙርቱን ብብዙሓት ካብ ሕማሞም ምሕዋይ ዝደልዩ ዝተኸበበ እኳ እንተነበረ። ንሱ ብቐጻሊ ይጋገየሉ ነበረ፡ እቶም ዝቐረብዎ እውን እንተኾኑ፡ ካብዚ ዝዓቢ ብሕታዊነት የልቦን። ስለዚ ንሱ “ሰብ ሓዘንን ምስ ስቓይ እተላመደን” ነበረ። እዚ ንሕና ክንርዳኦ ዘጸግም እዩ፡ እቲ የሆዋ ጐይታ ሰራዊት ዝነበረ፡ ብስጋ እተገለጠ፡ ኣብ ኩሉ ሓዘንና እውን ዝኣተወ—ግን ከምኡ እዩ ነይሩ። እታ “ስቓይ” እትብል ቃል ኣብዚ “ሕማም” ተባሂላ እውን ክትትርጐም ትኽእል እያ። እዚ ከመይ ክኸውን ይኽእል፧ ንሕና ክንምብራህ ወይ ክንርዳእ ኣይኮነን፡ የግዳስ ክንሰግድ እዩ።
እቲ ንሳቶም ዝነበሮም ንዕቀት ብቓላት “ገጽና … ካብኡ ሓባእና” ተገሊጹ ኣሎ። ንዑቕ መሲሕ፡ ምስቶም ድኻታት መጓሰን መከራኦምን ዝተለለየ፡ ሃይማኖታውን ባህላውን ትዕቢቶም ክቕበሎ ዝኽእል ኣይነበረን። ንሃገራዊ ትምኒቶም ንምድሓን ካብ ሮሜ ዕንቅፋት ነበረ። ንሳቶም “ጸረፍዎ” እሞ “ኣየኽበርዎን”፤ መስቀል ሮሜ ናይዚ ኣረኣእያን ናይ ሓዘኑን ፍጻሜ ክኸውን እዩ።
